Σάββατο 5 Ιουνίου 2010

Επαναοικειοποίηση του εγκαταλειμένου 12ου δημοτ. σχολείου Θεσ/νίκης

Καλούνται όλοι οι αλληλέγγυοι/αλληλέγγυες να στηρίξουν το εγχείρημα απελευθέρωσης του κτιρίου του 12ου δημοτ. σχολείου Θεσ/νίκης (Βασ. Γεωργίου με Μπιζανίου, στ. Ευζώνων) για την δημιουργία ελεύθερου κοινωνικού χώρου ελευθεριακής παιδείας. Η παρουσία όλων είναι απαραίτητη αυτές τις πρώτες κρίσιμες ώρες. Ακολουθεί το κείμενο που θα μοιράζεται στη γειτονιά.

Μετά την ανοιχτή συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί στις 17.00 θα ακολουθήσει ρεμπέτικο γλέντι.



Ζω; Είμαι ένας νέος άνθρωπος και το μόνο που έχω να θυμάμαι είναι να μεγαλώνω δίνοντας εξετάσεις. Εξετάσεις για να σπουδάσω, για να δουλέψω, για να δημιουργήσω φίλους, οικογένεια και τελικά, εξετάσεις για μια καλύτερη ζωή που δεν θα έρθει ποτέ.



Ζω; Είμαι μια μάνα που η δουλειά δεν μ' αφήνει να βλέπω τα παιδιά μου και κάθε πρωί ξυπνάω με την αγωνία του αν θα υπάρχει για μένα εργασία την επόμενη μέρα, με το φόβο του να μην πάθω κάτι γιατί η ασφάλισή μου είναι αβέβαιη και με το άγχος του κατά πόσο θα δω ποτέ σύνταξη.



Ζω; Είμαι ένας ηλικιωμένος συνταξιούχος που έδωσα ψυχή και αίμα δουλεύοντας και τώρα αντί να απολαύσω τα χρόνια που μου έμειναν, βλέπω ότι με αντιμετωπίζουν σαν βάρος κι εμπόδιο για τους υπόλοιπους. Παρατηρώ τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής να χάνονται και νιώθω ανήμπορος να αφήσω κι εγώ κάτι στα παιδιά μου.



Ζω; Είμαι ένας ξενιτεμένος μακρυά από τον τόπο που γεννήθηκα, είτε μεγαλωμένος σε συνθήκες βίας, μίσους, φόβου, ανέχειας και εξαθλίωσης ή διωγμένος από ένα σύστημα που δεν μου αφήνει επιλογές κι ευκαιρίες σπουδών, εργασίας και ποιότητας ζωής. Προσπαθώ να προσαρμοστώ και να λειτουργώ αρμονικά με τους υπόλοιπους γύρω μου, όμως σε αυτόν τον αγώνα, είμαι τελείως μόνος.



Ζω; Είμαι ένα παιδί που δεν μπορώ να παίξω, να επικοινωνήσω και να αγαπήσω. Δεν έχω χρόνο να φερθώ αυθόρμητα, να εξερευνήσω τον εαυτό μου και τον κόσμο, να μεγαλώσω ανθρώπινα. Και όλοι εσείς, οι μεγάλοι, έχετε πάρει την τύχη μου στα χέρια σας, παίζετε με το μέλλον μου και για το δικό σας όφελος, μου έχετε στερήσει ό,τι πολυτιμότερο έχω: τις επιλογές μου...



Τελικά “ζω” σημαίνει απλώς αναπνέω; Τρέφομαι; Κοιμάμαι; Δεν υπάρχει χώρος στην σύγχρονη ζωή για έννοιες όπως “ονειρεύομαι”, “θέλω”, “αποζητώ”, “αισθάνομαι”;



- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -



Κρίση, οικονομική κρίση, κρίση θεσμών και αξιών. Τα ακούμε παντού και το βιώνουμε. "Κάθε πέρσι και καλύτερα". Όμως η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, παρόλο που το οικονομικό είναι αυτό που βιώνουμε πιο άμεσα και έντονα, αυτήν την στιγμή. Η κρίση είναι βαθύτερη και αφορά όλη την κοινωνία, τις σχέσεις μας, τις επιλογές μας, την καθημερινότητά μας, τις θυσίες που κάνουμε, τον ετεροπροσδιορισμό και τους εξαναγκασμούς που δεχόμαστε.

Η κρίση αυτή όμως, δεν ήρθε από μόνη της. Και ήρθε με την δική μας ανοχή. Ήρθε από τους θεσμούς που καθιερώθηκαν, υποτίθεται για να κάνουμε την ζωή μας καλύτερη, οι οποίοι εξελίχθηκαν σε δεσμά της κοινωνίας, αφού δεχθήκαμε την λειτουργία τους αναντίρρητα. Θεσμοί που σχεδόν από το ξεκίνημά, εξυπηρετούσαν καθαρά μόνο τα δικά τους συμφέροντα. Από πότε η κερδοφορία των τραπεζών ωφελούσε εμάς; Από πότε το δικαστικό σύστημα προστάτεψε τους αδύνατους και τους μη έχοντες; Από πότε οι επιχειρήσεις νοιάστηκαν για τις ανάγκες μας; Από πότε οι πολιτικοί (οι ίδιες 10-15 οικογένειες) εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα της κοινωνίας ή βοήθησαν στην ανάπτυξη ενός εκπαιδευτικού συστήματος που θα δημιουργεί ελεύθερους και αυτόνομους ανθρώπους; Από πότε τα ΜΜΕ προασπίστηκαν την αντικειμενική αλήθεια και την πλήρη, αμερόληπτη ενημέρωση; Από πότε η αστυνομία μας προστάτεψε από αυτούς που καπηλεύονται τις ζωές μας; Αντίθετα προστάτευε με ζήλο όλους τους παραπάνω. Η λειτουργία όλων αυτών των θεσμών, επί τόσα χρόνια λοιπόν, είναι αυτή που έφερε την κρίση, την οποία πληρώνουμε εμείς τώρα.

Μέσα σε αυτούς τους θεσμούς είναι και η εκκλησία, η οποία έχοντας ήδη μια τεράστια περιουσία, είναι συνένοχη στην δημιουργία και συντήρηση ενός χρεοκοπημένου διεφθαρμένου συστήματος, το οποίο οδήγησε στην κοινωνική εξαθλίωση που σήμερα βιώνουμε. Ζητάει από τον κόσμο να μετανοεί για τις αμαρτίες του, η ίδια όμως δεν φαίνεται να μετανοεί για τις διαπλοκές της σε σκάνδαλα μαζί με πολιτικούς και μεγαλοκαρχαρίες. Διαπλεκόμενη με πολιτικούς, λεηλάτησε δημόσιες εκτάσεις (βλέπε Βατοπέδι), διαπλεκόμενη με επιχειρηματίες η ηγεσία της απολάμβανε ταξίδια πολυτελείας δώρο των επιχειρηματιών, λειτουργούσε και λειτουργεί ως ένας κερδοσκοπικός οργανισμός, που χρησιμοποιεί το υποτιθέμενο φιλανθρωπικό της έργο ως βιτρίνα, όπως κάνουν άλλωστε και πολλοί άλλοι “φιλάνθρωποι επιχειρηματίες”. Ο εκκλησιαστικός πλούτος και περιουσία είναι μια ζωντανή πρόκληση, σε μια εποχή που η εξουσία προχώρησε στην επικύρωση ενός δυσβάσταχτου δανείου, που στην πραγματικότητα μοιάζει με κατοχικό καθεστώς, που επέβαλλαν οι τραπεζικοί και επιχειρηματικοί άρπαγες. Και τώρα, την ώρα της κρίσης, η εκκλησία όχι μόνο δεν προσφέρει οικειοθελώς τον πλούτο της, όπως υποστηρίζει ένεκα του φιλανθρωπικού χαρακτήρα της, όχι μόνο παραμένει αλώβητη και προστατεύεται από πολιτεία και κράτος, αλλά συνεχίζει να θέλει να κερδοσκοπεί. Να κερδοσκοπεί εις βάρος της κοινωνίας αλλά και υπόλοιπων θεσμών, τους οποίους η ίδια λέει πως προασπίζεται. Θεσμοί όπως η εκπαίδευση και η παιδεία.

Είναι γνωστή η δράση της, ώστε το νεοκλασσικό κτίριο όπου στεγαζόταν το 12ο δημοτικό σχολείο να χαρακτηριστεί ως ακατάλληλο, ένα επιχειρηματικό τρικ το οποίο θα απέφερε μεγαλύτερο κέρδος στην εκκλησία, αφού σε κάθε άλλο ιδιώτη πέραν του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων το ποσό του ενοικίου θα ήταν υπερπολλαπλάσιο. Ή το μεγαλεπήβολο σχέδιό της να γίνει το κτίριο αντικείμενο ανταλλαγής, σε μια συμφωνία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης, ώστε να αποκτήσει η εκκλησία κι άλλα κτίρια στο κέντρο της πόλης. Και όλα αυτά ενώ υπάρχει μεγάλη αναγκαιότητα για σχολείο στην γειτονιά, τόσο σαν χώρος εκπαίδευσης, όσο και σαν ένας χώρος ανοιχτός, ελεύθερος και ασφαλής για να παίζουν τα παιδιά.

Απέναντι σε όλους αυτούς τους θεσμούς που συστηματικά μας καταπιέζουν, καθορίζουν τις ζωές μας και μας στερούν ότι έχουμε ανάγκη, η μόνη ουσιαστική επιλογή που έχουμε είναι η αμφισβήτησή, τόσο στην θεωρία όσο και στην πράξη. Μήπως ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε κατά πόσο είναι πραγματικά χρήσιμοι σε εμάς όλοι αυτοί οι θεσμοί; Παράλληλα όμως, πρέπει να πάψουμε να περιμένουμε από αυτούς. Είναι καιρός επιτέλους να διεκδικήσουμε και να προβούμε σε πράξεις που φέρνουν πιο κοντά τους στόχους, τα όνειρα και την ικανοποίηση των αναγκών μας.

Άλλωστε παρόμοιες κινήσεις έχουν ήδη πραγματοποιηθεί με επιτυχία στο εξωτερικό, ενώ τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν και στην Ελλάδα. Απλός κόσμος, σπρωγμένος από τις ανάγκες του ξεκινάει να τις ικανοποιεί, ενάντια σε θεσμούς και νοοτροπίες, αψηφώντας τις αναπόφευκτες δυσκολίες κάθε τέτοιου εγχειρήματος.



·Συνελεύσεις γειτονιάς: Συκεών (ξήλωμα τηλεφωνικών κεραιών), Τούμπας, Άνω Πόλης, Καλαμαριάς

·Κατάληψη Ε.Υ.Α.Θ από πολίτες σαν αντίδραση στην ιδιωτικοποίηση του νερού ως κοινωνικό αγαθό

·Επιτροπές κατά της ακρίβειας: Κατάργηση διοδίων, ελεύθερη είσοδος στα μέσα μαζικής μεταφοράς


·Κίνηση Πολιτών κατά του λιθάνθρακα

·Κατάληψη του Βοτανικού Κήπου στην Αθήνα και αξιοποίησή του από πολίτες για καλλιέργειες, ελεύθερα μαθήματα, πολιτιστικές εκδηλώσεις, εικαστικές εκθέσεις κ.α

·Αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναβαρίνου και Χ. Τρικούπη στην Αθήνα

·Κατάληψη γης από πολίτες στο πάρκο Τρίτση στην Αθήνα με την ονομασία ''Αγρός''



Μία ανάλογη κίνηση στην Θεσσαλονίκη, με έντονο χαρακτήρα αντίστασης και ελευθερίας, που στόχο είχε την απελευθέρωση και επαναδιαπραγμάτευση του αγαθού της Παιδείας, είναι ο Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος buena Ventura. Πραγματοποιώντας πληθώρα μαθημάτων, με πυξίδα την ελευθεριακή μάθηση και την συμμετοχική διδασκαλία, διοργανώνοντας ποικίλες εκδηλώσεις εκπαιδευτικού, ενημερωτικού, πολιτιστικού κι όχι μόνο ύφους, τα τελευταία 2 χρόνια λειτούργησε με επιτυχία στο κέντρο της πόλης.

Και πλέον, με οδηγό την εμπειρία μας από αυτό το επιτυχημένο εγχείρημα, αλλά παράλληλα αναγνωρίζοντας την ανάγκη ύπαρξης ενός σχολείου, αμφισβητούμε στην πράξη τους θεσμούς και τις απαγορεύσεις και ερχόμαστε να απελευθερώσουμε τον χώρο από οικονομικά και μικροπολιτικά συμφέροντα, σε μια προσπάθεια δημιουργίας ενός ανοιχτού και ελεύθερου κοινωνικού κέντρου. Μάλιστα κάνουμε ακόμα ένα βήμα, αμφισβητώντας την μορφή του εκπαιδευτικού συστήματος, της στείρας γνώσης, της παπαγαλίας, του ανταγωνισμού και της αντίληψης της παιδείας ως εμπόρευμα. Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας και διεκδικούμε κάτι καλύτερο για την ζωή μας, αλλά και την ζωή των επόμενων από εμάς. Όλοι μαζί, αναλαμβάνουμε την διαχείριση του 12ου Δημοτικού Σχολείου (Βασ. Γεωργίου/συνέχεια Βασ. Όλγας με Μπιζανίου, στάση Ευζώνων) και το μετατρέπουμε με την συμμετοχή και την βοήθεια όλων, σε ένα κέντρο ελεύθερης μόρφωσης, ελεύθερης παιδείας, σε έναν χώρο ελευθερίας. Καλούμε όλους να συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθεια, που σήμερα παρά ποτέ κρίνεται αναγκαία για την επιβίωση, όχι μόνο των ελεύθερων ιδεών, αλλά και των ίδιων μας των εαυτών.

Δημιουργούμε ένα σχολείο όπως θα το θέλαμε όταν ήμασταν παιδιά. Ένα σχολείο που δεν είναι καταπιεστικό, που μας διδάσκει ουσιαστικά όλα αυτά που μας ενδιαφέρουν, που προωθεί την συντροφικότητα, την συνεργασία και την αλληλεγγύη, που χωράει τα όνειρά μας διότι ξεκινάει από αυτά. Σε αντίθεση με τους υπάρχοντες θεσμούς, δεν έχουμε έτοιμες λύσεις, γιατί στις έτοιμες λύσεις δεν χωράνε παρά ελάχιστοι. Αντίθετα θα προχωρήσουμε όλοι μαζί, ανακαλύπτοντας και εξερευνώντας τι θέλουμε τι μας ταιριάζει, τι θρέφει τα οράματά μας, τι εν τέλει μας κάνει ευτυχισμένους κι ελεύθερους.

Θεσπίζουμε όλοι μαζί λοιπόν, ένα ζωντανό χώρο μάθησης, φαντασίας, πρωτοτυπίας, αξιοπρέπειας, πολιτικής αναζήτησης και πολιτιστικής έκφρασης, με όπλα μας την άμεση συμμετοχή και την άμεση δράση. Για αυτούς τους λόγους καλούμε όλους στη συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί στις 5 Ιουνίου 2010 και ώρα 17:00, για να αποφασίσουμε όλοι μαζί πως θα επαναλειτουργήσουμε το σχολείο σύμφωνα με τις ανάγκες μας. Η εποχή των μεγάλων «θα» τελείωσε. Έφτασε η εποχή να μιλήσει η κοινωνία για τη ζωή της.



Τελικά διεκδικώ και αντιστέκομαι άρα ΖΩ





Πρωτοβουλία για την δημιουργία Ανοιχτού Κοινωνικού Κέντρου

για την Παιδεία και την Ελευθερία

Δράση για την Ελεύθερη Μάθηση και τη Μάθηση της Ελευθερίας

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ

Στην βουλή βρίσκονται αυτή την ώρα χιλιάδες εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, συνταξιούχοι, αλλά και άνεργοι, οι οποίοι συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις  ενάντια στα νέα μέτρα της κυβέρνησης.

Παρεμβάσεις στα Srarbucks σε Θεσσαλονίκη και Ηράκλειο

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΕΤΟΥΣ 2010

"Τι κάθεστε εδώ!στα κανάλια να πάτε και να τα καταλάβετε!Εχουμε χούντα και στις χούντες οι τηλεοράσεις παίζουν τον πιο βρώμικο ρόλο"
Προτροπή διαδηλώτριας έξω από την βουλή στις 6 μάη...

Η ιδιωτική τηλεόραση από το 1989 που άρχισε να λειτουργεί σε αυτόν τον τόπο, έχει προκαλέσει πολλά δεινά και το ιστορικό μητρώο της είναι απαράδεκτο για τον ανθρώπινο πολιτισμό και την αθρώπινη αξιοπρέπεια.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς;Την εισβολή του κιτς και των καλλιστείων;Τον κατευθυνόμενο ρατσισμό και εθνικισμό που δηλητηρίασε την ελληνική κοινωνία σε εποχή κρίσης ιδεολογιών;

Την προώθηση της άσκοπης κατανάλωσης και τις ατελείωτες διαφημίσεις τραπεζών και αμαξιών;Τα στημένα τηλεπαράθυρα με τις ακόμη πιο στημένες συζητήσεις;Την φρίκη τηλεπαιχνιδιών αλλά big brother και την αβάσταχτη τιποτολογία των πρωινάδικων;Τον καθαγιασμό μεγαλοαπατεώνων πολιτικών και την προβολή κυνικών μεγαλοαστών ως φιλανθρώπους;Η λίστα δεν έχει τελειωμό...

Όμως, τους τελευταίους μήνες παρατηρούμε μια κλιμάκωση του βρώμικου ρόλου της τηλεόρασης ως το σημείο να μιλάμε για ΠΟΙΟΤΙΚΗ αλλαγή αυτού του ρόλου.

Ανατριχιαστικά πράγματα συνέβησαν αυτό το διάστημα στα τηλεοπτικά πλατό που δεν ανάγονται απλά στην γενικότερη αθλιότητα της τηλεόρασης όπως αυτή λειτουργεί παγκόσμια.Συγκεκριμένα και από τον Μάρτη ζήσαμε:

1)Την πλήρη ταύτιση και συγχώνευση της τηλεόρασης με τις σκοτεινές δυνάμεις της ασφάλειας.
 

2)Την ποινικοποίηση βιβλιοθηκών, όργανων γυμναστικής και κινέζικων ρολογιών στην υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα.
 

3)Την εισβολή τηλεδημοσιογράφων σε λεηλατημένα από την ασφάλεια σπίτια κατηγορουμένων.
 

4)Την παρουσίαση μεγαλοκερδοσκόπων που ρουφούν το αίμα ολόκληρων λαών με τον ευφημισμό "αγορά που πρέπει να υπηρετήσουμε"
 

5)Την εκβιαστική και απρόκαλυπτη προσπάθεια επιβολής του ΔΝΤ με το επιχείρημα ότι "αν δεν δεχτούμε το ΔΝΤ δεν θα έχουμε να πληρώσουμε τις συντάξεις."
 

6)Την εξαφάνιση απο τα δελτία των εργατικών κινητοποιησεων λίγες μέρες πριν τις 5 Μάη.
 

7)Την ανοιχτά απεργοσπαστική δράση τους στις 5 Μαη για να γυρίσουν εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου από τις διαδηλώσεις στα σπίτια τους
 

8)Την ξεδιάντροπη προσπάθεια τους να ενοχοποιησουν όλον αυτον τον κόσμο για ένα έγκλημα που δεν έκανε και την πλήρη αποσιώπηση για τις εργοδοτικές και κρατικές ευθύνες που έφερε αυτό το έγκλημα.
 

9)Την πρόστυχη προσπάθεια τους να εξαφανίσουν από τα δελτία τους το δράμα ελλήνων απαχθέντων αιχμαλώτων σε διεθνή ύδατα και την ακόμη πιο πρόστυχη προσπάθεια να χρεώσουν αυτό το έγκλημα σε τούρκικη προβοκάτσια.
 

10)Την προκλητική συγκάλυψη και ασυλία που παρέχουν στις 1000 πιο πλούσιες ελληνικές οικογένειες που κατέχουν 500δις ευρώ παράλληλα με τις εκκλήσεις σε φτωχούς και μεσαίους να δεχτούν τον οικονομικό και κοινωνικό στραγγαλισμό τους.

Εκδήλωση - συζήτηση στο Θέατρο Ρεματιάς στο Χαλάνδρι την Κυριακή 6/6

Την Κυριακή 6 Ιουνίου 2010 και στις 20.30, η Δημοτική Παράταξη “Αντίσταση με τους Πολίτες του Χαλανδρίου”, πραγματοποιεί εκδήλωση διαμαρτυρίας, στην Ρεματιά Χαλανδρίου, για την δολοφονική επίθεση των Ισραηλινών στην ανθρωπιστική αποστολή της Γάζας. 

Εκδηλωση και πορεία στο Αγρίνιο ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΦΡΑΓΜΑΤΑ & ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

Σίμος Σεϊσίδης.

Παρασκευή 4 Ιουνίου 2010

«Χρέος, ΔΝΤ... Αντιστάσεις» Τριήμερο προβολών ντοκιμαντέρ

9-10-11 Ιουνίου

Τριήμερο προβολών ντοκιμαντέρ

στο σινέ Φιλίπ, Θάσου 11, Πλατεία Αμερικής

Είσοδος ελεύθερη

Έξι ντοκιμαντέρ για τον ρόλο των αγορών και των παγκόσμιων οικονομικών οργανισμών σε διαφορετικές γωνιές του κόσμου από το 1970 μέχρι σήμερα. Καταγράφονται ομοιότητες και διαφορές με την Ελλάδα του 2010 και ξυπνούν ελπίδες για συλλογικές μορφές αντίστασης.

Διοργάνωση:
Συνεταιρισμός για το εναλλακτικό και αλληλέγγυο εμπόριο «ο Σπόρος»

Κατά των διοδίων

Εκδήλωση διαμαρτυρίας θα πραγματοποιήσουν την Κυριακή στα διόδια Μοσχοχωρίου και Μακρυχωρίου εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας Επαγγελματιών Αυτοκινητιστών Θεσσαλίας, Κεντρικής Ελλάδας και Μακεδονίας.

Η διαμαρτυρία θα διαρκέσει από τις 10:00 έως τις 13:00 και κατά τη διάρκεια της οι μπάρες των διοδίων θα είναι ανοιχτές και οι διερχόμενοι οδηγοί δεν θα πληρώνουν. Τα μέλη της Ομοσπονδίας θα μοιράσουν και υλικό κατά της πολιτικής των εταιρειών των διοδίων που πλήττει θανάσιμα τον κλάδο τους.

Ισραήλ: Δεν υπάρχει περίπτωση το Rachel Corrie να φτάσει στην Γάζα


Απειλεί εκ νέου τους  τo Iσραήλ, το οποίο αντιμετωπίζει τη διεθνή κατακραυγή έπειτα από την επίθεση στο «στολίσκο της ελευθερίας» με δηλώσεις του υπουργού εξωτερικών της χώρας, Αβίγκντορ Λίμπερμαν. Όπως αναφέρει, το Ισραήλ θα σταματήσει το πλοίο Rachel Corrie που κουβαλάει ανθρωπιστική βοήθεια και ακτιβιστές προς την Λωρίδα της Γάζας.

“Θα σταματήσουμε το πλοίο και κάθε άλλο πλοίο που θα προσπαθήσει να πλήξει την εθνική κυριαρχία του Ισραήλ. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση το Rachel Corrie να φτάσει στις ακτές της Γάζας”.

Η ανακοίνωση FREEGAZA


Το «Ρέιτσελ Κόρι» βρίσκεται 150 μίλια μακριά από τη Γάζα, σε διεθνή ύδατα και είναι καθ' οδόν. Θα φτάσουν το Σάββατο πρωΐ. Το 1200 τόνων φορτηγό πλοίο είναι το τελευταίο του Στόλου της Ελευθερίας και είναι φορτωμένο με οικοδομικά υλικά, 20 τόνους χαρτί και πολλά άλλα είδη που το Ισραήλ αρνείται να επιτρέψει στους πολιορκούμενους κατοίκους της Γάζας.
Κάποιοι από τους «επώνυμους» επιβάτες:
Η Mairead Maguire από το Μπέλφαστ, Νομπελίστα Ειρήνης (1976) και συν-ιδρύτρια του "Peace People" στη Β. Ιρλανδία. Βραβεύτηκε με το Νόμπελ Ειρήνης για την εργασία της προς την ειρήνευση και τη μη βίαιη λύση της εθνικοπολιτικής σύγκρουσης στη Β. Ιρλανδία. Η Mairead είχε ταξιδέψει με το Dignity στο παρθενικό του ταξίδι με το Free Gaza Movement. Ήταν επίσης στο πλοίο Spirit όταν οι ισραηλινοί το κατέλεβαν σε διεθνή ύδατα, απαγάγοντας και τους 21 ανθρωπιστές επιβάτες στο Ισραήλ, όπου συηνελήφθησαν, κρατήθηκαν μια βδομάδα σε ισραηλινή φυλακή και μετά απελάθηκαν.
Ο Denis Halliday, από την Ιρλανδία, Βοηθός Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών από το 1994 ως το 1998. Διορισμένος από τον ΓΓ Μπούτρος Γκάλι, υπηρέτησε στη Ν. Υόρκη και από τα μέσα του 1997 ως το τέλος του 1998 ως επικεφαλής του ανθρωπιστικού προγράμματος του ΟΗΕ στο Ιράκ, βοηθώντας τον ιρακινό λαό που πάλευε κάτω από το γενοκτονικό εμπάργκο. Αφότου παραιτήθηκε από τον ΟΗΕ το 1998, έχει ευρεία δράση σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και την αναμόρφωση του ΟΗΕ.
Ο Matthias Chang Wen Chieh, Μαλαίσιος κινεζικής καταγωγής. Εργάζεται 32 έτη ως δικηγόρος και υπηρέτησε ως Πολιτικός Γραμματέας του Πρωθυπουργού της Μαλαισίας. Είναι σθγγραφέας τριών μπεστ-σέλλερ, των “Future Fast Forward”, “Brainwashed for War, Programmed to Kill”, και “The Shadow Money-Lenders and the Global Financial Tsunami” που έχουν εκδοθεί σε ΗΠΑ και Μαλαισία.
Ο Mohd Nizar bin Zakaria, από το Perak της Μαλαισίας, βουλευτής.
Επιπλέον, υπάρχει τριμελές συνεργείο εικονοληπτών από την Μαλαισιανή τηλεόραση TV3 και ο δημοσιογράφος Shamsul Akmar bin Musa Kamal.
Οι επιβαίνοντες στο πλοίο έχουν δηλώσει: «Οι επικοινωνίες είναι δύσκολες και κάποιες φορές αδύνατες. Επίσης υπάρχουν πολλές φήμες από τις ισραηλινές αρχές, αλλά δεν έχουμε απολύτως καμμία πρόθεση να πάμε στην Ασντόντ. Είμαστε, σίγουρα, καθ' οδόν για τη Γάζα».

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ!
 

Κάτω τα χέρια από το δικαίωμα στην ασφάλιση!
 
ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ!
· ΚΑΜΙΑ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΗΛΙΚΙΑΣ!
 
ΚΑΜΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ!
· ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ!
· ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΛΙΣΤΑΣ ΤΩΝ ΒΑΡΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΙΕΙΝΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ!
· ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΝΔ!
· ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ!
· ΠΛΗΡΗΣ, ΔΩΡΕΑΝ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ!
 
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ 11:00 Π.Μ.

Ισραήλ- Έγκλημα- Τρόμος


Υπάρχει μια αναπόδραστη ψυχολογική αρχή που τη γνωρίζει καλά, εξ ενστίκτου, κάθε έμπειρος αστυνομικός επιθεωρητής αλλά και κάθε συγγραφέας αστυνομικών μυθιστορημάτων: το έγκλημα γεννάει τρόμο στον ίδιο τον εγκληματία, και ο τρόμος τον οδηγεί σε ακόμη αγριότερο έγκλημα, που με τη σειρά του αυξάνει και κάνει πιο ανεξέλεγκτο τον τρόμο του, οδηγώντας τον σε τυφλή κλιμάκωση της εγκληματικότητας, μεχρι την τελική καταστροφή του.
Αυτή ακριβώς είναι η περίπτωση του Ισραήλ.
Θεμελιώνοντας από την πρώτη στιγμή την ύπαρξή του στον τυφλό μαζικό φόνο, μοιάζει πιασμένο στην εφιαλτική διαλεκτική του τρόμου και του εγκλήματος που το οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην ίδια του την αυτοκτονία
. Παρά την οδύνη των πρώτων μας αντιδράσεων, πρέπει ν’ αντιληφθούμε ότι η νέα του εγκληματική επίθεση κατά της νηοπομπής με ανθρωπιστική βοήθεια προς την πολιορκημένη Γάζα είναι η χειρότερη ήττα του μετά τον πόλεμο του 2004 στον Λίβανο. 
Τώρα τα πυρά του αναγκάστηκαν να στραφούν όχι πλέον προς τους αβοήθητους αραβικούς πληθυσμούς που κρατάει αιχμαλώτους στην ίδια τους τη γη, αλλά ευθέως προς την παγκόσμια κοινότητα – και το το βαρύτερο τίμημα πλήρωσαν οι τούρκοι ακτιβιστές που αντιστάθηκαν ηρωικά στα θωρακισμένα ανθρωποειδή τού πειρατικού του ρεσάλτου.
Όχι ότι περιμένουμε από τον ΟΗΕ των θλιβερών ανδρεικέλων την απάντηση που θα δικαιολογούσε η καταστατική αρχή τής σύστασής του• όμως η διεθνής κοινότητα είναι υποχρεωμένη να αντιδράσει, και οι αντιδράσεις θα γίνουν ένα ολέθριο ντόμινο για το Ισραήλ. 
Οι ΗΠΑ θα δυσκολευτούν ακόμη περισσότερο να στηρίξουν την πεντηκοστή πρώτη πολιτεία τους• οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις θα πιεστούν από τη λαϊκή αγανάκτηση να αποστασιοποιηθούν σε ποικίλους βαθμούς διπλωματικά και πολιτικά, μεγαλώνοντας τη διεθνή απομόνωση του Ισραήλ• στην Τουρκία διευρύνονται τα περιθώρια χειρισμών τής κυβέρνησης απέναντι στο αμερικανόδουλο στρατιωτικό κατεστημένο, πράγμα που αλλάζει δραματικά τον συσχετισμό δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο, οπωσδήποτε εναντίον του• το σημαντικότερο, ενισχύεται διεθνώς η διαπραγματευτική δύναμη του Ιράν, πράγμα που ελπίζουμε πως του δίνει χρόνο να αναπτύξει αποτρεπτική δύναμη, τη μόνη που στον παρούσα συγκυρία φαίνεται ικανή ν’ ανασχέσει δραστικά την παρανοϊκή επιθετικότητα του κράτους-τρομοκράτη.
Κι η αξιοθρήνητη ελληνική κυβέρνηση, τί θα κάνει; Δεμένη από την παραδοσιακή εθελοδουλεία της στο άρμα τού εχθρού της, στο διευθυντήριο των Βρυξελλών, στον ολοκληρωτικό άξονα του ΝΑΤΟ και στο δυτικό χρηματιστικό κεφάλαιο που την απομυζά ανελέητα όπως απομύζησε προηγουμένως τις μισές χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, ανίκανη να διεκδικήσει μαχητικά αναδιαπραγμάτευση του ληστρικού χρέους της οικοδομώντας στέρεες συμμαχίες μ’ εκείνο το κομμάτι του κόσμου που τα πραγματικά της συμφέροντα υποδεικνύουν, εντός και εκτός τής Ευρώπης, πως θα απαντήσει σε τούτη την κατά μέτωπο επίθεση;
Η αιχμαλώτιση ελληνικών πλοίων σε διεθνή χωρικά ύδατα ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου. Θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων κάνοντας το στοιχειωδώς αυτονόητο, το ελάχιστο που η περίσταση απαιτεί – να διακόψει τώρα τις διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ, να απαλλάξει την Αθήνα από την παρουσία μιας Ισραηλινής Πρεσβείας που συνιστά ύβρη κατά του διεθνούς δικαίου και της διεθνούς νομιμότητας;
Και αν η κυβέρνηση δεν το κάνει, ποια Αριστερά θα μπορεί να λογίζεται άξια του ονόματός της εάν δεν ασκήσει αφόρητες πιέσεις προς αυτή την κατεύθυνση, αν ακόμα μία φορά διαλέξει τη άνιση και σημαδεμένη συνδιαλλαγή με τον ταξικό και πολιτικό εχθρό της;
Και τότε βεβαίως, στην περίπτωση αυτή που ο καθένας απεύχεται, ποιος αντίλογος μπορεί να σταθεί εάν πάρουμε το δίκιο στα χέρια μας όλοι εμείς, οι κατ’ ευφημισμόν «πολίτες» αλλά, στην πραγματικότητα, αιχμάλωτοι ενός κράτους ταπεινωτικά δέσμιου στις εντολές τής πλανητικής βιοεξουσίας;

ΦΩΤΗΣ ΤΕΡΖΑΚΗΣ - CASUS BELLI 

Κείμενο από την Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών για Ενιαίο Πολυμορφικό Κίνημα

Τα γεγονότα της 5ης Μαΐου έχουν καταγραφεί τόσο από τα καθεστωτικά ΜΜΕ όσο και από τα κείμενα ατόμων, ομάδων και συλλογικοτήτων του αναρχικού / αντιεξουσιαστικού χώρου και δεν θεωρούμε ότι χρειάζεται εκτενής αναφορά σε αυτά.





Περιληπτικά, την 5η Μαΐου πραγματοποιείται μια από τις μεγαλύτερες σε όγκο και δυναμική πορείες μετά την πτώση της δικτατορίας. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κατεβαίνουν οργισμένοι στους δρόμους για να διαδηλώσουν την αντίθεσή τους στα νέα οικονομικά μέτρα, που θα οδηγήσουν στην εξαθλίωση το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Οι συγκρουσιακές διαθέσεις του πλήθους εκφράζονται τόσο με τα επιθετικά συνθήματα, όσο και με συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής, με επιθέσεις σε καπιταλιστικούς στόχους και την απόπειρα εισβολής στη Βουλή. Την ορμή των διαδηλωτών ανακόπτει η είδηση ότι τρεις υπάλληλοι της Marfin πέθαναν από ασφυξία, μετά την φωτιά που προκλήθηκε στο υποκατάστημα της οδό Σταδίου.




Η καταστολή που ακολουθεί στην περιοχή των Εξαρχείων θυμίζει την συμπεριφορά στρατού κατοχής σε κατεχόμενη πόλη. Οι προστάτες του πολίτη εισβάλουν στο Δίκτυο για τα Πολιτικά Δικαιώματα, καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμά τους και χτυπώντας όσους βρίσκονται στο δρόμο τους, ξυλοκοπούν, βρίζουν και συλλαμβάνουν κόσμο που κινείται στην περιοχή, σπάνε τις τζαμαρίες καφενείου που είναι κατάμεστο από ανθρώπους, εισβάλουν σε πολυκατοικία και ξυλοκοπούν μια κάτοικο, σπάζοντας της τα δόντια και το χέρι, χτυπούν δικηγόρους ενώ το πογκρόμ ολοκληρώνεται με την αδικαιολόγητη εισβολή τους, χωρίς ένταλμα ή εισαγγελέα, στον χώρο πολύμορφης δράσης αναρχικών στην οδό Ζαΐμη. Όλα αυτά, δεν τα αναφέρουμε για να πάρουμε το ρόλο του θύματος, αφού πιστεύουμε ότι βιώνουμε την όξυνση του ταξικού πολέμου που βρίσκεται σε εξέλιξη, ξέρουμε ποιος είναι ο εχθρός και δεν τρέφουμε αυταπάτες για “δημοκρατικά” δικαιώματα.




Ταυτόχρονα με τις επιθέσεις της αστυνομίας, το κράτος και τα ΜΜΕ εκμεταλλεύονται τον θάνατο των τριών υπαλλήλων της Marfin, προκειμένου να συκοφαντήσουν και να θέσουν υπόλογο το αναρχικό κίνημα. Δηλαδή, οι ίδιοι που προκλητικά περιφρονούν την αξία της ανθρώπινης ζωής, με τα οικονομικά μέτρα, την ατιμωρησία και την αποσιώπηση στα κρατικά και εργοδοτικά εγκλήματα, παίζουν για ακόμη μια φορά το επικοινωνιακό τους παιχνίδι, κατηγορώντας ευθαρσώς για δολοφονία έναν ολόκληρο πολιτικό χώρο. Και ενώ το κράτος και τα αρχιτσιράκια του απέτυχαν, για ευνόητους λόγους, να πείσουν την κοινωνία ότι για τον θάνατο των τριών υπαλλήλων είναι υπόλογος ο αναρχικός χώρος, ο ίδιος ο αναρχικός χώρος έδειξε με την στάση του υπόλογος. Ο παρορμητισμός και η ένταση που επικράτησαν δημιούργησαν κλίμα συνενοχής, το οποίο συνοδεύτηκε από ένα παραλήρημα, σε προφορικό και γραπτό λόγο, το οποίο τείνει να διασπάσει ακόμα περισσότερο τον αναρχικό χώρο, σε μια χρονική συγκυρία που επιτάσσει την ένωση των αναρχικών σε μια γροθιά.




Η ευκολία με την οποία ανάγονται συμπεράσματα, φωτογραφίζονται πιθανοί ύποπτοι, και εκτοξεύονται κατηγορίες δεν μας βρίσκει σύμφωνους, αφού ούτε ποιοι το έκαναν γνωρίζουμε, ούτε τις προθέσεις τους. Όπως δεν τα γνωρίζουν και αυτοί που έχουν δώσει τον οποιοδήποτε χαρακτηρισμό.




Αυτό που πρέπει να (ξανα)γίνει κατανοητό είναι πως σε κάθε ταξική κοινωνία οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους, δηλαδή αστυνομία, δικαστήρια, φυλακές και ΜΜΕ, δεν είναι ουδέτεροι μηχανισμοί. Πραγματικός τους ρόλος δεν είναι η προστασία ή η ενημέρωση των αδικημένων πολιτών, αλλά να υπερασπίζονται και να προστατεύουν τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Στον καπιταλισμό υπερασπίζονται τα συμφέροντα των καπιταλιστών. Η άρχουσα τάξη χρειάζεται αυτούς τους μηχανισμούς για να την προστατεύσουν από τις αντιδράσεις των καταπιεσμένων απέναντι στο άδικο σύστημα. Σε περιόδους κρίσης, όπως αυτή που βρίσκεται σήμερα η παγκόσμια οικονομία, από τις επιλογές της τάξης των πλουσίων, οι θεσμοί αμφισβητούνται από τον λαό. Η τωρινή κοινωνική κατάσταση μπορεί να οδηγήσει τον λαό σε εξεγερσιακές λογικές, οι οποίες με την σειρά τους θα δώσουν θέση στις επαναστατικές διαδικασίες και θα οδηγήσουν στην αποσταθεροποίηση της παρούσας κατάστασης. Ο δικός μας ρόλος είναι η ανάδειξη του πραγματικού προσώπου του Κράτος, του Κεφαλαίου και των μηχανισμών τους, η αφύπνιση της κοινωνίας και η σύγκρουση με κάθε εξουσιαστική δομή και λογική.




Στόχος της Ανοιχτής Συνέλευσης Αναρχικών για Ενιαίο και Πολυμορφικό Κίνημα είναι να ενώσει τους αναρχικους και παράλληλα να προπαγανδίσει τα οράματα μας για την ιδανική κοινωνία.




Όλοι μαζί, σύντροφοι και συνοδοιπόροι, στον δρόμο για την κοινωνική απελευθέρωση και την αναρχία.




Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών για Ενιαίο Πολυμορφικό Κίνημα





Συνέντευξη τύπου σήμερα το πρωί από τους Ελληνες ακτιβιστές "Ενα καράβι για την Γάζα"

Τα μέλη της αποστολής του Στόλου της Ελευθερίας δήλωσαν στη συνέντευξη Τύπου που δόθηκε την Παρασκευή το πρωί στο Πολυτεχνείο ότι είναι έτοιμοι να ξαναφύγουν για τη Γάζα οποιαδήποτε στιγμή, καθώς στόχος παραμένει η άρση του αποκλεισμού. Οι τοποθετήσεις τους είχαν λιγότερο να κάνουν με το τι πέρασαν κατά κράτησή τους στο Ισραήλ και περισσότερο με τους τρόπους που πρέπει να συνεχιστεί η προσπάθεια από εδώ και στο εξής.

Στην αρχή έγινε ενημέρωση για το πλοίο «Rachel Corrie», το μοναδικό που έχει απομείνει από το στόλο και κατευθύνεται προς τη Γάζα. Την ώρα της συνέντευξης Τύπου, οι πληροφορίες το ήθελαν να πλέει προς την Κρήτη και για να ενισχυθεί η αποστολή του είχαν οργανωθεί τρία φουσκωτά, στα οποία επέβαιναν και πολλοί δημοσιογράφοι. Αυτήν τη στιγμή γίνεται γνωστό ότι το Rachel Corrie αντιμετωπίζει βλάβη στις επικοινωνίες του σκάφους, γεγονός που σημαίνει ότι δεν μπορεί να ειδοποιηθεί για τα τρία διαθέσιμα φουσκωτά, όπως επίσης και -σημαντικότερο- ότι συνεχίζει την πορεία του χωρίς να μπορεί να λάβει ή να εκπέμψει οποιαδήποτε πληροφορία. Αναφέρθηκε επίσης ότι η ισραηλινή κυβέρνηση παραδέχτηκε ότι όντως πράκτορες της Μοσάντ σαμποτάρισαν τα δύο «Challenger» στα οποία προκάλεσαν σοβαρές μηχανικές βλάβες και δεν αποκλείεται η κατάρρευση του συστήματος επικοινωνιών του «Rachel Corrie» να οφείλεται επίσης σε σαμποτάζ.

Οι ομιλητές έδωσαν νέα στοιχεία για τις συνθήκες κράτησής τους. Μεταφέρονταν με σιδερόφραχτες, σκοτεινές κλούβες, μέσα στις οποίες δυσκολεύονταν να αναπνεύσουν ενώ κάποιες ήταν γεμάτες κατσαρίδες. Το φαγητό ήταν ελάχιστο και σε περιπτώσεις δεν έφτανε για όλους, ενώ το νερό στα κελιά ήταν τόσο ζεστό που μπορούσε να προκαλέσει εγκαύματα σε όποιον προσπαθούσε να πλυθεί. Για τις γυναίκες η μόνη καλύτερη μεταχείριση ήταν ότι τους επιτράπηκε να κάνουν ένα τηλεφώνημα ενός λεπτού στα αγγλικά. Οι ακτιβιστές ζήτησαν να αποκατασταθεί ο ρόλος του Έλληνα Πρέσβη, ο οποίος έκανε μεγάλες προσπάθειες για να επικοινωνήσει με τους κρατούμενους και αυτό τελικά επετεύχθη τη δεύτερη ημέρα κράτησής τους. Ένα σοβαρό ζήτημα που παραμένει, είναι η κράτηση 15 διαβατηρίων Ελλήνων από τις αρχές του Ισραήλ.

Ο Βαγγέλης Πισσίας, όπως και άλλοι ομιλητές, επισήμαναν τη στρατιωτικοποίηση του κράτους του Ισραήλ, το γεγονός ότι ενεργεί πέρα από κάθε ανθρώπινη αξία, καταπατά κάθε έννοια διεθνούς δικαίου και –τουλάχιστον μέχρι σήμερα- απολαμβάνει διεθνή ασυλία.

Ενδιαφέρον έχουν και οι γεωπολιτικές προεκτάσεις που συνοδεύον το γεγονός. Ο ρόλος που θέλει να παίξει η Τουρκία στην περιοχή με τις πρόσφατες κινήσεις της από τη μια και οι «ανερμάτιστες κυβερνήσεις» του Ισραήλ από την άλλη, αναγάγουν τη Λωρίδα της Γάζας σε πεδίο αναδιάταξης του διεθνούς γεωπολιτικού χώρου. Η προσπάθεια αποφυγής εμπλοκής των διαπραγματεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού, η οποία υπαγόρευσε την απαράδεκτη στάση της κυπριακής κυβέρνησης όσον αφορά την απαγόρευση εισόδου του Στόλου της Ελευθερίας στα κυπριακά λιμάνια, είναι θέμα το οποίο θα συζητηθεί σε ειδική συνάντηση εκπροσώπων της Πρωτοβουλίας «Ένα καράβι για τη Γάζα» που προγραμματίζει με την κυπριακή κυβέρνηση.

Ο Αμερικανός ακτιβιστής Πολ Λαρούντι ανέδειξε μια διαφορά σε σχέση με το παρελθόν για το πώς αντιμετώπισαν τα ΜΜΕ το θέμα στις ΗΠΑ. Μέχρι τώρα, οτιδήποτε αφορούσε την Παλαιστίνη απλά δεν αποτελούσε είδηση για τις ΗΠΑ. Μετά τη δολοφονική επίθεση στο «Μavi Marmara» δεν συνέβη το ίδιο, πράγμα που αποτελεί για τον Λαρούντι στοιχείο ότι ίσως κάτι να αλλάζει στη χώρα του, περιμένοντας ακόμη και οι ΗΠΑ να συνταχθούν με τα υπόλοιπα κράτη στην καταδίκη στου Ισραήλ.

Τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης στηλίτευσαν για μια ακόμη φορά οι ακτιβιστές. Ο Χρήστος Τσιγαρίδας τη θεωρεί συνένοχη με αυτήν του Ισραήλ, αφού κατά την προετοιμασία της αποστολής προέβαλλε τόσα εμπόδια για να μην πραγματοποιηθεί ο απόπλους από τον Πειραιά, ενώ οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, οι οποίες διακόπηκαν, άλλαζαν συνεχώς ημερομηνίες διεξαγωγής έως ότου συνέπεσαν με την αρχή του ταξιδιού του Στόλου.

Ο Θοδωρής Μπούκας είναι ο καπετάνιος του πλοίου «Σφενδόνη» και χειροκροτήθηκε θερμά κατά την αναγγελία του. Στην ομιλία του ανέδειξε ότι ο Στόλος της Ελευθερίας αποτελεί παράδειγμα για το πώς μπορούν άνθρωποι με διαφορετικές καταβολές, πολιτικές, πολιτισμικές, κοινωνικές, θρησκευτικές, να συμπράξουν για ένα κοινό στόχο. Αυτό συμπληρώνουν και οι ομιλίες των άλλων ακτιβιστών, ότι δηλαδή πέρα από τις επίσημες πολιτικές των κρατών ζητούμενη είναι η κοινή συνεργασία ανθρώπων από την Ελλάδα, την Τουρκία, το Ισραήλ και τις υπόλοιπες χώρες, να διευρυνθεί η διεθνής συμμετοχή και το κίνημα αλληλεγγύης.

Κείμενο αλληλεγγύης στον Άρη Σειρηνίδη

Η φυλάκιση του Άρη Σειρηνίδη, που ακολούθησε τη σύλληψη του πριν από ένα περίπου μήνα είναι μια σημαντική ένδειξη της ποιοτικής αναβάθμισης της κρατικής καταστολής. Η αναβάθμιση αυτή αντιστοιχεί στην ολοένα και μεγαλύτερη ένταση των κοινωνικών αντιφάσεων στην Ελλάδα σήμερα.  

Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε από το κράτος στη συγκεκριμένη «υπόθεση» σηματοδοτεί το πέρασμα στο στάδιο της προληπτικής καταστολής της κινηματικής δραστηριότητας, μιας πρακτικής που ακολουθείται τα τελευταία χρόνια στα πιο ανεπτυγμένα κράτη της Δυτικής Ευρώπης και της Αμερικής. Η αποσαφήνιση των πτυχών της υποτιθέμενης «υπόθεσης Σειρηνίδη» για το λόγο αυτό έχει πρακτική αξία όχι μόνο για τη μάχη της απόσπασης αυτού του ομήρου από τα χέρια του κράτους το συντομότερο δυνατό αλλά και για το κίνημα συνολικά στη συγκεκριμένη στιγμή της εξέλιξης της ταξικής πάλης.

Τα νομικά στοιχεία και τα στοιχεία στρατηγικής που συνθέτουν την υπόθεση όπως στήθηκε από την πλευρά του κράτους είναι τα εξής:

· Η άμεση (ταυτόχρονη με τη σύλληψη του) έναρξη μιας αστυνομικής-μηντιακής επιχείρησης απόδοσης στον Άρη Σειρηνίδη μιας πράξης (ένοπλης ληστείας) για την οποία η αστυνομία και τα δικαστήρια ουδέποτε τον κατηγόρησαν επίσημα. Η ετοιμότητα του κρατικού-θεαματικού μηχανισμού για μια τέτοιου μεγέθους επιχείρηση χειραγώγησης και αιχμαλώτισης ενός ατόμου, η οποία στήθηκε σε real time, παρουσιάζεται για πρώτη φορά.

· Η περεταίρω κράτηση του στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ για τη διερεύνηση υποτίθεται αυτής της υπόθεσης για την οποία δεν υπήρχε καμία ένδειξη συμμετοχής του και ενώ, σύμφωνα με τη δικογραφία, δεν κατηγορούταν γι’ αυτή παρά μόνο για ένα πλημμέλημα (απλή οπλοκατοχή).

· Η οργανωμένη προσπάθεια εξευτελισμού του ιδίου (παρουσιάστηκε ότι ήταν ένας εξ’ αυτών που πυροβόλησαν εργαζόμενο στο Praktiker) και των οικείων του από μηντιακές πηγές ελεγχόμενες από την αστυνομία

· Η αναγκαστική για το κράτος καταφυγή στο βαρύ πυροβολικό της επίσημης επιστημονικοφανούς τρομοκρατίας: στην «έρευνα DNA». Το αποτέλεσμα αυτής της τακτικής ήταν η «ταύτιση» υλικού DNA (κινητού υλικού) που βρέθηκε σε κινητό αντικείμενο με υλικό DNA που βρέθηκε σε άλλο κινητό αντικείμενο που είχε επάνω του ο Άρης Σειρηνίδης.

· Η «αναβάθμιση» της νέας παντελώς αβάσιμης σύλληψης του (πάντα με βάση τη δικογραφία της υπόθεσης για την οποία τελικά επιλέχθηκε να κατηγορηθεί) και της αντιμετώπισης του από το κράτος με την εμπλοκή της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας.

· Η απόδοση ευθύνης στον Άρη Σειρηνίδη, μέσα από αυτή την κωμικοτραγική διαδικασία, για την υπόθεση του «τρελού με το σομπρέρο», παρότι ποτέ δεν είχε θεωρηθεί ύποπτος γι’ αυτήν την υπόθεση ενώ ακόμη και από το σχετικό τρομονόμο είναι σαφές ότι πρώτα πρέπει να προκύπτουν ενδείξεις συμμετοχής σε συγκεκριμένη υπόθεση και μετά να γίνεται η «επιστημονική» έρευνα DNA.

· Η επιλογή της υπόθεσης του «τρελού με το σομπρέρο» ως περεταίρω προσπάθεια εξευτελισμού ενός ατόμου γνωστού για τη συμμετοχή του σε κοινωνικά κινήματα.

Όλα αυτά δείχνουν ότι η σκευωρία θα προκαλέσει θυμηδία στο κρατικό δικαστήριο για το χονδροειδές της προσέγγισης των άλλων οργάνων του κράτους. Από την άλλη πλευρά επίσης και κυρίως δείχνουν την αναγκαιότητα για το κράτος της αύξησης της έντασης της καταστολής σήμερα, στην εποχή που το μόνο «επιχείρημα» που απομένει στο κράτος, τον πιο σημαντικό μηχανισμό αναπαραγωγής των καπιταλιστικών σχέσεων, είναι η καταστολή. 
Η φυλάκιση του Άρη Σειρηνίδη στις 7/5/2010 αποτελεί μόνο μία όψη της στρατηγικής της έντασης που ακολουθεί το κράτος μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη και η οποία αναβαθμίζεται ποιοτικά ενόψει του αναμενόμενου κινήματος. Το κίνημα ενάντια στην προσπάθεια επιβολής της αναδιάρθρωσης με το πιστόλι του ΔΝΤ στον κρόταφο της εργατικής τάξης είναι ο στόχος αυτής της στρατηγικής. Άλλες όψεις αυτής της εξελισσόμενης στρατηγικής όπως η διεμβόλιση του μπλοκ του ΕΕΚ από τους μηχανόβιους μπάτσους στις 6/12/2009, η διεμβόλιση του μπλοκ της Ταξικής Πορείας από την ίδια συμμορία στις 5/5/2010 και η εισβολή της συμμορίας αυτής την ίδια ημέρα στο Στέκι Μεταναστών και στην κατάληψη μιας αναρχικής ομάδας είναι εμφανώς συνδεδεμένες με τη φυλάκιση του Άρη Σειρηνίδη. Υπάρχουν, όμως, και άλλες όψεις της κατασταλτικής στρατηγικής όπως οι απολύσεις των απεργών στις δουλειές που κυριαρχεί η επισφάλεια και η αγωνιστική δραστηριότητα καθίσταται παράνομη, οι απολύσεις συνδικαλιστών επίσημων συνδικάτων, η άγρια καταστολή κάθε αγωνιστικής κινητοποίησης στο δρόμο με αποτέλεσμα τραυματισμό διαδηλωτών από τα κρατικά όπλα, ειδικά το τελευταίο διάστημα μετά την κήρυξη του πολέμου της διεθνούς του κεφαλαίου ενάντια στο προλεταριάτο που ζει και εργάζεται (ή είναι άνεργο) στην Ελλάδα. Αυτές οι όψεις της καταστολής δεν είναι τόσο εμφανώς συνδεδεμένες με τη φυλάκιση του Άρη Σειρηνίδη και ο σκοπός του κράτους είναι να παραμείνουν ασύνδετες και τα διαφορετικά κομμάτια του κινήματος που αφορά η κάθε όψη της κατστολής να παραμείνουν ξένα μεταξύ τους. Η ένδειξη αλληλεγγύης στον αιχμάλωτο του κράτους Άρη Σειρηνίδη αλλά και σε κάθε αιχμάλωτο, σε κάθε απολυμένο απεργό, σε κάθε διωκόμενο συνδικαλιστή είναι αυτή που αποδεικνύει ότι συνδέονται μεταξύ τους οι εκφάνσεις της καταστολής και αποδυναμώνει την κρατική στρατηγική. Η μάχη για την απόσπαση αυτού αλλά και κάθε ομήρου από τα χέρια του κράτους έχει πρακτική αξία για το σύνολο του αντιφατικού κοινωνικού κινήματος και όχι μόνο για τον πολιτικό χώρο στον οποίο ανήκει ο κάθε όμηρος. Το κράτος πρέπει να αναγκαστεί από το κίνημα να αφήσει ελεύθερο τον Άρη Σειρηνίδη ΤΩΡΑ και όχι όταν εκτίσει το 18μηνο του γιατί:

Α) Το κράτος δεν κρατάει όμηρο τον Άρη Σειρηνίδη γιατί είναι αναρχικός.
Αυτό το παραμύθι πουλάει στις υπόλοιπες πολιτικές τάσεις του κινήματος για να τις απωθήσει από την αλληλεγγύη στο πρόσωπο του. Πατώντας πάνω στις υπαρκτές και σημαντικές πολιτικές διαφοροποιήσεις μέσα στο αντιφατικό κίνημα προσπαθεί να διατηρήσει το διαχωρισμό της «ανεκτής διαμαρτυρίας» από την «δυναμική, επικίνδυνη, βίαιη» σε μια ιστορική στιγμή που το κίνημα γίνεται ολοένα και πιο δυναμικό και ο διαχωρισμός αυτός αποδεικνύεται μύθος. Αναφερόμενο συνεχώς μέσω των media στην πολιτική ταυτότητα του Άρη Σειρηνίδη, και δομώντας την κρατική ιδεολογία του αντι-αναρχισμού (όπως σε μια παλαιότερη ιστορική εποχή δομήθηκε από το κράτος την ιδεολογία του αντι-κομμουνισμού) και παρότι το κράτος αιχμαλώτισε τον Άρη Σειρηνίδη ενώ περπατούσε στο δρόμο προσπαθεί να συντηρήσει τους διαχωρισμούς ανάμεσα στα κινήματα αλληλεγγύης. Επίσης, εστιάζοντας στην πολιτική του ταυτότητα προσπαθεί να αποκρύψει την κοινωνική του δραστηριότητα, η οποία είναι γνωστή φυσικά μόνο στους άμεσους συντρόφους του στα κοινωνικά κινήματα που συμμετέχει και δεν πρόκειται ποτέ να αναφερθεί από τα μίντια. Με αυτά τα δεδομένα ήταν λογική η άμεση αντίδραση του ΕΕΚ στη σύλληψη του και η στήριξε του σε ανακοίνωση παρά τις προφανείς πολιτικές διαφωνίες.

Β) Το κράτος επιλέγει να παρουσιάσει τον Άρη Σειρηνίδη ως «τρομοκράτη» γιατί βρίσκεται στο στάδιο διεύρυνσης της απόδοσης αυτού του χαρακτηρισμού σε πρακτικές που δεν συγκαταλέγονταν ως τώρα στα κλασσικά τρομοκρατικά του σενάρια. Η δράση του Άρη Σειρηνίδη σε ανοικτές κινηματικές διαδικασίες και δράσεις όπως η τοπική δράση στα Εξάρχεια, η οποία συμπεριλαμβάνει έντονη και δυναμική δραστηριότητα ενάντια στην καταστολή που ασκείται από τον αστυνομικό στρατό κατοχής στην περιοχή αυτή, και η αλληλεγγύη στους μετανάστες χωρίς χαρτιά, είναι αυτά που τίθενται στο στόχαστρο.

Γ) Το κράτος με την υπόθεση αυτή αποκαλύπτει ότι πλέον η ενοχή και η αθωότητα, παύει να έχει τη διάσταση που είχε στο αστικό δίκαιο το οποίο απεικονίζει την προηγούμενη κατάσταση των ταξικών σχέσεων. Η ενοχή πια ταυτίζεται με την ίδια τη συμμετοχή στο κίνημα. Αυτή ακριβώς η κατάσταση είναι αναγκαίο να γίνει άμεσα ορατή από όλα τα κομμάτια του κινήματος αλληλεγγύης στους αγωνιστές που υφίστανται κρατική ή εργοδοτική καταστολή. Το ευρύτερο κίνημα αλληλεγγύης είναι αναγκαίο να αποσυνδεθεί εντελώς από τη διάκριση αθωότητας/ενοχής. Ο Άρης Σειρηνίδης δεν είναι ούτε ένοχος, ούτε αθώος. Ο Άρης Σειρηνίδης δεν είναι επικίνδυνος ως άτομο, επικίνδυνες είναι οι συντροφικές σχέσεις του και οι πρακτικές του κινήματος στο οποίο συμμετέχει. Είναι ένας αγωνιστής επικίνδυνος για το κράτος, στο βαθμό που είναι επικίνδυνος κάθε ένας που συμμετέχει σε μια ανοιχτή τοπική συνέλευση, στο κίνημα αλληλεγγύης σε φυλακισμένους αγωνιστές και στους μετανάστες, σε διαδηλώσεις, σε αφισοκολλήσεις.

Δ) Το κράτος μέσω της στρατηγικής φυλακίσεων όπως αυτή του Άρη Σειρηνίδη επιδιώκει να οδηγήσει το κίνημα σε εσωστρέφεια και να το εγκλωβίσει σε μια επιβαλλόμενη αντικατασταλτική προοπτική. Το κράτος, φυσικά, δεν μπορεί να φυλακίσει όλους τους αγωνιστές. Μπορεί όμως να φυλακίσει έναν ικανό αριθμό με βάση τους δικούς του υπολογισμούς και να ποντάρει στις αντιφάσεις του κινήματος με σκοπό να στρέψει κάθε κομμάτι του κινήματος σε αποσυνδεδεμένες μεταξύ τους πρακτικές αντι-καταστολής. Έτσι το κράτος επιδιώκει την περιστολή της κινηματικής δραστηριότητας και περιθωριοποίησης των δραστήριων αγωνιστών και των συντρόφων τους ανάγοντας τους σε «παρακολουθούμενους επίδοξους τρομοκράτες».

Για όλους αυτούς τους λόγους έχει πρακτική αξία να παλέψουμε ο καθένας από τη δική του σκοπιά και με το δικό του τρόπο για την άμεση απελευθέρωση του αιχμάλωτου του κοινωνικού πολέμου Άρη Σειρηνίδη.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

Ο ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΥΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΥΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΕΣ


Στην εκδήλωση που θέλουμε να έχει χαρακτήρα ανοικτής σύσκεψης εκδήλωσης για την επόμενη μέρα των αγώνων μας υπέρ του λαού της Παλαιστίνης απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους τους αγωνιστές που συμμετείχαν στη Διεθνή Αποστολή «ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ» και σε όλες τις συνιστώσες του αντιπολεμικού κινήματος.

Τρίτη 8-6-2010, στις 7:00 μ.μ. στο Θεατράκι στο Λόφο του Στρέφη.

ΟΜΙΛΗΤΕΣ:

Μέλη της αποστολής “ Ένα Καράβι Για Τη Γάζα”:

Άρης Χατζηστεφάνου ( Δημοσιογράφος infowar)

Κατερίνα Κιτίδη ( Αρχισυντάκτρια tvxs)

Μαρία Ψαρρά (Δημοσιογράφος εφημερίδας “ Έθνος”)

Σεΐντ Άλντο Γαν ( Τούρκος Δημοσιογράφος)

Γιάννης Αλμπάνης (Σύλλογος Ιντιφάντα)

Γιάννης Φραγκούλης ( Μέλος της Επιτροπής “ Ένα Καράβι Για Τη Γάζα”)




ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ

Εκδήλωση - Συζητηση με μέλη της πρωτοβουλίας "Ενα Καράβι για τη Γάζα"



Ομιλητές:
Τσιγαρίδας Χρήστος, μέλος της πρωτοβουλίας στο πλοίο "Σφενδόνη"
Γρηγορόπουλος Μιχάλης, ναύτης/μέλος της πρωτοβουλίας στο πλοίο "Ελ. Μεσόγειος"
Μουστάκας Ανδρέας, μέλος πρωτοβουλίας στο πλοίο "Ελ. Μεσόγειος"

Κυριακή 6/6/10 και ώρα 19:30
Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος Στρούγκα
Δεκελείας 116, Νέα Φιλαδέλφεια

Το Rachel Corrie συνεχίζει για τη Γάζα

"Το Rachel Corrie συνεχίζει την πορεία του προς τη Γάζα", ανακοίνωσε η Εκστρατεία Αλληλεγγύης Ιρλανδία Παλαιστίνη, διευκρινίζοντας ότι ήρθε σε επαφή με τους επιβάτες το πρωί.

"Η Τζένι Γκρέιχαμ, μια επιβάτισσα του πλοίου, δήλωσε το πρωί μέσω δορυφορικού τηλεφώνου: 'Βρισκόμαστε περίπου 150 μίλια από τη Γάζα, προχωρούμε γρήγορα και ελπίζουμε ότι θα φτάσουμε στη Γάζα το πρωί του Σαββάτου'", αναφέρεται στο κείμενο της ανακοίνωσης.

ΚΡΑΤΙΚΗ ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ

Η πειρατεία είναι το πιο αδυσώπητα διωκόμενο από το διεθνές Δίκαιο έγκλημα. Το τελευταίο επιτρέπει σε οποιαδήποτε διαθέσιμη ναυτική δύναμη να καταστείλει το κάθε πειρατικό ρεσάλτο, χωρίς κανένα οίκτο για τους πειρατές. Η πλήρης απραξία της διεθνούς κοινότητας μπροστά στην πολύνεκρη επίθεση του ισραηλινού ναυτικού στα πλοία του Στόλου Ελευθερίας αποδεικνύει ότι το διεθνές Δίκαιο δεν εφαρμόζεται στις εξαιρέσεις που γράφουν τον κανόνα: η κρατική τρομοκρατία δε θα σταθεί ποτέ στο εδώλιο της διεθνούς δικαιοσύνης.

Ο στόλος της Ελευθερίας , επανδρωμένος με «τρομοκράτες» ιατρούς, δημοσιογράφους και άλλους ταραξίες, εφοδιασμένος με αναπηρικά αμαξίδια και φονικές συσκευές αφαλάτωσης , ξεκίνησε το ταξίδι του για να ανακουφίσει την εξεγερμένη αξιοπρέπεια του παλαιστινιακού λαού. Ένας λαός που δεν έχει γνωρίσει το δικό του σπίτι από τότε που του το πήραν. Ένας λαός που τα παιδιά του ξέρουν πολύ καλά μέχρι πού να παίξουν, αφού το τσιμεντένιο τείχος που φράζει τον κόσμο τους και τα συρματοπλέγματα στις γειτονιές τους δεν αφήνουν πολλά στη φαντασία. Αυτούς τους ανθρώπους, μερικές εκατοντάδες ακτιβιστών αποπειράθηκαν να βοηθήσουν για την ανοικοδόμηση της κατεστραμμένης τους χώρας.

Οι δολοφονίες, τα βασανιστήρια, και οι εξευτελισμοί μέχρι και την τελευταία στιγμή που υπέστησαν οι συνάνθρωποί μας ανοιχτά της Μεσογείου θα βαραίνουν για χρόνια τους ώμους πολλών:

Της ελληνικής και κυπριακής κυβέρνησης, που τους εγκατέλειψε από την πρώτη στιγμή.

Της διεθνούς κοινότητας , που ακόμα ψάχνει να βρει λόγο ύπαρξης.

Εμάς, γιατί δεν κάναμε όσα μπορούσαν να γίνουν .

Το κράτος του Ισραήλ προσπάθησε να περάσει το μήνυμα στον κόσμο ότι όποιος στέκεται αλληλέγγυος με τους Παλαιστινίους θα τυγχάνει της ίδιας αντιμετώπισης. Δεν περίμενε όμως ότι θα υπάρξουν άνθρωποι αλληλέγγυοι που θα δείξουν την ίδια αξιοπρέπεια, αυτή που ξεφτιλίζει κάθε βασανιστήριο. Ο φόβος άλλαξε στρατόπεδο. Η προσπάθεια του Ισραήλ να εκμαιεύσει την συναίνεση των ακτιβιστών για την απέλασή τους έπεσε στο κενό, αφού αυτοί ήταν έτοιμοι να προφυλακιστούν για να φτάσουν σε δίκη και να καταγγείλουν την πειρατεία από το εδώλιο του κατηγορουμένου (για ποιο αδίκημα?). Εκτεθειμένο πια και στον ίδιο του τον εαυτό, το Ισραήλ προσπαθεί μάταια να αντιστρέψει την πορεία που έχουν λάβει τα πράγματα. Ο αποκλεισμός της Γάζας θα γίνει παρελθόν.

Το μόνο που απομένει πια να αποδειχθεί είναι ποιος από δω και πέρα θα σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Εμείς από την πλευρά μας θα στεκόμαστε πάντοτε αλληλέγγυοι τον δίκαιο αγώνα των Παλαιστινίων και κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου, από όποια θέση μας δίνεται. Και , πού ξέρεις, ίσως μια μέρα η φράση «διεθνής δικαιοσύνη» να πάψει να αποτελεί κούφια έννοια.

ΑΘΗΝΑ 04/06/21010

Φραγκίσκος Ραγκούσης, Δικηγόρος

Σκονισμένος Αστός

ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ ΞΑΝΘΗΣ

Αισθανόμενοι/ες την ανάγκη για αυτοοργάνωση των αναγκών μας και αυτοδιεύθυνση της καθημερινής ζωής μας, προχωρήσαμε στη δημιουργία του αυτοοργανωμένου καφενείου στο πρώην κυλικείο της αρχιτεκτονικής (isobox). Στόχος μας είναι το καφενείο αυτό να λειτουργήσει ως ακόμη ένας απελευθερωμένος χώρος, με καθαρά αντιεμπορευματικό χαρακτήρα και αντιιεραρχικές/οριζόντιες δομές, ως ένας χώρος ελεύθερης έκφρασης και αέναης περιπλάνησης στα πεδία της τέχνης και των ιδεών, ενάντια στην κυρίαρχη κουλτούρα της εμπορευματικής αλλοτρίωσης και της παθητικότητας. Σε καμία περίπτωση δεν αποσκοπούμε στο οποιοδήποτε κέρδος μέσω αυτού του εγχειρήματος, αντίθετα προσπαθούμε να μετουσιώσουμε την άρνηση μας στο καπιταλιστικό σύστημα σε ένα πυρήνα αντίστασης στο τώρα, χωρίς υπαλλήλους και αφεντικά, χωρίς εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως το στοίχημα της αυτοοργάνωσης είναι δύσκολο να κερδιθεί΄ για αυτό ακριβώς τον λόγο ζητάμε τη συμμετοχή όλων και δεν δρούμε εξ ονόματος κανενός. 
Παράλληλα, η σημειολογεία του χώρου δεν θα μπορούσε να μας αφήσει αδιάφορους, αφού η αρχιτεκτονική ούτως ή άλλως αποτελεί ένα χώρο δημιουργικών αντιπαραθέσεων και εν δυνάμει ανατρεπτικών καλλιτεχνικών διαθέσων. Κατ’ επέκταση, χαιρετίζουμε όποιο/α θελήσει να συνδιαμορφώσει μαζί μας το χώρο αυτό, δηλώνοντας έμπρακτα την αντίθεσή του στον κατεστημένο τρόπο ζωής και στη τυποποίηση του τρόπου σκέψης και έκφρασής του.  



«Οι άνθρωποι, συνήθως, αποζητούν την ησυχία και τη θεωρούν σαν το ανώτατο αγαθό. Όσο για μένα, η ησυχία με οδηγούσε στην απελπισία, η ψυχή μου ήταν διαρκώς σε ανυσηχία, απαιτώντας δράση, κίνηση και ΖΩΗ..» ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ,ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

_οι καταληψίες_


Χάθηκε η επικοινωνία με το Rachel Corrie

Χάθηκε η επικοινωνία με το πλοίο Rachel Corrie που μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας.

Εκπρόσωπος του κινήματος Free Gaza ανακοίνωσε σήμερα ότι έχει χαθεί η επικοινωνία με το φορτηγό πλοίο Rachel Corrie, που κατευθυνόταν προς τη Λωρίδα της Γάζας μεταφέροντας ανθρωπιστική βοήθεια.

«Χάσαμε κάθε επαφή με το πλοίο. Υποθέτουμε ότι πρόκειται για σαμποτάζ από τους Ισραηλινούς», δήλωσε η εκπρόσωπος του Free Gaza Οντρεϊ Μπομς.

«Θα κατευθύνουμε το Rachel Corrie σε ένα λιμάνι, θα επιβιβάσουμε περισσότερες προσωπικότητες και θα επιμείνουμε να μας συνοδεύσουν δημοσιογράφοι από ολόκληρο τον κόσμο», για να προληφθεί οποιαδήποτε επίθεση εναντίον του πλοίου ή των επιβατών του, πρόσθεσε.

«Ελπίζουμε ότι οι επικοινωνίες θα αποκατασταθούν ώστε να μπορέσουμε να ενημερώσουμε τους επιβαίνοντες για την απόφαση αυτή» να σταματήσουν σε ένα λιμάνι.

Στο πλοίο, το οποίο φέρει το όνομα της Αμερικανίδας ακτιβίστριας που σκοτώθηκε στη Λωρίδα της Γάζας το 2003, επιβαίνουν 15 ακτιβιστές, ανάμεσά τους και η βραβευμένη με το Νομπέλ Ειρήνης 1976 Βορειο-Ιρλανδή Μέιρεντ Κόριγκαν-Μαγκουάιρ. Χθες το απόγευμα το πλοίο βρισκόταν σε απόσταση 250 ναυτικών μιλίων από το σημείο όπου εκδηλώθηκε η ισραηλινή επίθεση εναντίον του στόλου της Ελευθερίας την περασμένη Δευτέρα. Το πλοίο ανήκει στον στόλο της Ελευθερίας, αλλά η πολύ χαμηλή του ταχύτητα το άφησε πολύ πίσω από τα υπόλοιπα πλοία της αποστολής.

Κατάληψη στα γραφεία της ισραηλινής εταιρείας Netafim

Στις 12 το μεσημέρι γύρω στα 40 άτομα προχώρησαν σε κατάληψη των γραφείων της εταιρείας Netafim στην οδό Αραχώβης 23 στα Εξάρχεια.

Οι καταληψίες εξήγησαν στους εργαζομένους ότι πρόκειται για συμβολική κατάληψη και ανέβηκαν στον πρώτο όροφο του κτιρίου. Κρέμασαν πανό στο μπαλκόνι, πέταξαν τρικάκια στο δρόμο και ξεκίνησαν να φωνάζουν συνθήματα από την ντουντούκα. Παράλληλα μοιραζόταν το παρακάτω κείμενο σε περαστικούς.
Σήμερα, Παρασκευή 4 Ιουνίου, καταλαμβάνουμε τα γραφεία της ισραηλινής εταιρείας Netafim στην οδό Αραχώβης 23. Πρόκειται για κρατική εταιρεία κατασκευής αρδευτικών συστημάτων, από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως, με ετήσιο κέρδος πάνω από 500 εκατομμύρια δολάρια.

Η παρέμβασή μας αυτή γίνεται για να καταγγείλει την πολύνεκρη δολοφονική επίθεση του ισραηλινού στρατού στα πλοία της διεθνούς αποστολής αλληλεγγύης στη Γάζα, τους τραυματισμούς, τις κακοποιήσεις και τις συλλήψεις εκατοντάδων αγωνιστών.

Το Ισραήλ, αυτό το υπόδειγμα κράτους-τρομοκράτη, επιχειρεί με την πλέον ωμή βία να κάμψει την παλαιστινιακή αντίσταση, να εκφοβίσει το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης (και ιδιαίτερα την Πρωτοβουλία για την κατάργηση του ναυτικού αποκλεισμού της Γάζας), να επιβάλει την κυριαρχία του στον αραβικό κόσμο και τα ριζοσπαστικά κινήματα της περιοχής.

Οι ΗΠΑ, η ΕΕ, κράτη και κυβερνήσεις είναι συνένοχοι στη δολοφονική πολιτική του Ισραήλ, τη χρειάζονται για τη διατήρηση της ιμπεριαλιστικής τάξης και ειρήνης στην Ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία. Η ελληνική κυβέρνηση επιδόθηκε σε ανούσιες «διαμαρτυρίες» για την αιματηρή ισραηλινή επίθεση και εξαπέλυσε τις αστυνομικές ορδές εναντίον χιλιάδων διαδηλωτών τη Δευτέρα 31 Μαΐου.

Αγωνιζόμαστε μαζί με τον παλαιστινιακό λαό και τα κινήματα όλου του κόσμου ενάντια στη σιωνιστική τρομοκρατία, για να σταματήσουν ο αποκλεισμός της Γάζας και οι εποικισμοί στη Δυτική Όχθη, να γκρεμιστεί ο Τοίχος της Ντροπής που διαμελίζει τα παλαιστινιακά εδάφη, για να απελευθερωθούν οι Παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι και να επιστρέψουν όλοι οι πρόσφυγες.

Δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη, λευτεριά στην Παλαιστίνη!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ



ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ !!!

Διαμαρτυρία συμβασιούχων στην ΕΡΤ

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ

·ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ

·ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ


ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΡΤ (ΜΟΝΙΜΩΝ ΚΑΙ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ) ΟΠΩΣ ΠΡΟΕΚΥΨΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ

ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΡΓΟΜΙΣΘΙΩΝ (ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΩΝ)

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ



ΟΡΑΜΑΤΙΖΟΜΑΣΤΕ

ΕΡΤ ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ ΣΚΛΑΒΟΥΣ

ΕΡΤ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ GOLDENBOYS

ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ (ΝΕΕΣ) ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΟΥ


ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΩΡΑ


ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΜΟΝΙΜΩΝ ΕΡΤ

ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ Η ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

Ανοιχτή Συνέλευση της Πλατείας Εξαρχείων

Όλοι σήμερα  στις 7μμ, στην Ανοιχτή Συνέλευση της Πλατείας Εξαρχείων για να δώσουμε τις συλλογικές μας απαντήσεις στην κρατική καταστολή και στο πρεζεμπόριο. Να σπείρουμε το μήνυμα της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης σ όλη την πόλη.

Κάτοικοι, Συλλογικότητες και Άτομα απ τα Εξάρχεια

ΠΕΡΙ «ΑΝΤΑΡΤΙΣΜΟΥ», ΕΝΟΠΛΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΩΝ ΣΧΕΔΙΑΣΜΩΝ

 «Η απόλυτη μη βία υποστηρίζει αρνητικά τη δουλεία και τη βιαιότητά της. η συστηματική βία καταστρέφει θετικά τη ζωντανή κοινότητα και την ύπαρξη που μας δίνει. Για να είναι γόνιμες αυτές οι δύο έννοιες πρέπει να βρουν τα όριά τους. Στην ιστορία που θεωρείται σαν ένα απόλυτο, η βία είναι θεμιτή. Είναι μια διακοπή της επικοινωνίας, ένας σχετικός κίνδυνος. Πρέπει λοιπόν να διατηρεί το χαρακτήρα μιας προσωπικής παράβασης για τον επαναστατημένο, κι αν δεν μπορεί να την αποφύγει, να συνδέεται με προσωπική υπευθυνότητα, με έναν άμεσο κίνδυνο[…] Το τόξο λυγίζει, το ξύλο φωνάζει. Στην κορυφή της ψηλότερης έντασης θα ξεπηδήσει η ορμή ενός ευθυτενούς βέλους, της πιο σκληρής κι ελεύθερης τροχιάς».

(Αλμπέρ Καμύ, Ο επαναστατημένος άνθρωπος)


Η αλήθεια δεν μπορεί να έχει οδηγό την μνησικακία. Το ψέμα δεν είναι δυνατόν να απελευθερώνει. Οι νετσαγεφικές κατηχήσεις και διδαχές για εκβιασμό των «διστακτικών» και εξαπάτηση των «μυημένων», οι διαβεβαιώσεις των ίδιων διδαχών ότι κάθε καταπιεσμένος άνθρωπος μπορεί να αποτελέσει όργανο των μυημένων επαναστατών είναι απλά αποκρουστικές και θλιβερές.

Τίποτα το καινούργιο θα παρατηρήσει κανείς. Όσα γράφονται εδώ, αλλά και έχουν κατατεθεί και στο παρελθόν επανειλημμένα, δεν εμπνέονται από κανενός είδους διάθεση σωτηρίας των «παραπλανημένων». Στο κάτω-κάτω ο καθείς διαλέγει τον δρόμο του. Και έχει κάθε δικαίωμα να νιώθει «χρήσιμος ηλίθιος» ή αναλώσιμος. Μόνο που αν θαυμάζει τις παραπάνω αξίες στο «όνομα της υπόθεσης», δεν μπορεί με πειστικότητα να δυσπιστεί στα αποτελέσματα των εφαρμογών τους. Ούτε να τα συγχέει, εκ του πονηρού, με τον αγώνα για έναν κόσμο ελεύθερο και ανεξούσιο.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι κατανοητή η προβολή της θεολογίας του «ανταρτισμού», που έρχεται να σβήσει τις όποιες πρωτόλειες αμφιβολίες και αντιρρήσεις μπορούν να εκφραστούν. Ο «ανταρτισμός» ως θρησκεία έχει τους «ιερείς» του, τους «πιστούς» και τα «εξαπτέρυγα».

Ακόμα πιο σημαντικό, όμως, είναι το γεγονός, ότι ο «ανταρτισμός» δεν μπορεί να καλλιεργηθεί έξω από τις λογικές του ένοπλου κόμματος, που αποτελεί στην ουσία το θερμοκήπιο του. Ο «ανταρτισμός», όχι μόνο απέχει από το πρόταγμα της κοινωνικής ανταρσίας, αλλά βρίσκεται σε ανταγωνιστική σχέση με την διάχυσή της, αφού οι υπόλοιπες μορφές πάλης χαρακτηρίζονται άλλοτε «απλά περάσματα» των στρατευμένων από ένα ακόμη «πεδίο εξάσκησης» και άλλοτε αγώνες «ρουτίνας».

Έτσι, ακόμα και όταν οι «θεωρητικοί» του εκφράζουν με «αγωνία» την αναγκαιότητα για κοινωνική απεύθυνση, αυτή κινείται στην κατεύθυνση της κατοχύρωσης μιας «συγκρουσιακής βάσης».

Ο «ανταρτισμός» δεν διαπνέεται, λοιπόν, απλά από την λογική της στρατιωτικοποίησης ή του προσδιορισμού της ως «αναγκαίου κακού», αλλά την θέτει ως την κορωνίδα του ιδεολογικού του οπλοστασίου. Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι πολλές φορές η ιδεολογική πλατφόρμα, που κατασκευάζεται σ’ αυτήν την κατεύθυνση, αφορά αποκλειστικά ένα πλέγμα συνωμοτικών μέτρων, που προτείνονται σε όσους καλούνται να στρατευθούν έχοντας τα «προσόντα» της ετοιμότητας, της τόλμης, του αγέρωχου ύφους και προπάντων του τσαμπουκά και της σκληρότητας, απαραίτητων για να συμμετάσχουν στην «τελική αναμέτρηση» που πλησιάζει. Το οξύμωρο(;) όμως, είναι ότι εξ ίσου πολλές φορές όταν η διασφάλιση της τρομερής και φοβερής συνωμοτικότητας καταντάει ένα καλαμπουράκι, τότε η συνέχεια διασφαλίζεται με την ρήση: «δεν πειράζει εάν μας ξέρουν, φθάνει να μην μπορούν να μας πιάσουν»!!!

Η «τελική αναμέτρηση» αυτού του είδους ιστορικά έχει και συγκεκριμένα αποτελέσματα. Έχουμε επισημάνει, παλαιότερα, ότι οι λογικές αυτές προσφέρουν απεριόριστες κατασταλτικές δυνατότητες στους μηχανισμούς του κράτους. Έχει μικρή σημασία από κοινωνικής σκοπιάς σε ποια ζητήματα διαφωνούν αυτοί που συγκροτούν και διευθύνουν κατά καιρούς τις διωκτικές αρχές. Άλλο τόσο μικρής σπουδαιότητας είναι οι επιμέρους επιχειρησιακοί σχεδιασμοί που καθορίζουν τις «λεπτομέρειες».

Έχει όμως μεγάλη σημασία αν και οπότε κινούνται στις λεγόμενες «εξαρθρωτικές» κινήσεις στοχεύουν, παράλληλα, να δώσουν ένα μάθημα «πειθαρχίας», όχι βέβαια στενά στους επαναστατικούς κύκλους, αλλά ευρύτερα και εν όψει εκδηλώσεων κοινωνικής απειθαρχίας. Και το πρόβλημα φυσικά που υπάρχει και πρέπει να εκτιμηθεί από την πλευρά όσων αγωνίζονται είναι πώς απόκτησαν οι εξουσιαστές αυτήν την δυνατότητα ακριβώς την στιγμή που «καίγονταν» να πανηγυρίσουν μια επιτυχία.

Πολλοί ξεπερνούν κάτι τέτοια «προβληματάκια» δηλώνοντας ότι όλα είναι σκευωρία και προϊόν κατασκευασμένων καταστάσεων, που διαχειρίζονται τα ΜΜΕ. Φθάνουν μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις σε σημείο αυτογελοιοποίησης, όταν ενίοτε συλληφθέντες αποδέχονται την συμμετοχή τους στην τάδε ή την δείνα ένοπλη οργάνωση. Τότε σιωπούν και περιμένουν να πάρουν γραμμή για το αν θα συμπαρασταθούν ή όχι και με ποιο τρόπο. Άλλοι πάλι αρνούνται δήθεν πεισματικά να μπαίνουν σε τέτοιες «δεύτερες» σκέψεις, επειδή δεν αρέσκονται να οδηγούνται στα έωλα μονοπάτια της συνωμοσιολογίας ή των πρακτορικών αντιλήψεων. Και δεν έχουν άδικο. Μέχρι όμως ενός σημείου. Γιατί ειδάλλως η αντιμετώπιση αυτή συνιστά είτε ιδεοληψία είτε απόπειρα συγκάλυψης δυσάρεστων καταστάσεων και ευθυνών. Ευθυνών, που πάμπολλες φορές στο παρελθόν, ξεκινούν πρώτα απ’ όλα από την σιωπή μπροστά σε καταστάσεις και γεγονότα που κραύγαζαν για την κατάληξη που θα ακολουθούσε.

Είναι χαρακτηριστική η πεποίθηση ειδικών περί την «τρομοκρατία» ή περισπούδαστων εγκληματολόγων ότι η πάταξη των «τρομοκρατών» καθίσταται ευκολότερη ή είναι θέμα χρόνου αν εξασφαλιστεί η απομόνωση τους από κοινωνικά κομμάτια που δείχνουν συμπάθεια στις ενέργειες τους. Και έχει αποδειχθεί ιστορικά ότι δεν έχουν άδικο. Τι θα πρέπει λοιπόν να περιμένει κανείς όταν λόγου χάρη καταγράφονται συστηματικά ενέργειες ακατανόητες από μεγάλα κοινωνικά στρώματα ή ακόμα χειρότερα ξεκάθαρα εχθρικές προς αυτά; Ενέργειες που όχι μόνο προβληματίζουν και εξοργίζουν αγωνιζόμενους ανθρώπους, ανάμεσα τους και αναρχικούς και ένα ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο, επίσης, που μπορεί να αντιμετωπίζει κριτικά την συγκεκριμένη μορφή πάλης, αλλά βρίσκεται διακείμενος απέναντί της μόνο θετικά.

Οι ίδιοι οι εξουσιαστές δεν κρύβουν ότι σε περιπτώσεις ευρέων κατασταλτικών κινήσεων, εξ ίσου μεγάλη και πολύπλευρη ήταν η προετοιμασία τους. Η ευρεία κατασταλτική επιχείρηση που ονομάστηκε «εξάρθρωση» της 17Ν δεν άρχισε βέβαια με αφορμή τον σοβαρό τραυματισμό του Σάββα Ξηρού, τον Ιούνη του 2002. Τα δύο χρόνια που προηγήθηκαν, όπως είναι γνωστό, τουλάχιστον 900 άτομα πέρασαν την «βάσανο» της «φιλικής» ανάκρισης. Ελάχιστοι από αυτούς το δημοσιοποίησαν αμέσως.

Σίγουρα, τα μεγέθη της συγκεκριμένης υπόθεσης μπορούν να θεωρηθούν δικαίως (όπως και η περίπτωση του ΕΛΑ, όταν το «άνοιγμα» των φακέλων της Στάζι, που εννοείται ότι τον αφορούσε, ανοίχτηκε τουλάχιστον από το 1994) εξαιρετικά και δυσανάλογα με οποιαδήποτε μπορεί κάποιος να φέρει στο νου του, μεταπολιτευτικά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η εμπειρία των διωκτικών αρχών συνολικότερα από μια τέτοια γιγάντια κατασταλτική επιχείρηση (που σύμφωνα με κάποια δημοσιεύματα δεν έχει φθάσει στο τέλος της…) δεν θα πρέπει να εκτιμηθεί και να προβληματίσει δεόντως.

Επίσης θα έπρεπε ήδη να έχει προβληματίσει, αλλά και να συνεχίζει να προβληματίζει το γεγονός ότι σε διάφορες περιόδους η αριστερά έχει δημόσια και με πολλούς τρόπους δείξει την διάθεση να διαπραγματεύεται την τύχη πολιτικών κρατουμένων. Το γεγονός αυτό είναι φυσικά αδύνατον να μην επηρεάζει σημαντικά την εξέλιξη διαφόρων καταστάσεων σε διάφορες περιόδους. Τα διεθνή παραδείγματα είναι πολλά και διδακτικά (βλ. «άτυπες» συνομιλίες του βρετανικού κράτους με τον ΙΡΑ). Το ίδιο ενδιαφέρουσες είναι και οι αναλύσεις ορισμένων «ειδικών» αναλυτών πάνω στο θέμα, όπως η Λουίζ Ρίτσαρτσον, την οποία έχουμε μνημονεύσει και στο παρελθόν: «Υπερνικώντας το δισταγμό μας να συνομιλήσουμε, θα μπορούσαμε να ανακαλύψουμε πολλά για τους αντιπάλους μας, για τη σημασία που αποδίδουν σε συγκεκριμένους σκοπούς, για το πώς λαμβάνουν αποφάσεις και για το πώς εκτιμούν την δική μας θέση. Οι συνομιλίες αυτού του είδους δεν χρειάζεται να είναι δημόσιες, ούτε χρειάζεται να είναι άμεσες. Θα μπορούσαν να διεξαχθούν από διαμεσολαβητές, αλλά είναι πολύ δύσκολο να γνωρίσεις τους εχθρούς σου αν δεν προσπαθήσεις να τους εμπλέξεις […] Αν καταλήξεις οριστικά στο συμπέρασμα ότι τα αιτήματά τους είναι μη διαπραγματεύσιμα, η πολιτική σου πρέπει να εστιαστεί στο να τους απομονώσεις από τις κοινότητές τους και να τους καταδιώξεις με στοχευόμενες κατασταλτικές πολιτικές. Από την άλλη πλευρά, ενδέχεται να ανακαλύψεις ότι τα αιτήματά τους είναι στην πραγματικότητα διαπραγματεύσιμα, και αυτό μπορεί γι’ άλλη μία φορά να σε βοηθήσει να προσανατολίσεις την αντιτρομοκρατική πολιτική. Οι πιθανότερες εκβάσεις θα ήταν να ανακαλύψεις ότι δεν αποτελούν έναν ενιαίο φορέα και ότι κάποιοι έχουν διαπραγματεύσιμα αιτήματα και άλλοι όχι. Τότε η πολιτική σου θα πρέπει να προσανατολιστεί να εκμεταλλευτείς αυτές τις διαφορές και να σπείρεις την διχόνοια ανάμεσά τους».


Συσπείρωση Αναρχικών

"ΈΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΑΖΑ" ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ - ΕΚΔΗΛΩΣΗ-ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Συνέντευξη Τύπου! 
 
Σήμερα Παρασκευή στις 10 το πρωί θα δωθεί συνέντευξη τύπου απο τα μέλη της αποστολής στο Πολυτεχνείο Πατησίων.


Εκδήλωση-Συζήτηση στο Γαλάτσι την Τρίτη 8/6 στο Δημαρχείο
 
Μετά την δολοφονική επίθεση του κράτους του Ισραήλ ενημερωνόμαστε και συζητάμε με τους επιβαίνοντες του «Στόλου της Ελευθερίας».

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ :ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΠΑΝΤΟΥ

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΡΗΞΗ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΝΤ. ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ. ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ - ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ



ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΙΣ 11,00 πμ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΤΖΙΑ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ 10,30 πμ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ

Διαμαρτυρία αδιόριστων στο υπουργείο Οικονομικών

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας πραγματοποιούν από το πρωί έξω από το υπουργείο Οικονομικών  αδιόριστοι τελωνειακοί και εφοριακοί επιτυχόντες του ΑΣΕΠ.
 Zητούν την άμεση και δίκαιη λύση του προβλήματός τους, καθώς  είναι διοριστέοι από τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ τον Απρίλιο του 2009 και το υπουργείο τους διαβεβαιώνει ότι οι προσλήψεις θα γίνουν σταδιακά έως το 2013.

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ!

Πέμπτη 3 Ιουνίου 2010

6 χρόνια κατάληψη Terra Incognita

24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ

24ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ από 06:00 αύριο Παρασκευή 4/6 μέχρι 06:00 του Σαββάτου 5/6

Οι αναίτιες απολύσεις παλαιών εργαζομένων και οι απειλές είναι το εργοδοτικό όπλο. Οι ΑΠΕΡΓΙΕΣ είναι το δικό μας. Αντιδρούμε στις απολύσεις. Η σιωπή είναι συνενοχή.

1η Λαϊκή Συνέλευση της Πρωτοβουλίας Πολιτών Θησείου - Πετραλώνων


Παρά την απειλητική όψη του συννεφιασμένου ουρανού χθες το βράδυ, η αίσθηση κάποιων ότι τελικά, δεν θα βρέξει, αποδείχθηκε βάσιμη.
Η προσέλευση των συμπολιτών μας ήταν απρόσμενα συνεπής ως προς την ώρα. Θα μπορούσαμε λοιπόν να είχαμε αρχίσει στην ώρα μας, αλλά τα "πηγαδάκια", που λειτουργούν ως μέσον επαφής και γνωριμίας σε τέτοιες περιπτώσεις και που όπως είναι φυσικό δημιουργήθηκαν, καθυστέρησαν την έναρξη της Συνέλευσης μέχρι τις 7:30.

Η αμηχανία που όλοι έχουμε νιώσει τους τελευταίους μήνες στην ζωή μας από το σοκ των κοινωνικών και οικονομικών αλλαγών που μας επιβάλλονται, ήταν διάχυτη στην ατμόσφαιρα. Κι όμως, τελικά τα καταφέραμε. Γνωριστήκαμε, αναγνωρίσαμε ο ένας στον άλλο, άλλους ανθρώπους με τους οποίους θέλουμε και μπορούμε να συνεργαστούμε για το κοινό συμφέρον κι έτσι ένας μετά τον άλλο, οι κάτοικοι σιγά-σιγά άρχισαν να ξεδιπλώνουν τις σκέψεις τους, τις προτάσεις τους, τις επιθυμίες τους. Ανταλλάξαμε τις απόψεις και τους προβληματισμούς μας, αναπτύξαμε τις ιδέες μας, θεωρητικές και πρακτικές, αναλάβαμε ευθύνες για δράση. Ακούστηκαν προτάσεις σχετικά με το τι μπορούμε να κάνουμε στην γειτονιά, πώς μπορούμε να στήσουμε ένα δίχτυ αλληλεγγύης για τις δύσκολες ημέρες που έρχονται, πώς μπορούμε να αντισταθούμε στον τρόμο και στην λαίλαπα που προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρέπει να είναι μέρος της ζωής μας από δω και πέρα.

Συμφωνήσαμε ότι ο δρόμος μας είναι μακρύς και η δουλειά στην γειτονιά πρέπει να είναι πολυεπίπεδη.
Αποφασίσαμε να καλέσουμε δύο επόμενες Λαϊκές Συνελεύσεις με αρχή αυτήν στην Αγ. Αικατερίνη στα Κ.Πετράλωνα, τη Δευτέρα στις 14 Ιουνίου, στις 8 μμ, της οποίας μάλιστα η λήξη θα συνδυαστεί με ένα ρεφενέ συμπόσιο και ένα bazaar όπου θα ανταλλάξουμε ό,τι μπορεί να μη χρειάζεται πια σ' εμάς αλλά να είναι χρήσιμο στο γείτονά μας.


Μια ακόμα Λαϊκή Συνέλευση οργανώνεται για αργότερα στην Πλ. Μερκούρη στα Α. Πετράλωνα, αλλά ο ακριβής χρόνος της θα αποφασιστεί στη Συνέλευση των Κ. Πετραλώνων.

Επίσης αποφασίσαμε να κατέβουμε ως γειτονιά με το δικό μας πανό, στο απεργιακό συλλαλητήριο του Σαββάτου 5 Ιουνίου.
Το πανό μας θα γράφει το σύνθημα του βασικού καλέσματός μας :

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
Ανοιχτή Πρωτοβουλία Πολιτών Θησείου - Πετραλώνων

και η Προσυγκέντρωσή μας, θα είναι στις 10:00 το πρωί στον σταθμό του Θησείου.

Επίσης συστήθηκε ένα όργανο της Λαϊκής Συνέλευσης, από κατοίκους που προθυμοποιήθηκαν να συμμετάσχουν, με στόχο την επεξεργασία των προτάσεων και σκέψεων που τέθηκαν στην Συνέλευση, την παρουσίασή τους στην επόμενη και την οργάνωση της Συνέλευσης στην Αγ. Αικατερίνη.

Η Συνέλευση έκλεισε κατά τις 9:30μμ με μια γενική αίσθηση ικανοποίησης ότι έγινε το πρώτο βήμα. Γιατί τελικά, δεν ήταν μια αυταπάτη. Μπορούμε να μιλήσουμε μεταξύ μας και να δράσουμε μαζί. Και όπως το κάναμε χθες, ανθρώπινα, δημοκρατικά και καλοπροαίρετα, έτσι μπορούμε να το συνεχίσουμε, υποστηρίζοντας και προστατεύοντας αυτό που πιστεύουμε ότι μπορεί να είναι μια διέξοδος από το μονόδρομο του ατομισμού που προσπαθούν να μας επιβάλουν.

Ήταν μια πολύ καλή αρχή σε μια πορεία μέσα από την οποία όλοι μαζί θα συνδιαμορφώσουμε καινούργιες συνειδήσεις που θα μας επιτρέψουν να πετάξουμε το παλιό και σάπιο και να δημιουργήσουμε το καινούργιο που θα μας ξαναδώσει ελπίδα.

Συγκέντρωση "Ενα καράβι για την Γάζα"

Συγκέντρωση πραγματοποιούν αυτή την ώρα μέλη της οργάνωσης  «Ένα καράβι για τη Γάζα», για να διαμαρτυρηθούν για την δολοφονική επίθεση του Ισραήλ στον στολίσκο που μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια για την αποκλεισμένη Γάζα.


Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Σίμο Σεϊσίδη

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Σίμο Σεϊσίδη πραγματοποιείται αυτήν την ώρα στον Ευαγγελισμό όπου νοσηλεύεται κρατούμενος.Οι συγκεντρωμένοι φωνάζουν συνθήματα συμπαράστασης ενώ μια διμοιρία ΜΑΤ βρίσκεται σε κοντινή απόσταση και παρακολουθεί διακριτικά μέχρι στιγμής

Συνέντευξη τύπου του Σωματείου Αυτοκινητιστών Μαγνησίας

Ο εκπρόσωπος των αυτοκινητιστών Μαγνησίας δήλωσε ότι η Ομοσπονδίας Επαγγελματιών Αυτοκινητιστών Θεσσαλίας Κεντρική Ελλάδας και Μακεδονίας σε συνεδρίασή του Διοικητικού της Συμβουλίου αποφάσισε να συμπαραταχθεί με το κίνημα των εργαζομένων και των πολιτών κατά των διοδίων και να προχωρήσει στην ενημέρωση των μελών της για μη καταβολή των υπέρογκων διοδίων στους εθνικούς δρόμους. Η Ομοσπονδία καλεί τα μέλη της να μην πληρώνουν διόδια απαιτώντας ελεύθερους δρόμους για όλους τους πολίτες. Η Ομοσπονδία θα δώσει συγκεκριμένες οδηγίες στα μέλη της για την αντιμετώπιση ζητημάτων που προκύπτουν στα διόδια.



Η Ομοσπονδία καλεί τα μέλη της να συμμετάσχουν σε προγραμματισμένη κινητοποίηση διαμαρτυρίας την Κυριακή, 6 Ιούνη από τις 10.00-13.00 στα διόδια του Μοσχοχωρίου και τα διόδια του Μακρυχωρίου, με απελευθέρωση των διοδίων και μοίρασμα υλικού κατά της πολιτικής των εταιριών διοδίων που πλήττει θανάσιμα το κλάδο τους.

Επεσήμανε ότι οι αυτοκινητιστές έχουν υποστεί αυξήσεις στα ασφάλιστρα κατά 25% πέρυσι, ενώ αναμένονται νέες αυξήσεις τον Ιούνιο από τις ασφαλιστικές εταιρίες. Η τιμή του πετρελαίου κίνησης έχει αυξηθεί από τον Οκτώβριο 2009 κατά 50% ενώ οι αυξήσεις των διοδίων αγγίζουν το 127%..



Ο εκπρόσωπος των Επιτροπών Αγώνα Κατοίκων Πολιτών & Εργαζομένων, επεσήμανε ότι οι εταιρίες απέτυχαν να ποινικοποιήσουν τον αγώνα των διοδίων μέσω κρατικής παρέμβασης για δήθεν φοροδιαφυγή του ΦΠΑ και οι δηλώσεις του υπουργού μεταφορών ότι δεν πρόκειται να επαναδιαπραγματευτεί (όπως προεκλογικά είχε δεσμευτεί) τις συμβάσεις παραχώρησης της προηγούμενης κυβέρνησης λόγω των δανειακών συμβάσεων των εταιριών με τις τράπεζες, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι τιμές των διοδίων καθορίζονται από τους τραπεζίτες.



Χαιρέτισε την απόφαση των αυτοκινητιστών να συμπαραταχθούν στον αγώνα των εργαζομένων καθώς τα προβλήματα είναι κοινά εξαιτίας της δραματικής συρρίκνωσης των εισοδημάτων από πολιτικές που πτωχεύουν πρώτα τους εργαζόμενους και πολλούς επαγγελματικούς κλάδους.


Ανακοίνωση από την Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας

Το Κράτος του Ισραήλ Δολοφονεί

Τα ξημερώματα της Δευτέρας 31 Μαϊου, ειδικές δυνάμεις του ισραηλινού στρατού επιτέθηκαν χωρίς κανέναν λόγο στα πλοία του «Στόλου της Ελευθερίας», τα οποία μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στην περιοχή της Γάζας. Το αποτέλεσμα αυτής της τρομοκρατικής επίθεσης είναι περισσότεροι από δέκα νεκροί και δεκάδες τραυματίες. Κι όσοι όμως στάθηκαν «τυχεροί», έτυχαν της ανάλογης αντιμετώπισης οδηγούμενοι στις φυλακές των ισραηλινών αρχών, όπου υπέστησαν φριχτά βασανιστήρια, εξευτελισμούς και ανακρίσεις από το στρατό και τις μυστικές υπηρεσίες.

Εδώ και αρκετές δεκαετίες οι Παλαιστίνιοι της Γάζας βιώνουν ένα αυταρχικό καθεστώς ανελευθερίας. Ο αποκλεισμός και το σκληρό εμπάργκο που έχει επιβάλει το Ισραήλ στην περιοχή έχει οδηγήσει τους Παλαιστινίους στην οικονομική κατάρρευση και την εξαθλίωση μιας και στερούνται σε αγαθά πρώτης ανάγκης όπως νερό, φάρμακα και φαγητό.

Αυτό το καθεστώς εξαίρεσης είχε ως στόχο να σπάσει στην πράξη ο «Στόλος της Ελευθερίας». Για μια ακόμη φορά όμως παρατηρούμε το γεγονός ότι μια πολιτική πράξη αλληλεγγύης ορίζεται από την κυριαρχία ως τρομοκρατική ενέργεια. Οι κρατούντες έχουν ελαστικοποιήσει τα όρια της υπαγωγής σε «τρομοκρατία» ενώ πλέον γίνεται ξεκάθαρο με τον πιο έκδηλο τρόπο ότι το διαφορετικό ή οποιαδήποτε προσπάθεια αμφισβήτησης θα αντιμετωπίζεται με τον ολοκληρωτισμό της μηδενικής ανοχής.

Το κράτος του Ισραήλ λειτούργησε σα χωροφύλακας, έναν ρόλο που προσπαθεί να παγιώσει εδώ και χρόνια στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Κάνοντας στην ουσία πειρατία (μιας και η επίθεση έλαβε χώρα σε διεθνή ύδατα) οδήγησε σε ένα άνευ προηγουμένου μακελειό, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά ότι ο στρατός οδηγείται σε ένα ρόλο αστυνόμευσης με «χειρουργικού» τύπου επεμβάσεις για τη διατήρηση της κυριαρχίας.

Τα δάκρυα και η συγκίνηση που με τον πιο υποκριτικό τρόπο έδειξαν τα κράτη δε μας συγκινούν, ούτε η προσπάθειά τους να παρουσιαστούν ως τιμητές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Εξάλλου η δολοφονία αυτή επιβεβαίωσε ότι το κράτος είναι ο κατεξοχήν μηχανισμός που βασίζεται δομικά στην παραγωγή και την μονοπωλιακή άσκηση της βίας. Είμαστε αλληλέγγυοι στον αγώνα που κάνει ο Παλαιστινιακός λαός ενάντια στον ολοκληρωτισμό της κυριαρχίας καθώς και στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης κάθε λαού να ορίζει τον ευατό του.





Αμεση Απελευθέρωση όλων των Συλληφθέντων



Λευτεριά στην Παλαιστίνη





ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΘΗΝΑΣ





ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ



ΠΕΜΠΤΗ 3/6 19:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

VIDEO από την άφιξη των Ελλήνων ακτιβιστών στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας


Dromos_Free_Gaza_Aerodromio from NikosTavris on Vimeo.

Κλείνουν τα διόδια για τα μέτρα λιτότητας

Στην κατάληψη των σταθμών διοδίων στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας στο ύψος της Θήβας προχωρούν το Σάββατο (στις 10:00 π.μ.) εργαζόμενοι από τη Θήβα, τη Λιβαδειά, την Εύβοια και την Ευρυτανία, αντιδρώντας στα μέτρα λιτότητας που επιβάλει η κυβέρνηση.

Την κινητοποίηση διοργανώνουν τα Εργατικά Κέντρα των παραπάνω περιοχών με σκοπό την πληρέστερη ενημέρωση των εργαζομένων για το μνημόνιο.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ





ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΠΑΝΤΟΥ



ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΡΗΞΗ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΝΤ. ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ. ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ - ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ



ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΣΤΙΣ 11ΠΜ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΟΤΖΙΑ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ 10,30 πμ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ ΣΤΙΣ 7:00 Μ.Μ. 

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ

ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ
 
Πριν καν όλοι μας ξεπεράσουμε το σοκ από την πρωτοφανή δολοφονική επίθεση πειρατείας των εγκληματικών Ισραηλινών Ειδικών Δυνάμεων (που βρέθηκε εφημερίδα, η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, για να διαφημίσει την επιτυχημένη δράση της σε πάμπολλες παρόμοιες περιπτώσεις), ήρθαν οι εικόνες από τον άγριο μαζικό ξυλοδαρμό αγωνιστών από πλήθος ισραηλινών κατασταλτικών δυνάμεων και «αγανακτισμένους πολίτες». 
Σύντομα προστέθηκαν οι δηλώσεις αγωνιστών που κατήγγειλαν τους βασανισμούς που υπέστησαν, την χρήση όπλων ηλεκτροσόκ από τους Ισραηλινούς Ανθρωποφύλακες, την απομόνωση και τον εγκλεισμό τους σε Λευκά Κελιά. Αυτές είναι οι μέθοδοι εξάλλου που χρησιμοποίησε και χρησιμοποιεί το κράτος Κατακτητής της Μέσης Ανατολής, καθημερινά εναντίον των δεκάδων χιλιάδων φυλακισμένων Παλαιστινίων.
Μέθοδοι ενός Κράτους Τρομοκράτη που χαρακτηρίζει τους αγωνιστές της ειρήνης «Αλήτες», πυροβολεί άοπλους, σκοτώνει συστηματικά παιδιά. 
Αυτό λοιπόν το κράτος που με τη βία των όπλων και το δόγμα της Μηδενικής Ανοχής, υπερασπίζει την Κατοχή της Παλαιστίνης και επιβάλλει τη διαιώνιση της επικυριαρχίας του στη Μέση Ανατολή, προβάλλει την Στρατηγική της Έντασης κάθε φορά που σε διεθνές επίπεδο διαμορφώνεται κλίμα καταδίκης των επαίσχυντων επεκτατισμών, των βάναυσων αποκλεισμών, της κατοχικής καθημερινότητας και επιδιώκονται ειρηνευτικές συνομιλίες. Δεν είναι τυχαίο ότι την επόμενη κιόλας μέρα από την πειρατεία, τη δολοφονική του μανία αντιμετώπισαν Παλαιστίνιοι αγωνιστές, ενώ τους ουρανούς του Λιβάνου διαπέρασαν τα ισραηλινά βομβαρδιστικά και στις ακτές του Ιράν πλέουν (3) υποβρύχια. Είναι «γνωστός ο ένοχος είναι γνωστή η αιτία» της δυστυχίας της διαρκής αναμόχλευσης των παθών, της δυστυχίας των Παλαιστινίων και της Αστάθειας στην περιοχή: ΙΣΡΑΗΛ. Ταυτόχρονα, με το συντριπτικό αυτό φονικό χτύπημα το Ισραήλ θέλησε να κλείσει τους λογαριασμούς του με το Διεθνές Κίνημα Αλληλεγγύης. Ενώ ακόμα δύο πλοία γεμάτα αγωνιστές είναι καθοδόν για τη Γάζα. Και τα κάνει όλα αυτά το Ισραήλ γιατί έχει την στήριξη των ΗΠΑ-Ε.Ε, ξέρει ότι θα αντιμετωπίσει τις χλιαρές αντιδράσεις του ΟΗΕ μετά από κάθε έγκλημα που θα διαπράξει. Γνωρίζει ότι έχει την ανοχή των αραβικών αντιδραστικών καθεστώτων στην περιοχή που συνδιαλέγονται με ΗΠΑ-Ισραήλ. Έχει την συνεργασία της Αιγύπτου που επιμηκύνει το τσιμεντένιο ισραηλινό τείχος κάτω από τα σύνορα Γάζας-Αιγύπτου κατασκευάζοντας ένα αντίστοιχων διαστάσεων σιδερένιο υπόγειο φράγμα. Έχει την στήριξη της ελληνικής και κυπριακής κυβέρνησης, οι οποίες στο όνομα των κρατικών συμφερόντων, των οικονομικών συμφωνιών και της προσδοκίας στρατηγικής συμμαχίας με το Ισραήλ έναντι της Τουρκίας, στράφηκαν με κάθε μέσο εναντίον της Διεθνούς Αποστολής. Παράλληλα, η σοσιαλιστική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η αριστερή κυβέρνηση της Κύπρου έστρεψαν τις αστυνομικές δυνάμεις τους εναντίον των ειρηνικών αγωνιστών που διαδήλωναν έξω από τις πρεσβείες του Ισραήλ, εφάρμοσαν με ιδιαίτερη σκληρότητα το Δόγμα της Μηδενικής Ανοχής του Χρυσοχοϊδη και τσάκισαν, μάτωσαν, τραυμάτισαν σοβαρά. 
ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΜΕ ΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΤΕΛ ΑΒΙΒ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΧΕΡΙ ΧΕΡΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΧΥΔΑΙΟΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΩΝ ΜΜΕ 
Είναι όλοι αυτοί που θεωρούν τα εργατικά και αντιπολεμικά κινήματα «Ασύμμετρη Απειλή» για τη διαιώνιση της κυριαρχίας τους, «Έκτακτη Απειλή» για τον Εργασιακό Μεσαίωνα που επιβάλλουν τα αστικά κόμματα εξουσίας, το ΔΝΤ και η Ε.Ε, ο κόσμος του πλούτου και τα ελεγχόμενα από εμπόρους όπλων-εφοπλιστές και διαπλεκόμενος κατασκευαστές, ΜΜΕ
. Βλέπεις η δική μας υπεραξία μετατρέπεται σε πολεμικούς εξοπλισμούς, ισχυρούς στρατούς, δίνει την απαραίτητη δύναμη για τα καλύτερο πλασάρισμα των Ελλήνων αστών στο μοίρασμα του παγκόσμιου πλούτου, για τη διεκδίκηση ρόλου περιφερειακής ιμπεριαλιστικής δύναμης. Για αυτό η Ελλάδα των αστών συμμετέχει ενεργά στους πολέμους και στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, λαμβάνει ενεργά μέρος στην επιβολή της Νέας Καπιταλιστικής Ιμπεριαλιστικής Τάξης Πραγμάτων.
Για αυτό ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΜΜΕ-εργοδότες είναι ΕΧΘΡΟΙ των κινημάτων ΕΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΟΡΩΝ! Εμείς καλούμε τους αγωνιστές να στρέψουν την πλάτη στην προπαγάνδα των πρακτόρων, στα παπαγαλάκια των πρεσβειών, στους ΜΑΖΗΔΕΣ και στους ΠΑΠΑΧΕΛΑΔΕΣ που κατοικοεδρεύουν στα καθεστωτικά ΜΜΕ. Σε όλους αυτούς που με αναλύσεις αντιδραστικών Δεξαμενών Σκέψης, άμεσα συνδεδεμένες με τα αστικά επιτελεία και τις μυστικές υπηρεσίες, επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν με τις μισές αλήθειες τους για τους ενδοιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και τις γεωστρατηγικές ανακατατάξεις, τυφλώνοντας μας εθνικιστικά, εξισώνοντας Θύτη και θύμα, επιχειρώντας με τις θεωρίες «περί Προβοκάτσια των Τούρκων» να καμουφλάρουν το ΚΥΡΙΑΡΧΟ ΓΕΓΟΝΟΣ: ΤΟ ΔΙΑΡΚΕΣ ΕΓΚΗΜΑ ΤΗΣ ΙΣΡΑΗΛΙΝΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ ! Οι αγώνες μας δεν οριοθετούνται, δεν εγκλωβίζονται στα γεωστρατηγικά κρατικά συμφέροντα. Ξέρουμε καλύτερα από τον καθένα ότι πριν ο Οτσαλάν παραδοθεί από την τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στην Τουρκία, η τελευταία, μαζί με το Ισραήλ είχε απειλήσει με πόλεμο την Συρία, απαιτώντας το διωγμό του και το κλείσιμο των κουρδικών βάσεων. Ο Πάγκαλος τότε, όπως και σήμερα λοιδορούσε τους αγωνιστές-αλληλέγγυους του Κουρδικού αγώνα! 
Τώρα ο Οτσαλάν παρουσιάζεται υπερασπιστής των Παλαιστινίων, των μουσουλμάνων και του Ιράν. Ποιος όμως ξεχνά το καθεστώς ΑΠΑΡΧΑΙΝΤ που το Τουρκικό κράτος έχει επιβάλλει στους Κούρδους; Ποιος ξεχνά τις συνεχείς εισβολές στο βόρειο Ιράκ, την Κατοχή και τον Εποικισμό της Κύπρου; 
Μιας όμως Κύπρου ορμητήριο ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, που διεκδικεί ακόμη πιο ενεργό πολεμικό ρόλο! Στόχος του Αντιπολεμικού Κινήματος είναι η Άρση του Αποκλεισμού της Γάζας. Η κατάργηση του Παλαιστινιακού Απαρτχάιντ στη Γάζα και σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Να πέσουν τα Τείχη του Αίσχους και να γκρεμιστεί το μεγαλύτερο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Η απελευθέρωση της Παλαιστίνης και η δικαίωση του Αγώνα των Παλαιστινίων. 
Αυτοί εξάλλου είναι και οι στόχοι του άλλου Ισραήλ των κινημάτων, της Αριστεράς, των φαντάρων της ΓΕΣ ΒΟΥΛ που ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΝ ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΩΜΕΝΑ. Καλούμε σε ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ ενάντια στην κατοχή της Παλαιστίνης, Αφγανιστάν, Ιράκ, Βαλκανίων. Πρέπει τώρα να ΑΠΟΜΩΝΟΣΟΥΜΕ το κράτος Τρομοκράτη του Ισραήλ και να συμβάλλουμε στην ήττα του Πολέμου της Τρομοκράτησης των λαών που διεξάγουν ΗΠΑ-Ε.Ε.-ΝΑΤΟ-ΕΥΡΩΣΤΡΑΤΟΣ-ΟΗΕ-Εθνικές Κυβερνήσεις. 
Να πάρουμε τώρα διεθνείς πρωτοβουλίες για νέες αποστολές χιλιάδων αγωνιστών στη Γάζα, που θα οργανώσουν οι συλλογικότητες του εργατικού και αντιπολεμικού κινήματος, με αποκλειστικό στόχο την Άρση του Αποκλεισμού και τον τερματισμό της Κατοχής. 
ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ