Πριν από 3 ώρες
Δευτέρα 3 Μαΐου 2010
Σαμίρ Αμίν :ΦΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ, ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΠΛΗΡΩΜΕΣ
Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια....
Στο προσκήνιο οι επικοινωνιακές απάτες της κυβέρνησης και κυρίως η φοβική τακτική που ακολούθησε όλες αυτές τις ημέρες για να τρομοκρατήσει του εργαζομένους προκειμένου να δεχθούν ευκολότερα το χθεσινό σκληρό πακέτο μέτρων.
Μιλώντας στους δημοσιογράφους ο Δανός εκπρόσωπος ΔΝΤ Πωλ Τόμσεν αποκάλυψε ότι ποτέ δεν τέθηκε στις διαπραγματεύσεις με τον κ. Παπακωνσταντίνου η περικοπή του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα (!!!)
Το κόλπο ήταν από την αρχή στημένο. Η συμφωνία είχε κλείσει από την Πέμπτη το βράδυ και την Παρασκευή αλλά σκοπίμως άφηναν να διαρρεύσει ότι δίνουν σκληρή μάχη για τον ιδιωτικό τομέα. Μ’ ένα σμπάρο δύο τρυγόνια: Και ήρωες που αντιστάθηκαν στο ΔΝΤ και πιο φιλολαϊκοί αφού δεν αποτέλειωσαν τους εργαζόμενους.
Κατά τα άλλα, αποκαλύπτεται και ο υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος. Γι αυτό έλεγε κάθε ημέρα ότι «θα παραιτηθεί αν κοπεί ο 13ος και ο 14ος μισθός. Ήξερε ότι δεν είχε καν τεθεί το θέμα.
Πέρα από την πολιτική διάσταση του θέματος είναι ντροπή για την κυβέρνηση να διαρρέει ψέματα και να τρομοκρατεί τον κόσμο
Μιλώντας στους δημοσιογράφους ο Δανός εκπρόσωπος ΔΝΤ Πωλ Τόμσεν αποκάλυψε ότι ποτέ δεν τέθηκε στις διαπραγματεύσεις με τον κ. Παπακωνσταντίνου η περικοπή του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα (!!!)
Το κόλπο ήταν από την αρχή στημένο. Η συμφωνία είχε κλείσει από την Πέμπτη το βράδυ και την Παρασκευή αλλά σκοπίμως άφηναν να διαρρεύσει ότι δίνουν σκληρή μάχη για τον ιδιωτικό τομέα. Μ’ ένα σμπάρο δύο τρυγόνια: Και ήρωες που αντιστάθηκαν στο ΔΝΤ και πιο φιλολαϊκοί αφού δεν αποτέλειωσαν τους εργαζόμενους.
Κατά τα άλλα, αποκαλύπτεται και ο υπουργός Εργασίας Ανδρέας Λοβέρδος. Γι αυτό έλεγε κάθε ημέρα ότι «θα παραιτηθεί αν κοπεί ο 13ος και ο 14ος μισθός. Ήξερε ότι δεν είχε καν τεθεί το θέμα.
Πέρα από την πολιτική διάσταση του θέματος είναι ντροπή για την κυβέρνηση να διαρρέει ψέματα και να τρομοκρατεί τον κόσμο
Επιθέσεις εναντίον κρατικού κτιρίου και τραπεζών σε Κομοτηνή και Ηράκλειο
Στην Κομοτηνή ομάδα ατόμων επιτέθηκε με πέτρες και μπουκάλια σε κτίριο της Περιφέρειας Μακεδονίας-Θράκης. Προκλήθηκαν υλικές ζημιές.
Στο Ηράκλειο της Κρήτης, άγνωστοι πέταξαν μολότοφ εναντίον μιας Αγροτικής τράπεζας και μιας Εθνικής. Η μολότοφ που έπεσε στην Εθνική τράπεζα δεν ανεφλέγη.
Στο Ηράκλειο της Κρήτης, άγνωστοι πέταξαν μολότοφ εναντίον μιας Αγροτικής τράπεζας και μιας Εθνικής. Η μολότοφ που έπεσε στην Εθνική τράπεζα δεν ανεφλέγη.
Απεργία στον φόβο.
Ο φόβος χρησιμοποιείται ως όπλο, είναι όμως συναίσθημα επίκτητο. Δεν είναι αυθύπαρκτος και κάθε άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος από φόβο. Αποκτά όμως δύναμη και παρουσία στο βαθμό που τροφοδοτείται συναισθηματικά μέσω της χρήσης του λόγου (βλέπε ΜΜΕ) και από μη ορθή χρήση της σκέψης και των νοητικών δυνάμεων του ατόμου. Διογκώνεται από την όψη της φαντασίας εκείνης που είναι αντίθετη ως προς την δημιουργική φαντασία (η οποία ενυπάρχει σε κάθε άνθρωπο) αλλά έχει την τάση να θρέφει τα αρνητικά συναισθήματα και τις σκέψεις.
Συνεπώς είναι κατά κάποιο τρόπο δημιούργημα της φαντασίας του ανθρώπου και ως τέτοιο έχει αποκτήσει τη θέση του στο χώρο και το χρόνο, λόγω εσφαλμένου εστιασμού σκέψης εκατοντάδων ετών, και μιας συναισθηματικής ζωής αφιερωμένης στο φόβο.
Υπό το καθεστώς φόβου προκύπτουν τρεις τρόποι να αντιδράσει ένα άτομο ή συλλογικά μια κοινωνία: I) γρήγορη διαφυγή από το πεδίο της απειλής κινδύνου, ΙΙ) παραμονή και μάχη, ΙΙΙ) πάγωμα και απόσυρση. Η τελευταία στάση είναι εκείνη που συνηθέστερα υιοθετεί ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας.
Τι γίνεται όταν μια κοινωνία παγώνει από το φόβο της και αποσύρεται σε έναν «ασφαλή μικρόκοσμο»;
Πόσο μπορεί να διαρκέσει το πάγωμα και ποιά η συνεισφορά ενός κινήματος στη διαδικασία του «ξεπαγώματος»;
Ο φόβος δημιουργεί θλίψη, απογοήτευση, αίσθηση ματαιότητας, ανικανότητας, αχρηστίας, μειώνει τον ενθουσιασμό, θολώνει την αντίληψη, τη διάκριση, τη βούληση. Αμβλύνει την δυνατότητα διαχωρισμού του ψεύδους από το αληθινό, δημιουργεί αποκρυσταλλώσεις στο νοητικό υλικό, νοητική ακαμψία, φανατισμό, υπεροψία, εμποδίζει την δημιουργική στρατηγική.
Ο συσσωρευμένος φόβος μπορεί να μετασχηματιστεί σε μη δημιουργική βία προς όλους και προς όλα ακόμη και προς τα μέσα στο ίδιο άτομο που την ασκεί. Αφορά δηλαδή τη βία που στρέφεται στο εσωτερικό, την αυτοκαταστροφή. Όταν ο φόβος δεν αναγνωρίζεται, δεν βιώνεται και δεν αντιμετωπίζεται σε νοητικό και συναισθηματικό επίπεδο, σωματοποιείται. Ένας διεισδυτικός νους μπορεί να παρατηρήσει που ακριβώς στο σώμα έχει κρύψει το δικό του φόβο.
Σε συλλογικό επίπεδο, και κυρίως όσον αφορά ένα κίνημα, ο φόβος δρα χωριστικά δημιουργώντας καχυποψία, αλαζονεία, επίκριση. Το μόνο σίγουρο είναι πως αν το κράτος θέλει είτε να διαλύσει ένα κίνημα, είτε να το εμποδίσει να ωριμάσει και να εξαπλωθεί, η διέγερση του φόβου στο εσωτερικό και η μη διαχείριση του από το ίδιο το κίνημα είναι η βασιλική οδός.
Όταν το άτομο φοβάται, συχνά η σκέψη κάνει διάφορα τερτίπια. Εστιάζεται σ΄ αυτό που εν δυνάμει διαχωρίζει κι όχι σ΄ αυτό που συνενώνει. Έτσι για παράδειγμα μπορεί κάποιος να αδυνατεί να «δει» και να αποδεχτεί τον διαφορετικό τρόπο δράσης που επιλέγει κάθε σύντροφος, ασχέτως αν συμφωνεί η διαφωνεί.
Η νοητική ακαμψία εμποδίζει την εισροή του νέου, του καινούριου, του διαφορετικού. Μια άλλη μορφή εξουσίας γεννιέται. Η παγίδα συνεπώς είναι διπλή. Απ΄ τη μία μπορεί να οικειοποιούμαστε χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε λογικές και συμπεριφορές των εξουσιαστών, όπως έλλειψη σεβασμού στη διαφορετικότητα του συντρόφου (ο φόβος του διαφορετικού είναι εδώ!). Χλευασμός, βία, πίεση για απόδοση, έμμεση πίεση για «συμμόρφωση» ως προς την δική μας «ορθή οδό δράσης». Απ΄ την άλλη υπάρχει ο κίνδυνος να υποσκάπτουμε τις συντροφικές σχέσεις, την επικοινωνία. Κατά συνέπεια το ίδιο το κίνημα.
Με λίγα λόγια συχνά ο φόβος δημιουργεί κωφάλαλους. Ανθρώπους με στεγανά που δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν την αλήθεια τους και παράλληλα κλείνουν τα αυτιά τους στη αλήθεια του άλλου.
ΟΜΩΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΛΕΕΙ ΨΕΜΑΤΑ!
Στα επόμενα χρόνια θα ξεχυθούν τεράστια ποσά βίας από τους καταπιεσμένους. Η εξουσία σκοπίμως θα προσπαθήσει να στρέψει τη βία στο εσωτερικό.
Καθείς που σέβεται τον εαυτό του και τους συντρόφους του οφείλει να επαγρυπνεί διορθώνοντας διαρκώς τα κακώς κείμενα του εαυτού του, πρωτ’ απ΄ όλα μέσω της αναγνώρισης και αποδοχής.
Οι σκληροί νόες ίσως δυσκολευτούν στην αναγνώριση του γεγονότος πως και αυτοί φοβούνται. Η μη αναγνώριση διογκώνει το φόβο, η ειλικρίνεια και η αποδοχή τον διαλύει.
Για να μειωθεί ο φόβος χρειάζεται:
1) Να αναγνωριστεί, 2) να βιωθεί συναισθηματικά στο εδώ και τώρα και στη συνέχεια να εξεταστεί από απόσταση, 3) να μοιραστεί με άλλους, 4) Να τοποθετηθεί ως πρόβλημα στο νου και να κατανοηθεί, 5) Χρήση δημιουργικής φαντασίας. Υποκατάσταση με θάρρος. 6) Δράση ατομική ή συλλογική και ανατρεπτική συμμετοχή στο κοινωνικό γίγνεσθαι με τον τρόπο που επιλέγει ο καθένας.
Να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να βιώνει συναισθήματα και να διευκολύνουμε και άλλους προς αυτή την κατεύθυνση.
Στο βαθμό που ο καθένας διαχειρίζεται τον ατομικό του φόβο συμμετέχει στη διάλυση της αυταπάτης του συλλογικού φόβου του κινήματος ακόμα και της κοινωνίας.
Για πρώτη ίσως φορά αμφισβητείται η χρησιμότητα της ύπαρξης εξουσίας από ένα μεγάλο κοινωνικό κομμάτι, το οποίο ακροβατεί ανάμεσα στο φόβο του εκμηδενισμού και το φόβο της ελευθερίας. Η εξουσία ως συμβολικός πατέρας χάνει όλο και περισσότερο έδαφος στις συνειδήσεις, στο βαθμό που τα άτομα επιλέγουν να πάψουν να ζουν ως ανήλικα τέκνα που χρειάζονται προστασία και αποφασίζουν να είναι ενήλικες.
Ο φόβος είναι το μόνο εμπόδιο που κάνει το τοπίο θολό μέσα στη συνείδηση. Η διάλυση του συνεπώς, είναι αυτή που καθιστά αυτονόητη την στροφή της προσοχής του ατόμου προς την μόνη δυνατή κατάσταση που μπορεί να υπάρξει πραγματικά ως ολότητα, την ελευθερία από κάθε μορφή εξουσίας.
Συνεπώς είναι κατά κάποιο τρόπο δημιούργημα της φαντασίας του ανθρώπου και ως τέτοιο έχει αποκτήσει τη θέση του στο χώρο και το χρόνο, λόγω εσφαλμένου εστιασμού σκέψης εκατοντάδων ετών, και μιας συναισθηματικής ζωής αφιερωμένης στο φόβο.
Υπό το καθεστώς φόβου προκύπτουν τρεις τρόποι να αντιδράσει ένα άτομο ή συλλογικά μια κοινωνία: I) γρήγορη διαφυγή από το πεδίο της απειλής κινδύνου, ΙΙ) παραμονή και μάχη, ΙΙΙ) πάγωμα και απόσυρση. Η τελευταία στάση είναι εκείνη που συνηθέστερα υιοθετεί ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας.
Τι γίνεται όταν μια κοινωνία παγώνει από το φόβο της και αποσύρεται σε έναν «ασφαλή μικρόκοσμο»;
Πόσο μπορεί να διαρκέσει το πάγωμα και ποιά η συνεισφορά ενός κινήματος στη διαδικασία του «ξεπαγώματος»;
Ο φόβος δημιουργεί θλίψη, απογοήτευση, αίσθηση ματαιότητας, ανικανότητας, αχρηστίας, μειώνει τον ενθουσιασμό, θολώνει την αντίληψη, τη διάκριση, τη βούληση. Αμβλύνει την δυνατότητα διαχωρισμού του ψεύδους από το αληθινό, δημιουργεί αποκρυσταλλώσεις στο νοητικό υλικό, νοητική ακαμψία, φανατισμό, υπεροψία, εμποδίζει την δημιουργική στρατηγική.
Ο συσσωρευμένος φόβος μπορεί να μετασχηματιστεί σε μη δημιουργική βία προς όλους και προς όλα ακόμη και προς τα μέσα στο ίδιο άτομο που την ασκεί. Αφορά δηλαδή τη βία που στρέφεται στο εσωτερικό, την αυτοκαταστροφή. Όταν ο φόβος δεν αναγνωρίζεται, δεν βιώνεται και δεν αντιμετωπίζεται σε νοητικό και συναισθηματικό επίπεδο, σωματοποιείται. Ένας διεισδυτικός νους μπορεί να παρατηρήσει που ακριβώς στο σώμα έχει κρύψει το δικό του φόβο.
Σε συλλογικό επίπεδο, και κυρίως όσον αφορά ένα κίνημα, ο φόβος δρα χωριστικά δημιουργώντας καχυποψία, αλαζονεία, επίκριση. Το μόνο σίγουρο είναι πως αν το κράτος θέλει είτε να διαλύσει ένα κίνημα, είτε να το εμποδίσει να ωριμάσει και να εξαπλωθεί, η διέγερση του φόβου στο εσωτερικό και η μη διαχείριση του από το ίδιο το κίνημα είναι η βασιλική οδός.
Όταν το άτομο φοβάται, συχνά η σκέψη κάνει διάφορα τερτίπια. Εστιάζεται σ΄ αυτό που εν δυνάμει διαχωρίζει κι όχι σ΄ αυτό που συνενώνει. Έτσι για παράδειγμα μπορεί κάποιος να αδυνατεί να «δει» και να αποδεχτεί τον διαφορετικό τρόπο δράσης που επιλέγει κάθε σύντροφος, ασχέτως αν συμφωνεί η διαφωνεί.
Η νοητική ακαμψία εμποδίζει την εισροή του νέου, του καινούριου, του διαφορετικού. Μια άλλη μορφή εξουσίας γεννιέται. Η παγίδα συνεπώς είναι διπλή. Απ΄ τη μία μπορεί να οικειοποιούμαστε χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε λογικές και συμπεριφορές των εξουσιαστών, όπως έλλειψη σεβασμού στη διαφορετικότητα του συντρόφου (ο φόβος του διαφορετικού είναι εδώ!). Χλευασμός, βία, πίεση για απόδοση, έμμεση πίεση για «συμμόρφωση» ως προς την δική μας «ορθή οδό δράσης». Απ΄ την άλλη υπάρχει ο κίνδυνος να υποσκάπτουμε τις συντροφικές σχέσεις, την επικοινωνία. Κατά συνέπεια το ίδιο το κίνημα.
Με λίγα λόγια συχνά ο φόβος δημιουργεί κωφάλαλους. Ανθρώπους με στεγανά που δυσκολεύονται να επικοινωνήσουν την αλήθεια τους και παράλληλα κλείνουν τα αυτιά τους στη αλήθεια του άλλου.
ΟΜΩΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΛΕΕΙ ΨΕΜΑΤΑ!
Στα επόμενα χρόνια θα ξεχυθούν τεράστια ποσά βίας από τους καταπιεσμένους. Η εξουσία σκοπίμως θα προσπαθήσει να στρέψει τη βία στο εσωτερικό.
Καθείς που σέβεται τον εαυτό του και τους συντρόφους του οφείλει να επαγρυπνεί διορθώνοντας διαρκώς τα κακώς κείμενα του εαυτού του, πρωτ’ απ΄ όλα μέσω της αναγνώρισης και αποδοχής.
Οι σκληροί νόες ίσως δυσκολευτούν στην αναγνώριση του γεγονότος πως και αυτοί φοβούνται. Η μη αναγνώριση διογκώνει το φόβο, η ειλικρίνεια και η αποδοχή τον διαλύει.
Για να μειωθεί ο φόβος χρειάζεται:
1) Να αναγνωριστεί, 2) να βιωθεί συναισθηματικά στο εδώ και τώρα και στη συνέχεια να εξεταστεί από απόσταση, 3) να μοιραστεί με άλλους, 4) Να τοποθετηθεί ως πρόβλημα στο νου και να κατανοηθεί, 5) Χρήση δημιουργικής φαντασίας. Υποκατάσταση με θάρρος. 6) Δράση ατομική ή συλλογική και ανατρεπτική συμμετοχή στο κοινωνικό γίγνεσθαι με τον τρόπο που επιλέγει ο καθένας.
Να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να βιώνει συναισθήματα και να διευκολύνουμε και άλλους προς αυτή την κατεύθυνση.
Στο βαθμό που ο καθένας διαχειρίζεται τον ατομικό του φόβο συμμετέχει στη διάλυση της αυταπάτης του συλλογικού φόβου του κινήματος ακόμα και της κοινωνίας.
Για πρώτη ίσως φορά αμφισβητείται η χρησιμότητα της ύπαρξης εξουσίας από ένα μεγάλο κοινωνικό κομμάτι, το οποίο ακροβατεί ανάμεσα στο φόβο του εκμηδενισμού και το φόβο της ελευθερίας. Η εξουσία ως συμβολικός πατέρας χάνει όλο και περισσότερο έδαφος στις συνειδήσεις, στο βαθμό που τα άτομα επιλέγουν να πάψουν να ζουν ως ανήλικα τέκνα που χρειάζονται προστασία και αποφασίζουν να είναι ενήλικες.
Ο φόβος είναι το μόνο εμπόδιο που κάνει το τοπίο θολό μέσα στη συνείδηση. Η διάλυση του συνεπώς, είναι αυτή που καθιστά αυτονόητη την στροφή της προσοχής του ατόμου προς την μόνη δυνατή κατάσταση που μπορεί να υπάρξει πραγματικά ως ολότητα, την ελευθερία από κάθε μορφή εξουσίας.
Κατάληψη γραφείου πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ανατολικής Θεσ/νίκης
ΚΑΤΑΛΗΨΗ πραγματοποιείται από το πρωί στο κτίριο της διεύθυνσης πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης από αναπληρωτές, ωρομίσθιους, μόνιμους εκπαιδευτικούς.
Το κτίριο βρίσκεται στη συμβολή των οδών Κατσιμίδη και Αγ.Δημητρίου, στο φανάρι του περιφερειακού.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΓΟΝΕΙΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ, ΦΟΙΤΗΤΕΣ, ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ, ΑΝΕΡΓΟΥΣ, ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΙΣ 17.00 ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ.
Το νέο πολυνομοσχέδιο για την παιδεία, το σταμάτημα των προσλήψεων, τα νέα οικονομικά μέτρα καταστρέφουν εμάς, το σχολείο, τα παιδιά, κάθε εργαζόμενο/η.
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΟΥΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ ΤΟΥΣ,
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
Το κτίριο βρίσκεται στη συμβολή των οδών Κατσιμίδη και Αγ.Δημητρίου, στο φανάρι του περιφερειακού.
ΚΑΛΟΥΜΕ ΓΟΝΕΙΣ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ, ΦΟΙΤΗΤΕΣ, ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ, ΑΝΕΡΓΟΥΣ, ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΙΣ 17.00 ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ.
Το νέο πολυνομοσχέδιο για την παιδεία, το σταμάτημα των προσλήψεων, τα νέα οικονομικά μέτρα καταστρέφουν εμάς, το σχολείο, τα παιδιά, κάθε εργαζόμενο/η.
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ, ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΝΟΥΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ ΤΟΥΣ,
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
Κυριακή 2 Μαΐου 2010
Σε 48ωρη απεργία η ΑΔΕΔΥ
"Η Εκτελεστική Επιτροπή της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. σε έκτακτη συνεδρίασή της και αφού έλαβε υπόψη της τη δυναμική που διαμορφώνεται στις Ομοσπονδίες και τους Πρωτοβάθμιους Συλλόγους Εργαζομένων στο Δημόσιο αποφάσισε την κήρυξη 48ωρης πανελλαδικής απεργίας στις 4 και 5 Μάη 2010.
Η Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους εργαζόμενους να αντιδράσουν δυναμικά στα κυβερνητικά μέτρα πρωτοφανούς σκληρότητας και αγριότητας που λεηλατούν το εισόδημα, διαλύουν τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα σε όλο το Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν μαζικά και αποφασιστικά τόσο στην πανελλαδική απεργία της Τρίτης 4 Μάη και στο συλλαλητήριο έξω από τη Βουλή που θα πραγματοποιηθεί στην περίπτωση κατάθεσης του νομοσχεδίου τη συγκεκριμένη μέρα."
Η Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους εργαζόμενους να αντιδράσουν δυναμικά στα κυβερνητικά μέτρα πρωτοφανούς σκληρότητας και αγριότητας που λεηλατούν το εισόδημα, διαλύουν τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα σε όλο το Δημόσιο και Ιδιωτικό Τομέα.
Η Α.Δ.Ε.Δ.Υ. καλεί τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν μαζικά και αποφασιστικά τόσο στην πανελλαδική απεργία της Τρίτης 4 Μάη και στο συλλαλητήριο έξω από τη Βουλή που θα πραγματοποιηθεί στην περίπτωση κατάθεσης του νομοσχεδίου τη συγκεκριμένη μέρα."
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ(μ-λ)
Καμία αναμονή!
Οργάνωση, αντίσταση, αγώνας!
Μπορούμε να νικήσουμε!
Ο «δραματικός» δεκάρικος του Γ. Παπανδρέου όχι μόνο δεν ήταν αρκετός για να δικαιολογήσει τη νέα σαρωτική επίθεση στο λαϊκό-εργατικό εισόδημα που εξαγγέλθηκε σήμερα 2 Μαΐου, αλλά αποτέλεσε ωμή πρόκληση απέναντι σ’ ένα λαό που ματώνει ήδη για λογαριασμό του ντόπιου και ξένου κεφάλαιου.
Ο νέος φόρος αίματος που επέβαλαν τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία της ΕΕ και του ΔΝΤ και που πρόθυμα έσπευσε να συλλέξει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι ο πραγματικός στόχος, το πραγματικό ζητούμενο αυτών των μέτρων, αυτής της πολιτικής, δεν είναι η έξοδος από την κρίση και η «εξυγίανση» της ελληνικής οικονομίας, αλλά η ισοπέδωση των δικαιωμάτων και των κατακτήσεων λαού και εργαζομένων, η δημιουργία ενός μαύρου αντιδραστικού τοπίου κατάλληλου για την παραπέρα καπιταλιστική κερδοφορία.
Κανέναν δεν πρέπει να ξεγελάσει η προσωρινή αναβολή της επιδρομής στον 13ο και 14ο μισθό στον ιδιωτικό τομέα. Γιατί δεν αποτελεί παρά έναν ακόμη κυβερνητικό ελιγμό προκειμένου να διασπαστεί το απαραίτητο κοινό μέτωπο αγώνα των εργαζομένων στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα.
Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί τον ελληνικό λαό, τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τη νεολαία, να βγουν μαζικά στους δρόμους. Να οργανώσουν τους αγώνες και την πάλη τους. Να βάλουν φρένο σε αυτήν την ξέφρενη αντιλαϊκή κούρσα. Να ανατρέψουν την πολιτική που επιβάλλει το ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο.
Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί τους εργαζόμενους να δώσουν μαζική, απεργιακή απάντηση μάχης την Τετάρτη 5 Μαΐου, να πλημμυρίσουν ξανά τους δρόμους και τις πλατείες της χώρας όπως έκαναν και στο γιορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΒΑΡΒΑΡΑ ΑΝΤΙΛΑΪΚΑ ΜΕΤΡΑ!
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥΣ!
ΕΞΩ Η ΕΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΝΤ ΑΠΟ ΤΗ ΧΩΡΑ!
Η ΜΟΝΗ ΕΛΠΙΔΑ, ΣΤΟ ΜΑΖΙΚΟ ΑΓΩΝΑ
Το ψηφοδέλτιο της Νέας Κυβέρνησης.
ΨΗΦΟΔΕΛΤΙΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ
Διεθνές Νομισματικό Ταμείο – Ε.Ε. – Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα
ΕΠΑΡΧΙΑ: Ελλάδα
ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΕΚΛΟΓΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟΥ
Στρος - Καν Ντομινίκ του Δ.Ν.Τ. (επικεφαλής)
Άκερμαν Γιόζεφ της Deutsche Bank
Αλμούνια Χοακίν της Commission (Ε.Ε.)
Βαντεβέλντε Λυκ του ομίλου Carrefour
Βαρδινογιάννης Γεώργιος του Ιωάννου
Βγενόπουλος Ανδρέας του ομίλου M.I.G.
Βουρλούμης Παναγής του ΟΤΕ και της Deutsche Telecom
Γιούνκερ Ζαν - Κλοντ του Eurogroup
Γουέι - Τζια - Φου (captain) της Cosco (βλέπε λιμάνι Πειραιά)
Δασκαλάκη – Αγγελοπούλου Ιωάννα της Ολυμπιάδας
Δασκαλόπουλος Δημήτριος του Σ.Ε.Β.
Εφραίμ (αγνώστων λοιπόν στοιχείων) του Πατρός
Θάιν Τζον της Merrill Lynch
Καϊτέλ Χανς – Πέτερ της Hochtief (βλέπε Ελ. Βενιζέλος, Αττική Οδός)
Καραμανλής Κωνσταντίνος της επανίδρυσης (πρώην συνεργαζόμενος)
Καρατζαφέρης Γεώργιος του Ιωάννου (συνεργαζόμενος)
Κόκκαλης Σωκράτης του Πέτρου
Κον Γκάρι της Goldman Sachs
Λάτσης Σπύρος της Eurobank
Μακ Τζον της Morgan Stanley
Μέρκελ Άνγκελα - Δωροθέα της Γερμανίας
Μητσοτάκης Κωνσταντίνος του Κυριάκου (επίτιμος)
Μίχαλος Κωνσταντίνος του Χρήστου και της Αγοράς
Μπαρόζο Ζοζέ Μανουέλ της Commission (Ε.Ε.)
Μπόμπολας Γεώργιος του Άκτορα
Παπανδρέου Γεώργιος του Ανδρέα (συνεργαζόμενος)
Παπαχελάς Αλέξης του ομίλου Αλαφούζου
Πρετεντέρης Ιωάννης του Mega Channel
Προβόπουλος Γεώργιος της Τράπεζας (κατά) της Ελλάδος
Ρεν Όλι της Commission (Ε.Ε.)
Σαμαράς Αντώνιος του Κωνσταντίνου (συνεργαζόμενος)
Σαρκοζί Νικολά της Γαλλίας
Σημίτης Κωνσταντίνος της "ισχυρής Ελλάδας" (πρώην συνεργαζόμενος)
Σπίνερ Ρικ του Alpha TV
Σόρος Τζορτζ του Soros Fund Management
Τρισέ Ζαν - Κλοντ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας
Χριστοφοράκος Μιχάλης του ομίλου Μίζενς
Ψυχάρης Σταύρος του Δ.Ο.Λ.
Συνέντευξη Δ. Κουφοντίνα
- Μετά τις συλλήψεις των τελευταίων ημερών των φερόμενων ως μελών του «Επαναστατικού Αγώνα», κλείνει, κατά τις αρχές, ένας κύκλος ένοπλης πάλης, ο οποίος άνοιξε μετά τη «17Ν» και ονομάστηκε νεοτρομοκρατία. Είναι έτσι;
- Πράγματι, άνοιξε ένας νέος κύκλος πραγματικής νέας τρομοκρατίας. Ενας κύκλος δουλείας και υποτέλειας, εξαθλίωσης και κοινωνικής απόγνωσης. Και οι υπεύθυνοι γι' αυτήν δεν θα συλληφθούν ποτέ. Στα θηριώδη μαύρα τζιπ της Αστυνομίας δεν θα μπουν ποτέ τα λαμόγια που λεηλάτησαν τη χώρα. Στα κελιά των φυλακών δεν θα μπει κανένας από τους κολλητούς του Εφραίμ και του Χριστοφοράκου.
Ο «Επαναστατικός Αγώνας», η «ΣΕΧΤΑ», η «ΟΠΛΑ» και άλλες οργανώσεις που έκαναν την εμφάνιση τους μετά το 2003, πιστεύετε ότι είναι η συνέχεια της «17Ν»;
- Πέρυσι τον Φεβρουάριο, μιλώντας με τους Ανζελίκ Κουρουνί και Ντελφίν Σουμπαμπέρ στο γαλλικό L' Express, είχα πει ότι οι νέες ένοπλες οργανώσεις προσπαθούν να καλύψουν ένα επαναστατικό κενό κι αναζητούν τον δικό τους δρόμο. Με αυτήν την έννοια, είναι και ταυτόχρονα δεν είναι συνέχεια της«17Ν». Δεν μπορεί να υπάρξει μια απλή επανάληψη του παρελθόντος όταν γύρω όλα αλλάζουν ορμητικά.
- Υπήρχαν διαρροές από τις αρχές για επικοινωνία των φερόμενων ως μελών του «Επαναστατικού Αγώνα» με έγκλειστους καταδικασμένους ως μέλη της «17Ν». Εσείς τι λέτε;
- Γνωστός «ανατροπέας» της δημοσιογραφίας μίλησε τηλεοπτικά για τον «περιβόητο Κουφοντίνα» που καθοδηγείτον «Επαναστατικό Αγώνα». Η εφημερίδα του, μάλιστα, ανακάλυψε και τηλεφωνήματα του «Επαναστατικού Αγώνα» με τον Κορυδαλλό. Αν όμως αυτή η «διαρροή» από τα υψηλά πατώματα του υπουργείου ΠΡΟΠΟ ήταν διασκεδαστική για μένα, κάποιες άλλες«διαρροές» από το ίδιο λούκι δεν είναι.
Συγκεκριμένοι συντάκτες γίνονται γρανάζια της Αστυνομίας, «φωτογραφίζουν» και σπιλώνουν ανθρώπους, στοχοποιούν πολιτικούς χώρους, καταρρακώνοντας κάθε έννοια δεοντολογίας και δημοσιογραφικής έρευνας.
Ο νυν υπουργός Δημόσιας Τάξης έχει κατ' επανάληψη δηλώσει πως τρομοκρατία και κοινό έγκλημα συνδέονται άμεσα. Θεωρείτε ότι με αυτές τις δηλώσεις επιχειρείται απαξίωση του αντάρτικου πόλης ή έχουν αλλάξει τα δεδομένα στις οργανώσεις, σε σχέση με το παρελθόν;
- Ο υπουργός ΠΡΟΠΟ επαναλαμβάνει χιλιοειπωμένες συκοφαντίες δεκαετιών. Συμμορίτες, εγκληματίες κ.ο.κ. Καμία φαντασία δεν έχει η εξουσία.
Τι θα έγραφε σήμερα μια προκήρυξη της «17Ν»;
- Εχουν γεμίσει οι οθόνες τηςτηλεόρασης θλιμμένους μεγαλοδημοσιογράφους, στενοχωρημένους τραπεζίτες απαρηγόρητους πολιτικούς που εκφράζουν σπαρακτικά τη λύπη τους επειδή θα ματώσει ο λαός.Σαν να πρόκειται για μια αναπόφευκτη φυσική καταστροφή, μια θεϊκή κατάρα. Σαν να μην είναι αυτοί, η πολιτική και οικονομική ελίτ, που βύθισαν τη χώρα στο χάος. Αυτοί που θησαύρισαν ατιμώρητα σε βάρος της, που την κατάντησαν μια σάπια και διεφθαρμένη μπανανία.
Και τώρα, καλοθρεμμένοι και «πρόθυμοι», με την «άψογη» στάση του καλού παιδιού, παραδίδουν δέσμιο τον ελληνικό λαό στο κεφάλαιο, με τους ταπεινωτικούς όρους του ηττημένου, σ' ένα παιχνίδι που ποτέ δεν συμμετείχε, χλεύη των ισχυρών, «μπαίγνιο ξένων και ντόπιων, αφεντάδων» όπως θα 'λεγε κι ο Βάρναλης.
Παρακμή της Δύσης
Σήμερα, στη δίνη της συστημικής κρίσης, την κορύφωση της γενικής κρίσης-παρακμής της Δύσης, που μας οδηγεί σε μια νέα ιστορική εποχή βαρβαρότητας, έναν νέο Μεσαίωνα, ο ελληνικός λαός καλείται να λάβει ιστορικές αποφάσεις που θα καθορίσουν αποφασιστικά το μέλλον του.
Μόνο οι εργαζόμενοι και η νεολαία για τον εαυτό τους μπορούν να οδηγήσουν σε μια επαναστατική έξοδο από την κρίση.
Εναλλακτική πρόταση
Φαίνεται μακρινό το 2008. Τότε ο νεοφιλελευθερισμός ήταν που επιτάχυνε το ξέσπασμα της κρίσης. Τότε ήταν που οι νεοφιλελεύθεροι είχαν λουφάξει, έψαχνες να τους βρεις με το φανάρι. Τώρα έρχονται ως βρικόλακες να επιβάλουν τα ίδια νεοφιλελεύθερα μέτρα για να βγούμε από την κρίση. Είναι ένας σκέτος παραλογισμός.
Απέναντι στον ζόφο που μας ετοιμάζουν -τη φτώχεια, την ανεργία, την κατάργηση του κοινωνικού κράτους, την επιβολή ενός ωμού αστυνομικού κράτους, την εθνική και κοινωνική υποτέλεια, τον κοινωνικό κανιβαλισμό, τη δολοφονία του ονείρου- καλείται να αντισταθεί, να συνθέσει τον κοινωνικό ιστό μέσα από την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση σε όλα τα δυνατά πεδία και να προχωρήσει στη μόνη θετική κοινωνική λύση: μια ανθρωποκεντρική κοινωνία.
Υπάρχει εναλλακτική πρόταση και ορθολογική κοινωνική λύση που είναι στην έξοδο από την ευρωζώνη, που θα δώσει αμέσως ώθηση στην παραγωγή, στην έξοδο απότην Ε.Ε. που αποδιάρθρωσε την παραγωγική δομή της χώρας και κατάστρεψε σχεδόν ολοκληρωτικά την αγροτική παραγωγή.
Στον δημόσιο έλεγχο του τραπεζικού τομέα, της ενέργειας, των μεταφορών, των νέων τεχνολογιών και άλλων κρίσιμων τομέων. Στην κατεύθυνση, τέλος του «συνεταιρισμένου παραγωγού» που θα δρα συλλογικά σε αρμονία με τη φύση. Μπορεί όλα αυτά να σημαίνουν μια επανεκκίνηση από ένα άλλο σημείο. Αν όχι, όμως η συνταγή του ΔΝΤ θα μας βυθίσει ακόμη περισσότερο σε ένα χάος δίχως καμία προοπτική.
Κοινωνική έκρηξη
«Οταν ένα μέρος του πληθυσμού βρίσκεται σε υπερβολικά χαμηλό βιοτικό επίπεδο, ενώ ένα άλλο ευημερεί πολύ, γίνονται εξεγέρσεις». Αυτή τη διαχρονική αλήθεια δεν την είπε ο γερο-Μαρξ ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά» του την είπε.
Σήμερα, η κρίση έχει σωρεύσει έναν τεράστιο όγκο λαϊκής οργής, έχει συγκεντρωθεί πολύ εύφλεκτο κοινωνικό υλικό. Ο εργαζόμενος, ο αγρότης, ο μικρομεσαίος έχει πιεστεί πολύ, έχει αγανακτήσει πολύ. Ταυτόχρονα, διαμορφώνεται ολοένα και πιο μαζικά ένα ρεύμα άγριας νεολαίας σε όλη την Ελλάδα, με έντονη εξεγερτική διάθεση, το οποίο διεκδικεί τον ρόλο του κινητήρα για μια ευρύτερη κοινωνική έκρηξη. Κάποιοι αυτό το βλέπουν ως κίνδυνο, εγώ ως ελπίδα.
Συλλήψεις έξω από τον Λευκό Οίκο
ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ 2ΑΣ ΜΑΙΟΥ
Από της δωδέκατης μεσημβρινής της σήμερον, κατοχικός νόμος επεβλήθη καθ' άπασαν την επικράτειαν.
Τα στρατεύματα της γιουροβέρμαχτ, με επικεφαλής τους αρχιστατήγους Στρος Καν και Μέρκελ και τους στρατηγούς Φον Γιουγκέρ, Φον Τρισέ και Ρεν και με την υποστήριξιν της Φάλαγγος της Δρεπανηφόρου Νομισματικής Τάξεως, εισέβαλλον δια των συνοριακών γραμμών εις το ελληνικόν έδαφος και απήτησαν εκ της κυβερνήσεως την πλήρη συμμόρφωσιν εις την Νέον Οικονομικήν Τάξιν Πραγμάτων.
Ο αξιότιμος πρωθυπουργός, κύριος Γιώργιος Ανδρέου Μεγαρομάξιμος, απεδέχθη μετ' ενθουσιασμού τους Ευρωπαίους σωτήρας του έθνους και έθεσεν υπό τας διαταγάς των το σύνολον του κρατικού μηχανισμού. «Στρατηγοί μου, ιδού ο στρατός σας!», ανεφώνησε συμβολικώς ο Ελλην πρωθυπουργός παραδίδων, δια του διοικητού της Τραπέζης της Ελλάδος κυρίου Γεωργίου Προβοκατοροπούλου, τας κλείδας του Εθνικού Θησαυροφυλακίου, του Μεγάρου Μαξίμου και της Ακροπόλεως, εις την οποίαν ήδη κυματίζωσιν αι σημαίαι των Διεθνών Οίκων Αξιολογήσεως.
Τα πρώτα αναδιαρθρωτικά μέτρα απεφασίσθησαν ομοφώνως και τίθενται εν ισχύ από της αύριον:... Κατάλυσις εργασιακών συμβάσεων, απελευθέρωσις απολύσεων εις ιδιωτικόν και δημόσιον τομέα, δραστική συρρίκνωσις κατωτέρου και ενδιαμέσων μισθών. Δραστική περικοπή επιδομάτων, συντάξεων και λοιπών ειδικών αμοιβών, επιβεβλημένων προ δεκαετιών υπό την πίεσιν πληβειακών συνδικαλιστικών κινημάτων, άτινα ανέκαθεν υπονόμευον την παροδοσιακήν τάξιν, ήτις επεβλήθη κατόπιν της συντριβής των εαμοβουλγάρων κομμουνιστών και των συνοδοιπόρων των.
Κεφαλικός φόρος, ισοδύναμος με τον προ δεκαετιών επιβληθέντα υπό την πίεσιν των αναρχοκομμουνιστικών ιδεών, δέκατον τέταρτον μισθόν. Φόρος Υπερπροστιθεμένης Αξίας ισοδύναμος με το εν πέμπτον της αξίας των προϊόντων.
Ειδικοί φόροι καταναλώσεως εις πληθώραν ειδών, χρησιμοποιουμένων πονηρώς και καθ' έξιν υπό των τρομοκρατών εις κοκτέιλ μολότοφ, όπως βενζίνη και φιάλαι περιέχουσαι αλκοολούχα ποτά.
Αι δυνάμεις κατοχής και η ελληνική κυβέρνησις δηλώνουσιν αποφασισμέναι όπως βαθύνουσι τας οικονομικάς και πολιτικάς τομάς, επαναφέρουσαι την χωράν εις τον ηρωικόν και αδόξως διακοπέντα δρόμον της περιόδου 1941-1944.
Αι δυνάμεις της τάξεως, συνεπικουρούμεναι υπό των νεοσύστατων Ταγμάτων των Ευρωτσολιάδων δηλώνουν ότι είναι αποφασισμέναι όπως πατάξωσιν πάσον αντίστασιν των τρομοκρατικών τάξεων των μισθωτών, των συνταξιούχων και των ανέργων.
Η Ελλάς προώρισται όπως αποτελέση τον αφετηριακό χώρον της ιστορικής ανασυμμορφώσεως των λαών της Ευρωπαϊκής Ηπείρου, ανοίγουσα τον δρόμον της επιστροφής των υγιών ιδεών της Ιεράς Συμμαχίας, του Τρίτου Ράιχ και του Δόγματος Τρούμαν.
Ζήτω το σταθεροποιητικόν πρόγραμμα!
Ζήτωσαν οι Ευρωπαίοι κατοχικοί επιτηρηταί!
Ζήτωσαν οι διεθνείς οίκοι αξιολογήσεως!
Ζήτω ο πρωθυπουργός Γεώργιος Ανδρέου Μεγαρομάξιμος! Μπούντες μπανκ, Ντόιτσε μπανκ, Κρεντί Αγκρίκολε μπανκ ούμπερ άλες
Τα στρατεύματα της γιουροβέρμαχτ, με επικεφαλής τους αρχιστατήγους Στρος Καν και Μέρκελ και τους στρατηγούς Φον Γιουγκέρ, Φον Τρισέ και Ρεν και με την υποστήριξιν της Φάλαγγος της Δρεπανηφόρου Νομισματικής Τάξεως, εισέβαλλον δια των συνοριακών γραμμών εις το ελληνικόν έδαφος και απήτησαν εκ της κυβερνήσεως την πλήρη συμμόρφωσιν εις την Νέον Οικονομικήν Τάξιν Πραγμάτων.
Ο αξιότιμος πρωθυπουργός, κύριος Γιώργιος Ανδρέου Μεγαρομάξιμος, απεδέχθη μετ' ενθουσιασμού τους Ευρωπαίους σωτήρας του έθνους και έθεσεν υπό τας διαταγάς των το σύνολον του κρατικού μηχανισμού. «Στρατηγοί μου, ιδού ο στρατός σας!», ανεφώνησε συμβολικώς ο Ελλην πρωθυπουργός παραδίδων, δια του διοικητού της Τραπέζης της Ελλάδος κυρίου Γεωργίου Προβοκατοροπούλου, τας κλείδας του Εθνικού Θησαυροφυλακίου, του Μεγάρου Μαξίμου και της Ακροπόλεως, εις την οποίαν ήδη κυματίζωσιν αι σημαίαι των Διεθνών Οίκων Αξιολογήσεως.
Τα πρώτα αναδιαρθρωτικά μέτρα απεφασίσθησαν ομοφώνως και τίθενται εν ισχύ από της αύριον:... Κατάλυσις εργασιακών συμβάσεων, απελευθέρωσις απολύσεων εις ιδιωτικόν και δημόσιον τομέα, δραστική συρρίκνωσις κατωτέρου και ενδιαμέσων μισθών. Δραστική περικοπή επιδομάτων, συντάξεων και λοιπών ειδικών αμοιβών, επιβεβλημένων προ δεκαετιών υπό την πίεσιν πληβειακών συνδικαλιστικών κινημάτων, άτινα ανέκαθεν υπονόμευον την παροδοσιακήν τάξιν, ήτις επεβλήθη κατόπιν της συντριβής των εαμοβουλγάρων κομμουνιστών και των συνοδοιπόρων των.
Κεφαλικός φόρος, ισοδύναμος με τον προ δεκαετιών επιβληθέντα υπό την πίεσιν των αναρχοκομμουνιστικών ιδεών, δέκατον τέταρτον μισθόν. Φόρος Υπερπροστιθεμένης Αξίας ισοδύναμος με το εν πέμπτον της αξίας των προϊόντων.
Ειδικοί φόροι καταναλώσεως εις πληθώραν ειδών, χρησιμοποιουμένων πονηρώς και καθ' έξιν υπό των τρομοκρατών εις κοκτέιλ μολότοφ, όπως βενζίνη και φιάλαι περιέχουσαι αλκοολούχα ποτά.
Αι δυνάμεις κατοχής και η ελληνική κυβέρνησις δηλώνουσιν αποφασισμέναι όπως βαθύνουσι τας οικονομικάς και πολιτικάς τομάς, επαναφέρουσαι την χωράν εις τον ηρωικόν και αδόξως διακοπέντα δρόμον της περιόδου 1941-1944.
Αι δυνάμεις της τάξεως, συνεπικουρούμεναι υπό των νεοσύστατων Ταγμάτων των Ευρωτσολιάδων δηλώνουν ότι είναι αποφασισμέναι όπως πατάξωσιν πάσον αντίστασιν των τρομοκρατικών τάξεων των μισθωτών, των συνταξιούχων και των ανέργων.
Η Ελλάς προώρισται όπως αποτελέση τον αφετηριακό χώρον της ιστορικής ανασυμμορφώσεως των λαών της Ευρωπαϊκής Ηπείρου, ανοίγουσα τον δρόμον της επιστροφής των υγιών ιδεών της Ιεράς Συμμαχίας, του Τρίτου Ράιχ και του Δόγματος Τρούμαν.
Ζήτω το σταθεροποιητικόν πρόγραμμα!
Ζήτωσαν οι Ευρωπαίοι κατοχικοί επιτηρηταί!
Ζήτωσαν οι διεθνείς οίκοι αξιολογήσεως!
Ζήτω ο πρωθυπουργός Γεώργιος Ανδρέου Μεγαρομάξιμος! Μπούντες μπανκ, Ντόιτσε μπανκ, Κρεντί Αγκρίκολε μπανκ ούμπερ άλες
Σάββατο 1 Μαΐου 2010
Παρασκευή 30 Απριλίου 2010
Να ξεσηκωθούμε!!!
Να ομορφύνουμε το μέρος που ζούμε απογυμνώνοντάς το από κάθε εξουσιαστική κι εκμεταλλευτική σχέση
Μπροστά στις συνθήκες εξαθλίωσης που προωθεί το κράτος και η κυριαρχία, οι λύσεις που προτείνονται από τους διάφορους διεκπεραιωτές των κρατικών υποθέσεων είναι μεγαλύτερη ένταση της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης και υπομονή για καλύτερες μέρες που θα έρθουν…
Δεν είναι μάλιστα τυχαίο, πως όλες οι πολιτικές δυνάμεις που αντιπολιτεύονται τους τωρινούς διαχειριστές, στην ουσία δεν έχουν να προτείνουν κάτι διαφορετικό. Οι ευθύνες στρέφονται προς τους προηγούμενους, ενώ οι προηγούμενοι τις επιρρίπτουν στους προηγούμενους, αυτούς, δηλαδή, που είναι οι τωρινοί διαχειριστές. Ένας φαύλος κύκλος που δεν οδηγεί πουθενά. Η πραγματικότητα είναι πολύ απλή: Όλοι τους έχουν συμμετάσχει στη διαχείριση της εξουσία, όλοι τους έκαναν αυτό που επιτάσσει η θέση τους ως διαχειριστών των υποθέσεων των σύγχρονων σκλάβων, που έχουν το «προνόμιο» να τους ονομάζουν «πολίτες».
Κάθε κομμάτι της εξουσίας προσπαθεί να προσεταιριστεί την αγωνία του κόσμου προβάλλοντας εφικτές και ανέφικτες λύσεις, πάντα μέσα στις λογικές του συστήματος.
Συγκεντρώσεις και πορείες προηγήθηκαν και άλλες θα ακολουθήσουν, προκειμένου να συσπειρωθούν οι άνθρωποι γύρω από τα παραρτήματα των κομμάτων.
Εμείς δεν θα προτείνουμε μοντέλα και πρακτικές αυτοδιαχείρισης και συνδιαχείρισης της εξαθλίωσης, δεν θα αναδείξουμε την συλλογική ιδιοκτησία ως καλύτερη από την ατομική, ούτε τον συλλογικό καπιταλισμό ως καλύτερο από τον ατομικό καπιταλισμό.
Δεν θα προτάξουμε τα αυτόνομα σωματεία βάσης ως καλύτερα ή ως λύση απέναντι στα εξαρτημένα από μονοκομματικούς μηχανισμούς.
Δεν θα προτάξουμε την βία σαν κάτι το καινούργιο και το ρηξικέλευθο. Ιστορικά, η βία που απαιτεί καλύτερες συνθήκες δουλείας είναι η πρωταρχική εκδήλωση της αποδοχής του συστήματος και τελικά της πάλης με ειρηνικά μέσα. Γίνεται λειτουργική μόνο στο βαθμό που αποτελεί συστατικό της συνολικότερης οπτικής και πορείας προς την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση, προς την αναρχία. Προτάσσουμε, λοιπόν, την κοινωνική βία σαν ένα από τα μέσα για την καταστροφή του κράτους και των εκμεταλλευτικών σχέσεων.
Προτάσσουμε την αναρχική οργάνωση των ανθρώπων δίνοντας πρωταρχική σημασία, στις συνθήκες που υπάρχουν, στην αναρχική ομάδα.
Στην παρούσα κατάσταση, όπου οι καταπιεστές κι εκμεταλλευτές επιδεινώνουν τους όρους δουλείας, ας προτάξουμε τη δύναμη της ανθρώπινης ανυπακοής, του αυτοσεβασμού και της άρνησης των συνθηκών που μας ορίζουν.
Να εξεγερθούμε!
Να γεμίσουμε τους δρόμους και τα οδοφράγματα με όλα τα άχρηστα καταναλωτικά προϊόντα με τα οποία θέλουν να μας κρατούν σκλαβωμένους.
Να αδειάσουμε τα μαγαζιά από τα εμπορεύματα.
Να γκρεμίσουμε τις πολυκατοικίες που μας κρύβουν τον όμορφο ορίζοντα που μας έχει χαρίσει η μάνα γη.
Να διασκορπιστούμε σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του ελλαδικού χώρου κι ακόμα παραπέρα, διαδηλώνοντας πως οι άνθρωποι χρειάζονται πολύ λίγα πράγματα για να ζουν καλά και ευχαριστημένοι.
Να απελευθερώσουμε το έδαφος από το τσιμέντο και την άσφαλτο για να μείνει χώρος ζωής για μας και τα χιλιάδες είδη του ζωικού και φυτικού κόσμου.
Να ομορφύνουμε το μέρος που ζούμε απογυμνώνοντας το από κάθε εξουσιαστική κι εκμεταλλευτική σχέση.
Να απλοποιήσουμε τον τρόπο ζωής μας.
Να καταστρέψουμε την βιομηχανική κτηνωδία.
Να καταστρέψουμε τα κράτη και κάθε εξουσία.
Να ξεσηκωθούμε για την αναρχία!
30 Απριλίου 2010
ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ Αθήνας
Μπροστά στις συνθήκες εξαθλίωσης που προωθεί το κράτος και η κυριαρχία, οι λύσεις που προτείνονται από τους διάφορους διεκπεραιωτές των κρατικών υποθέσεων είναι μεγαλύτερη ένταση της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης και υπομονή για καλύτερες μέρες που θα έρθουν…
Δεν είναι μάλιστα τυχαίο, πως όλες οι πολιτικές δυνάμεις που αντιπολιτεύονται τους τωρινούς διαχειριστές, στην ουσία δεν έχουν να προτείνουν κάτι διαφορετικό. Οι ευθύνες στρέφονται προς τους προηγούμενους, ενώ οι προηγούμενοι τις επιρρίπτουν στους προηγούμενους, αυτούς, δηλαδή, που είναι οι τωρινοί διαχειριστές. Ένας φαύλος κύκλος που δεν οδηγεί πουθενά. Η πραγματικότητα είναι πολύ απλή: Όλοι τους έχουν συμμετάσχει στη διαχείριση της εξουσία, όλοι τους έκαναν αυτό που επιτάσσει η θέση τους ως διαχειριστών των υποθέσεων των σύγχρονων σκλάβων, που έχουν το «προνόμιο» να τους ονομάζουν «πολίτες».
Κάθε κομμάτι της εξουσίας προσπαθεί να προσεταιριστεί την αγωνία του κόσμου προβάλλοντας εφικτές και ανέφικτες λύσεις, πάντα μέσα στις λογικές του συστήματος.
Συγκεντρώσεις και πορείες προηγήθηκαν και άλλες θα ακολουθήσουν, προκειμένου να συσπειρωθούν οι άνθρωποι γύρω από τα παραρτήματα των κομμάτων.
Εμείς δεν θα προτείνουμε μοντέλα και πρακτικές αυτοδιαχείρισης και συνδιαχείρισης της εξαθλίωσης, δεν θα αναδείξουμε την συλλογική ιδιοκτησία ως καλύτερη από την ατομική, ούτε τον συλλογικό καπιταλισμό ως καλύτερο από τον ατομικό καπιταλισμό.
Δεν θα προτάξουμε τα αυτόνομα σωματεία βάσης ως καλύτερα ή ως λύση απέναντι στα εξαρτημένα από μονοκομματικούς μηχανισμούς.
Δεν θα προτάξουμε την βία σαν κάτι το καινούργιο και το ρηξικέλευθο. Ιστορικά, η βία που απαιτεί καλύτερες συνθήκες δουλείας είναι η πρωταρχική εκδήλωση της αποδοχής του συστήματος και τελικά της πάλης με ειρηνικά μέσα. Γίνεται λειτουργική μόνο στο βαθμό που αποτελεί συστατικό της συνολικότερης οπτικής και πορείας προς την ατομική και κοινωνική απελευθέρωση, προς την αναρχία. Προτάσσουμε, λοιπόν, την κοινωνική βία σαν ένα από τα μέσα για την καταστροφή του κράτους και των εκμεταλλευτικών σχέσεων.
Προτάσσουμε την αναρχική οργάνωση των ανθρώπων δίνοντας πρωταρχική σημασία, στις συνθήκες που υπάρχουν, στην αναρχική ομάδα.
Στην παρούσα κατάσταση, όπου οι καταπιεστές κι εκμεταλλευτές επιδεινώνουν τους όρους δουλείας, ας προτάξουμε τη δύναμη της ανθρώπινης ανυπακοής, του αυτοσεβασμού και της άρνησης των συνθηκών που μας ορίζουν.
Να εξεγερθούμε!
Να γεμίσουμε τους δρόμους και τα οδοφράγματα με όλα τα άχρηστα καταναλωτικά προϊόντα με τα οποία θέλουν να μας κρατούν σκλαβωμένους.
Να αδειάσουμε τα μαγαζιά από τα εμπορεύματα.
Να γκρεμίσουμε τις πολυκατοικίες που μας κρύβουν τον όμορφο ορίζοντα που μας έχει χαρίσει η μάνα γη.
Να διασκορπιστούμε σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του ελλαδικού χώρου κι ακόμα παραπέρα, διαδηλώνοντας πως οι άνθρωποι χρειάζονται πολύ λίγα πράγματα για να ζουν καλά και ευχαριστημένοι.
Να απελευθερώσουμε το έδαφος από το τσιμέντο και την άσφαλτο για να μείνει χώρος ζωής για μας και τα χιλιάδες είδη του ζωικού και φυτικού κόσμου.
Να ομορφύνουμε το μέρος που ζούμε απογυμνώνοντας το από κάθε εξουσιαστική κι εκμεταλλευτική σχέση.
Να απλοποιήσουμε τον τρόπο ζωής μας.
Να καταστρέψουμε την βιομηχανική κτηνωδία.
Να καταστρέψουμε τα κράτη και κάθε εξουσία.
Να ξεσηκωθούμε για την αναρχία!
30 Απριλίου 2010
ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ Αθήνας
ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ 6 ΙΟΥΝΙΟΥ ΚΟΡΚΟΝΕΑΣ ΚΑΙ ΣΑΡΑΛΙΩΤΗΣ
Χαρακτηριστικό των αργών ρυθμών με τους οποίους εξελίσσεται η εκδίκαση της υπόθεσης είναι ότι, στις τελευταίες τέσσερις συνεδριάσεις, εξετάστηκαν μόλις τρεις μάρτυρες, αστυνομικοί του Α.Τ. Εξαρχείων. Η εξέταση του τέταρτου μάρτυρα ξεκίνησε αργά χθες το μεσημέρι και αναμένεται να ολοκληρωθεί την ερχόμενη εβδομάδα. Συνολικά εκκρεμεί η εξέταση περίπου 15 μαρτύρων, μεταξύ των οποίων και πραγματογνώμονες.
Μην τους πιστεύεις
Είναι οι ίδιοι που το 1821 δεν θέλαν την επανάσταση...
Είναι οι ίδιοι που στο Κιλελέρ σκότωσαν τους εξεγερμένους αγρότες...
Είναι οι ίδιοι που στην Κατοχή ήταν οι δοσίλογοι...
Είναι οι ίδιοι που έφεραν την χούντα....
Είναι οι ίδιοι που γκρέμισαν την πύλη στο Πολυτεχνείο...
Είναι οι ίδιοι που ξεπούλησαν την Κύπρο...
Είναι οι ίδιοι που έκλεψαν τον πλούτο της χώρας...
Είναι οι ίδιοι που πάνε να μας υποθηκεύσουν...
Είναι οι ίδιοι που μας κάνουν μαύρη την ζωή...
Αυτοί είναι, οι ίδιοι, μην τους πιστεύεις.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
