Τρίτη 27 Απριλίου 2010

Συγκέντρωση για την εργατική πρωτομαγιά

Φόρεσα ένα λείψανο αετού,
ντύθηκα τη δύναμη της αστραπής,
τη δύναμη του γαλάζιου φόρεσα,
τους έκανα να φοβηθούν,
τους έκανα να νικηθούν!


Αθώος ο καθηγητής Δ. Χασάπης για την υπόθεση της «ζαρντινιέρας»

Αθώο έκρινε, πριν από λίγο,το τριμελές πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης τον καθηγητή Δημήτρη Χασάπη για το αδίκημα της «συκοφαντικής δυσφήμησης» σε βάρος αστυνομικού, που κατηγορείται για την υπόθεση της «ζαρντινιέρας».

Προηγουμένως, η εισαγγελέας της έδρας ζήτησε την αθώωση του κατηγορουμένου.

Ο Δ. Χασάπης, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, απευθυνόμενος στους αστυνομικούς που καταδικάστηκαν για τον ξυλοδαρμό του Αυγουστίνου, είπε ότι τους είδε να προκαλούν φθορές μέσα στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για να δικαιολογήσουν την επέμβαση της αστυνομίας και την άρση του πανεπιστημιακού ασύλου.

Δίκη για την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου

«Ανωθεν εντολή να μην πολυπερνάμε, για να μην προκαλούμε» από το σημείο, όπου έχασε τη ζωή του ο Αλ. Γρηγορόπουλος, είχαν πριν από τον Δεκέμβριο του 2008 οι αστυνομικοί, που εκτελούσαν υπηρεσία στο Α.Τ. Εξαρχείων. Αυτό υποστήριξε χθες στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Αμφισσας ο αστυφύλακας Κων. Καϊτσιώτης, που συνυπηρέτησε για οκτώ χρόνια στα Εξάρχεια, με τους Επ. Κορκονέα και Βασ. Σαραλιώτη.

Τόσο ο ίδιος όσο και ο συνάδελφός του, Αντρ. Ελληνας, που έχουν κληθεί να καταθέσουν έπειτα από πρόταση της υπεράσπισης, υποστήριξαν ότι έχουν εκπαιδευθεί πως «απαγορεύεται η βολή εναντίον ένοπλου πλήθους, εφόσον υπάρχουν και πολίτες και κατά ανηλίκου, εκτός και αν αποτελεί μοναδικό μέσο για την αποτροπή θανάτου». Μάλιστα, σε ερώτηση του Νίκ. Κωνσταντόπουλου (πολιτική αγωγή) για το «πότε μπορείς να δεις όλες τις λάμψεις του όπλου, όπως έχει ισχυριστεί απολογούμενος ο Επ. Κορκονέας», ο Αντρ. Ελληνας κατέθεσε: «Οταν πυροβολείς προς τα μπροστά».

Κατά την κατάθεσή του, ο Κων. Καϊτσιώτης ισχυρίστηκε ότι «ο ένστολος δεν περνάει από τις οδούς Τζαβέλλα και Μεσολογγίου. Εχουμε άνωθεν εντολή, μας προτρέπουν να μην πολυπερνάμε από εκεί, ιδίως απόγευμα και βράδυ».

Εισαγγελέας: «Αν φτάσει εκεί, γνωρίζει τι επικινδυνότητα υπάρχει;».

Μάρτυρας: «Οι επιθέσεις είναι αιφνιδιαστικές, με μπουκάλια, πέτρες, μολότοφ. Πρόκειται για συνθήκες αυξημένης επικινδυνότητας, γιατί μπορεί τα άτομα να είναι από πέντε έως πενήντα. Αποφεύγουμε τη διέλευση για να μην προκαλούμε».

Στην προσπάθεια να εξηγήσει τη στάση αστυνομικών και επιτιθέμενου πλήθους, που συνήθως ονομάζονται -κατά τον ίδιο- «γνωστοί-άγνωστοι», «αναρχικοί», «αντιεξουσιαστές» ή και... «αριστεροί», αναφέρθηκε σε συναδέλφους που «βρίζουν και προκαλούν τους πολίτες». Ομως, όταν επιστρέφουν στο Τμήμα, το... «συζητάμε και τους εξηγούμε το λάθος τους».
Από την πλευρά του, ο Αλ. Κούγιας (υπεράσπιση Κορκονέα) δήλωσε μεταξύ άλλων ότι «η διερεύνηση προηγούμενης από τον θάνατο συμπεριφοράς του κατηγορούμενου είναι παντελώς άσχετη από τη συμπεριφορά, η οποία τον οδήγησε υπό κράτος πανικού και φόβου να χρησιμοποιήσει το όπλο του, πράξη απόλυτα σύννομη». Παράλληλα, υπέβαλε αίτημα να κληθούν ο αστυνομικός Νικ. Τσιάτσης, συντάκτης της βλητικής έκθεσης, καθώς και οι Αθ. Κουστορίζος και Δημ. Κωνσταντακόπουλος, που υπογράφουν την Εκθεση Εργαστηριακής Πραγματογνωμοσύνης, επειδή «υπάρχουν στοιχεία που επαληθεύονται ή αναιρούνται».

Τριήμερη Πανελλαδική απεργία στις 3, 4 και 5 Μαΐου των ωρομίσθιων και αναπληρωτών εκπαιδευτικών

25-04-2010





ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις συνελεύσεις του Σωματείου που πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 25 Απριλίου υπήρξε συνολική καταδίκη του νομοσχεδίου που προωθεί η Υπουργός Παιδείας Α. Διαμαντοπούλου. Σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο αμφισβητείται συνολικά η ικανότητα αλλά και το δικαίωμα ενός εκπαιδευτικού να εργαστεί στο δημόσιο σχολείο. Εκτός από τη γνωστική ικανότητα του εκπαιδευτικού αμφισβητείται πλέον η παιδαγωγική του κατάρτιση και φυσικά η εργασιακή του εμπειρία.

Την στιγμή που ο πρωθυπουργός της χώρας με φόντο το Καστελόριζο (δίνοντας την αίσθηση της ανεμελιάς, ξεκούρασης, χαλάρωσης) παραδίδει την χώρα στην κατοχική κυβέρνηση του ΔΝΤ η Άννα Διαμαντοπούλου σπεύδει πρώτη να υποκλιθεί στους κουστουμαρισμένους κανίβαλους του ΔΝΤ καταδικάζοντας σε μόνιμη αδιοριστία τους εκπαιδευτικούς. Δεν θα πληρώσουμε την κρίση τους.

Ζητούμε την πλήρη απόσυρση του νομοσχεδίου:



ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΑΛΗΣ

Τριήμερη Πανελλαδική απεργία στις 3, 4 και 5 Μαΐου ώστε να διευκολυνθούν οι ωρομίσθιοι και αναπληρωτές εκπαιδευτικοί να συμμετάσχουν στο πανελλαδικό συλλαλητήριο που καλεί το σωματείο στην Αθήνα στις 4 Μαΐου.

Κηρύσσουμε στάση εργασίας κατά την λήξη του ωραρίου (11π.μ. με 2μ.μ.) την Τετάρτη 28 Απριλίου κηρύσσουμε αποκλεισμό των διοδίων Μαλγάρων.

Συμμετοχή του Σωματείου στις απογευματινές διαδηλώσεις που καλεί η ΑΔΕΔΥ σε όλες τις πόλεις την Τρίτη 27 Απριλίου ενάντια στην πολιτική περικοπών της Κυβέρνησης.

Συμμετοχή στις απεργιακές κινητοποιήσεις της πρωτομαγιάς.



Σε περίπτωση που το Υπουργείο Παιδείας επισπεύσει την διαδικασία κατάθεσης και ψήφισης του νομοσχεδίου θα υπάρξει νεώτερη ανακοίνωση του σωματείου για δυναμικές κινητοποιήσεις.

Καλούμε όλους τους ωρομίσθιους και αναπληρωτές εκπαιδευτικούς να εγγραφούν στο Σωματείο και να στηρίξουν το πρόγραμμα πάλης που προτείνει.



Δηλώσεις συμμετοχής για την Πανελλαδική κινητοποίηση στην Αθήνα στις 4 Μαΐου στο τήλ. Του Σωματείου ή ηλεκτρονικά στο mail του Σωματείου.

seae.terapad.com

Συλλαλητήριο σήμερα στις 6:30 μ.μ. η ΑΔΕΔΥ


Σε συλλαλητήριο στις 6:30 μ.μ. στα Προπύλαια, καλεί την Τρίτη 27 Απριλίου η Εκτελεστική Επιτροπή της ΑΔΕΔΥ τους εργαζόμενους. «Η προσφυγή της κυβέρνησης στο μηχανισμό στήριξης και το ΔΝΤ σηματοδοτεί νέα βάρβαρη επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και νέα υποβάθμιση της κοινωνίας», αναφέρει στη σχετική ανακοίνωσή της.

«Οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουμε και θα κλιμακώσουμε τον αγώνα μας ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Την κρίση δεν πρέπει να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι και η κοινωνία αλλά οι έχοντες και κατέχοντες» σημειώνει η ΑΔΕΔΥ και προσθέτει ότι «ο αγώνας των εργαζομένων αποτελεί την μόνη ελπίδα για την απόκρουση αυτών των πολιτικών για μια άλλη πορεία της χώρας» καταλήγει.

Δευτέρα 26 Απριλίου 2010

Εκδήλωση-συζήτηση της Ταξικής Πορείας την Τετάρτη 28 Απριλίου

«Η επιτήρηση του ΔΝΤ, τα νέα δεσμά και η απάντηση του εργατικού κινήματος»



Η απόφαση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ να βάλει τη χώρα κάτω από την επιτήρηση του ΔΝΤ, αποτελεί το επιστέγασμα, τη δραματική κατάληξη της αντιδραστικής αντεργατικής και αντιλαϊκής επιχείρησης που ξεκίνησε εδώ και μήνες με στόχο τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις.

Η πλήρης υποδούλωση της χώρας στο ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο και τα όργανά του -το ΔΝΤ και την ΕΕ- θέτει σε εφαρμογή τα πιο εφιαλτικά σενάρια.

Σε αυτή τη συγκυρία, τα καθήκοντα για τους εργαζόμενους και το κίνημά τους, μπαίνουν σε νέα βάση, πιο επιτακτικά. Η συγκρότηση των αντιστάσεών τους, η οργάνωση και μαζικοποίηση των αγώνων για την ανατροπή της βαρβαρότητας που φέρνει η εμπλοκή του ΔΝΤ, και με δεδομένη την υπονομευτική στάση της συνδικαλιστικής ηγεσίας σε ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, πρέπει να αποτελέσει υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων.

Γι’ αυτό το λόγο, αλλά και μπροστά στο γιορτασμό της Εργατικής Πρωτομαγιάς -που αποκτά πλέον και μια νέα διάσταση- η Ταξική Πορεία διοργανώνει εκδήλωση-συζήτηση στο Κτίριο Γκίνη του Πολυτεχνείου την Τετάρτη 28 Απριλίου, στις 7:00 το απόγευμα με θέμα: «Η επιτήρηση του ΔΝΤ, τα νέα δεσμά και η απάντηση του εργατικού κινήματος».

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν οι:

- Δημήτρης Γκόβας, μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αθήνας

- Σπύρος Παπακωνσταντίνου, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο Αμαλία Φλέμινγκ

- Σταύρος Σκεύος, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στη Wind

- Ντίνος Σουρμελής, μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου Σιδηροδρομικών «Λαρισαϊκός»

- Αγγελική Φατούρου, μέλος του ΔΣ της ΟΛΜΕ από τις Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις-Κινήσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης

- Πάνος Χουντής, μέλος του ΔΣ της ΕΛΜΕ Πειραιά

καθώς και συνδικαλιστές από το χώρο των ΟΤΑ, των φροντιστηρίων κ.ά.

Πορεία για τον Γιάννη Δημητράκη

Το «τέλος της μεταπολίτευσης» και η «αναπόφευκτη» προσφυγή εκ νέου στο «γύψο»…

[…] Σεις οι μονοπωλιακοί «πατριώται» έχετε το προτέρημα να φωνάζετε μέχρι τέλους κατά της «χρεοκοπίας» δια να διατηρείτε την τιμή ακεραίαν, το μέτωπον ακηλίδωτον. […] Ουδέν ευκολώτερον του κάμνειν τον μεγαλοπρεπή και υπερήφανον και κραυγάζειν: «Άνευ δανείου και άνευ χρεοκοπίας!» ή «Η Ελλάς θέλει να ζήση και θα ζήση!» […] Άφετε, προς θεού τας πατριωτικάς εξάρσεις και «την ατίμωσιν της πατρίδος» και την «άτιμον χρεωκοπίαν» και τους «προδότας χρεωκόπους» και όλα τα άλλα μεγαλολογήματα – και κενολογήματα».
[Παλιγγενεσία, 1-5-1893, «Προ του Συμβιβασμού»]

Ο κύβος είχε ριφθεί προ πολλού. Οι αποφάσεις τελεσίδικες. Προσφυγή «επιβίωσης», «αποφυγής της χρεοκοπίας». Ο χρόνος της αναγγελίας και αυτός δεδομένος. Η προετοιμασία επαρκής. Ο «ασθενής» για μιαν ακόμη φορά μπαίνει στην «εντατική», αφού η «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» έδωσε την θέση της σε μια κατάσταση πολέμου, που εσχάτως ομολογείται ότι χάθηκε… Και οι ηττημένοι, όπως πάντα, είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν.

Ποιοι, όμως, είναι οι ηττημένοι; Ο νυν πρωθυπουργός ή οι προκάτοχοί του, οι υπουργοί της κυβέρνησης τωρινοί ή παλαιότεροι, οι βιομήχανοι, οι επιχειρηματίες, οι εκδότες, οι μεγαλοδημοσιογράφοι ή μήπως οι άγιοι ρασοφόροι οι χωμένοι βαθιά στα χρυσοπλούμιστα άμφιά τους; Όχι βέβαια. Και πως θα ήταν ποτέ δυνατόν.

Θα δούμε λένε «αδιανόητες αλλαγές» στο εργατικό «δίκαιο», έτσι όπως το γνωρίζουμε μεταπολεμικά. Και όχι μόνο. Ο «γύψος» δεν είναι ποτέ αποκλειστικά οικονομικός. Είναι φανερό ότι η «αναπόφευκτη» προσφυγή Παπανδρέου στο μηχανισμό «στήριξης» από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ, γίνεται σε χρόνο που ωφελεί τους «διασώστες» του καραβοτσακισμένου ελληνικού κράτους. Κράτη, τράπεζες, χρηματιστηριακά κεφάλαια και διεθνείς «παίκτες», που είναι γνωστό ότι έχουν την ικανότητα όχι μόνο να ξέρουν να παίζουν με την αναμονή, αλλά και να την αντέχουν.

Η «ελληνική περίπτωση» είναι σίγουρο ότι προσφέρεται, ώστε να επιταχυνθούν διαδικασίες για το στήσιμο μηχανισμών «διάσωσης» παρεμφερών περιπτώσεων. Είναι επίσης γνωστό ότι δοκιμάζονται κυριαρχικά μοντέλα ενοποίησης των δυνατοτήτων που ήδη υπάρχουν. Οι κυρίαρχοι δεν έχουν ταμπού και το έχουν αποδείξει.

Θα το ξαναπούμε. Εάν κάποιος προσπαθήσει να κατανοήσει την «δεινή» θέση στην οποία έχει περιέλθει το ελληνικό κράτος με γνώμονα τον οικονομικό παράγοντα και μόνο θα αστοχήσει πανηγυρικά στον στόχο του αυτό.

Για το ελλαδικό κράτος από το 1878 μέχρι και σήμερα «ο φαύλος κύκλος» του δανεισμού, είτε στις περιόδους «οικονομικών κρίσεων» είτε στις περιόδους «ανάπτυξης», είναι ο κινητήριος μοχλός μιας μακρόχρονης διαδικασίας αναπαραγωγής του άλλοτε μέσω αθρόων προσλήψεων στον δημόσιο τομέα και άλλοτε μέσω των στρατιωτικών δαπανών που πιστοποιούσαν την καθιέρωση του ως εθνικό κράτος.

Εθνικό κράτος και διεθνής εποπτεία. Μεγάλη Ιδέα και Εξάρτηση. Από τον «ξεπεσμό» στην «αφύπνιση» και τούμπαλιν. Πατριώτες γρηγορείτε! Η πατρίς ητιμάσθη για μιαν ακόμη φορά!!!

(Δημοσιεύτηκε από Συσπείρωση Αναρχικών)
www.anarchypress.gr

«Τηλεφωνήσατε στην «Ε»; Περάστε από τον ανακριτή»

ΟΡΓΙΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΩΝ ΚΛΗΣΕΩΝ ΣΕ ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΜΜΕ «Τηλεφωνήσατε στην «Ε»; Περάστε από τον ανακριτή» Σε μαζική άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών κλήσεων που έγιναν προς το τηλεφωνικό κέντρο της «Ελευθεροτυπίας» αλλά και άλλων ΜΜΕ, έχουν προχωρήσει οι διωκτικές Αρχές, στο πλαίσιο των ερευνών τους για την τρομοκρατία.

Η πρωτοφανής αυτή προανακριτική ενέργεια της αστυνομίας αποκαλύφθηκε τυχαία, όταν άτομα που εργάζονται στην εφημερίδα ή συγγενείς τους, έλαβαν κλήση να προσέλθουν και να καταθέσουν στον εφέτη ανακριτή Κ. Μπαλτά, ο οποίος χειρίζεται την υπόθεση της «Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς». Το ένα και μοναδικό ερώτημα που τους υποβλήθηκε ήταν: Γιατί τηλεφώνησαν κάποια συγκεκριμένη χρονική στιγμή (ένα-ενάμιση χρόνο πριν) στην «Ελευθεροτυπία»!

Η αποκάλυψη της γενικευμένης άρσης απορρήτου των κλήσεων πολιτών προς διάφορα ΜΜΕ αλλά και της πιθανολογούμενης παρακολούθησης των συνδιαλέξεων ορισμένων από αυτούς μέσω του «κοριού» της ΕΥΠ λαμβάνει διαστάσεις νομικού και πολιτικού σκανδάλου. Είναι ίσως η πρώτη φορά που γνωστοποιείται σε τόσο μεγάλη έκταση μια αστυνομική διαδικασία επιτήρησης τηλεφώνων, με κριτήρια παντελώς άγνωστα και τρόπο καταφανώς ανέλεγκτο.

Οι «ύποπτοι»

Σύμφωνα με τις δικαστικές αρχές, οι οποίες νομιμοποίησαν τη διαδικασία της άρσης του απορρήτου με διατάξεις και βουλεύματα, στην ανάκριση καλούνται για εξηγήσεις, όχι όλοι όσοι κάλεσαν γενικώς την εφημερίδα, αλλά εκείνοι που οι κλήσεις τους, για διάφορους λόγους, θεωρήθηκαν από την αστυνομία «ύποπτες». Οπως προκύπτει από τα γεγονότα, η Αντιτρομοκρατική ερεύνησε ενδελεχώς προσωπικά δεδομένα και ευαίσθητες πληροφορίες χιλιάδων πολιτών, αναγνωστών της εφημερίδας, πριν καταλήξει στον κατάλογο των δεκάδων «υπόπτων» που πρέπει να ελεγχθούν.

Σημαντικό ρόλο ίσως έπαιξε και το «παρελθόν» των πολιτών αυτών (όπως για παράδειγμα η συμμετοχή τους σε πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες), το οποίο η ΕΛ.ΑΣ. έχει προφανώς καλά φακελωμένο.

Η αστυνομική έρευνα εστιάστηκε στις ημέρες και ώρες που τα φερόμενα ως μέλη της παραπάνω οργάνωσης έκαναν προειδοποητικά τηλεφωνήματα στην «Ε» (και άλλα ΜΜΕ) για κάποια ενέργεια ή αναλάμβαναν την ευθύνη.

Για λόγους που οι ίδιοι οι αστυνομικοί μάλλον γνωρίζουν καλύτερα, τηλεφωνήματα πολιτών, που έγιναν παραπλήσιες ώρες ή είχαν μικρή διάρκεια, τέθηκαν στο μικροσκόπιο της Αντιτρομοκρατικής.

Είναι προφανές ότι οι κάτοχοι αυτών των τηλεφωνικών γραμμών πέρασαν εν αγνοία τους από «κόσκινο», προκειμένου να εκτιμηθεί εάν και ποια σχέση έχουν με την επίμαχη ενέργεια. Πιθανότατα, εάν τα στοιχεία ήταν επιβαρυντικά για κάποιον, να τέθηκε υπό πλήρη παρακολούθηση (νόμιμη συνακρόαση) η τηλεφωνική του γραμμή. Στην εφιαλτική αυτή εκδοχή αυτή θα μπορούσε να συνηγορεί και η καθυστερημένη (ενάμιση χρόνο μετά τα τηλεφωνήματα) κλήση των συγκεκριμένων ατόμων στον ανακριτή.

Οι επίμαχες κλήσεις που ελέγχει με αυθαίρετο τρόπο η ΕΛ.ΑΣ., με πρόσχημα την έρευνα για τη συγκεκριμένη υπόθεση, ξεκινούν από το 2008 και συνεχίζονται, προφανώς, έως σήμερα!

Οι εταιρείες κινητής τηλεφωνίας υποχρεώθηκαν δικαστικά να δώσουν αναλυτικά στοιχεία για εκατοντάδες τέτοιες κλήσεις και τους κατόχους των τηλεφωνικών γραμμών τους. Ανάμεσά τους ήταν, δυστυχώς για τα σαΐνια της αντιτρομοκρατικής, και εργαζόμενοι στην εφημερίδα.

Η πρώτη περίπτωση αφορούσε το τηλέφωνο μιας γυναίκας που δεν είναι δημοσιογράφος αλλά εργάζεται σε άλλη θέση στην εφημερίδα. Οι αστυνομικές Αρχές δεν είχαν καταχωρισμένη την εργασία της και έτσι ο ανακριτής την κάλεσε να εξηγήσει γιατί τηλεφώνησε στην εφημερίδα, μία συγκεκριμένη ημερομηνία. Οταν έμαθε πως εργάζεται εδώ, έκλεισε τυπικά την ανάκριση.

Η μαρτυρία

Παρόμοια είναι και περίπτωση της δημοσιογράφου Αθηνάς Γκόρου, που ο σύζυγός της κλήθηκε για κατάθεση, επειδή το τηλέφωνο που χρησιμοποιεί η ίδια, και με το οποίο κάλεσε κάποια στιγμή την εφημερίδα, είναι στο όνομά του! Η μαρτυρία της έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Και το ερώτημα που γεννάται (όπως και η απάντησή του) είναι πρόδηλο: Είναι δυνατόν να θεωρούν κάποιοι στην αστυνομία ότι τηλεφωνήματα που έγιναν παραπλήσιες ώρες με «προειδοποιήσεις», από γραμμές κινητών με συμβόλαια και ονοματεπώνυμο, έχουν άμεση ή έμμεση σχέση με αυτές;

Το θέμα είναι μάλλον περισσότερο πολύπλοκο. Σχετίζεται κυρίως με τη διαχείριση της καταστολής και τη χειραγώγηση καταστάσεων που η αστυνομία επιφυλάσσει στον εαυτό της, εν όψει και των αναμενόμενων κοινωνικών εκρήξεων.

Αυτό καταδεικνύει και η προσπάθεια της προηγούμενης κυβέρνησης να αναβαθμίσει τον ρόλο της ΕΥΠ, αποδίδοντάς της αρμοδιότητες έρευνας και δίωξης της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος. Δεν είναι άσχετο το γεγονός ότι το 2008 διπλασιάστηκαν, σε σχέση με το 2007, οι νόμιμες συνακροάσεις υπόπτων, μέσω του «κοριού» της ΕΥΠ. Συνακροάσεις, για τη νομιμότητα των οποίων έχει εκφράσει συχνά επιφυλάξεις η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ).

Και όλα αυτά συμβαίνουν, τη στιγμή που η Ελλάδα δεν έχει μεταφέρει ακόμη στην εσωτερική έννομη τάξη την κοινοτική οδηγία που υποχρεώνει τις εταιρείες τηλεπικοινωνιών και τους παρόχους Ιντερνετ να παρακρατούν για τουλάχιστον 6 μήνες τα δεδομένα κλήσεων και επαφών στο Διαδίκτυο, όλων ανεξαιρέτως των πολιτών. *
Η κλήση στην «Ε» και η κλήση στον εφέτη

Την Τρίτη στις 20-4-2010, κατά τις 08.30 το πρωί, επιδόθηκε, από δικαστικό κλητήρα, κλήση μάρτυρα από τον ειδικό ανακριτή εφέτη προς τον Β. Σ.

Η κλήση εκδόθηκε στις 16/04. Ζητήσαμε πληροφορίες τηλεφωνικά, αλλά δεν ήταν εφικτό να μιλήσουμε με τον ανακριτή ούτε εμείς αλλά ούτε και ο δικηγόρος μας, που τηλεφώνησε αργότερα. Τελικά η γραμματέας μάς είπε ότι η υπόθεση αφορά την ανάληψη ευθύνης για κάποια βομβιστική ενέργεια. Αν και η κλήση ήταν την Πέμπτη, πήγαμε την Τετάρτη με δικηγόρο, προκειμένου να δούμε τι περιλαμβάνει η σχετική δικογραφία. Ο ανακριτής ήταν εκεί και έτσι επισπεύστηκε κατά μία μέρα η διαδικασία.

Η πρώτη ερώτηση προς τον.... μάρτυρα ήταν αν νιώθει ένοχος για κάτι και γι' αυτό παρουσιάζεται με δικηγόρο, ενώ νομίζω είναι σαφές ότι μόνο με δικηγόρο μπορείς να λάβεις γνώση της δικογραφίας, τουλάχιστον άμεσα. Ο δικηγόρος εν τέλει βγήκε από την αίθουσα και άρχισε η ....ανάκριση.

Ρωτήθηκαν όλα τα στοιχεία: όνομα, επίθετο, κατοικία, επάγγελμα, τηλέφωνο. Καθώς ο μάρτυρας έχει πει τον μισό αριθμό του κινητού του τηλεφώνου, ο ανακριτής λέει. «Σταμάτα εδώ, έχουμε την απάντησή μας».

Ανοίγει έναν φάκελο που ήταν στο γραφείο του και έγραφε vodafone, βγάζει ένα χαρτί και του διαβάζει έναν άλλο αριθμό κινητού, ρωτώντας τον γιατί υπάρχει από αυτόν τον αριθμό, που είναι επίσης στο όνομά του, κλήση προς την «Ελευθεροτυπία» το 2008, την ημέρα που οι «Πυρήνες της Φωτιάς» ανέλαβαν την ευθύνη για βομβιστική επίθεση, με τηλεφώνημα στην εφημερίδα. Δόθηκε η εξήγηση ότι αυτόν τον αριθμό τον χρησιμοποιώ εγώ, που εργάζομαι στην εφημερίδα. Κατόπιν τον ρώτησε αν ξέρει ποιος τηλεφώνησε για να αναλάβει την ευθύνη της συγκεκριμένης επίθεσης!

Και μπορεί η περίπτωση αυτή να τελείωσε θεωρητικά εδώ. Ομως, τα καίρια ερωτήματα παραμένουν: Με ποια κριτήρια καλούν για ανάκριση, ανθρώπους; Επειδή απλώς τηλεφώνησαν κάποια στιγμή στην εφημερίδα; 'Η μήπως γίνεται ταυτόχρονα και κάποια άλλου είδους, σκοτεινή και αυθαίρετη αξιολόγηση;

Σάββατο 24 Απριλίου 2010

Επιστολή μιας μάνας 2 καταζητούμενων για συμμετοχή ΣΠΦ που φωτογραφίζoνται και για ΣΕΧΤΑ

«Μέχρι πριν λίγες μέρες, πίστευα πως δεν ήταν δυνατόν να αντιτάξω τίποτα απέναντι στην κατάσταση που ζω, εγώ και τα παιδιά μου, εδώ και έξι μήνες

Κατάσταση που παραπέμπει στην ατμόσφαιρα της δίκης του Κάφκα, με κύριους πρωταγωνιστές δημοσιογράφους, αλλά και άλλους μηχανισμούς που δεν ξέρω να τους κατονομάσω.

Παρακολουθώ βήμα - βήμα τον αγώνα δρόμου των δημοσιογράφων , ποιος θα «συλλάβει» τον «αρχηγό» , τον «συνεργό» που βέβαια για τον καθένα είναι άλλος άνθρωπος. Θα σταθώ στον δημοσιογράφο του «Βηματος» που βάλθηκε με πλήθος δημοσιευμάτων να «φωτογραφίζει» τα δυο μου παιδιά και κυρίως τον μεγαλύτερό μου γιο . Τίτλοι όπως « αυτός είναι ο αρχηγός» πληροφορίες για το που γεννήθηκε, που διαμένει, όλα με βεβαιότητα. Ενημερώνει ότι υπάρχει ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψή του, τη στιγμή που δεν υπάρχει όχι ένταλμα σύλληψης αλλά ούτε ένα στοιχείο εις βάρος του.

Μέσα από αυτά τα δημοσιεύματα καταλαβαίνω τι κρυβόταν πίσω από τη διάρρηξη του σπιτιού μου, στις αρχές Σεπτέμβρη, που θεώρησα τότε απλή προσπάθεια κλοπής, βέβαια δεν εκλάπη τίποτα , υπήρχε βλέπετε κι έλλειψη πολύτιμων αντικειμένων και ειδοποίησα το αστυνομικό τμήμα , αλλά στάθηκα εκεί, νιώθοντας λύπη για τους επίδοξους ληστές που δεν είχα τίποτα να μου κλέψουν. Ομολογώ πως η διάρρηξη έγινε αριστοτεχνικά κι έτσι δεν είχα ούτε μεγάλη ζημιά στην μπαλκονόπορτα. Διαβάζοντας σχετικό άρθρο του συγκεκριμένου δημοσιογράφου, κατάλαβα πως δεν επρόκειτο για απλή διάρρηξη.

Μέρα με τη μέρα παρακολουθούσα τα δημοσιεύματα, που έγιναν και αιτία τα παιδιά μου να εξαφανιστούν, γιατί θα βρισκόντουσαν στη δύσκολη θέση να αποδείξουν ότι δεν είναι ελέφαντες. Όταν μάλιστα έγινε το περιστατικό στη Δάφνη ο «φωτογράφος» δεν δίστασε να δει τον γιο μου «συνεργό» του Λάμπρου Φούντα, «είδε» μάλιστα και τον άλλο μου γιο λίγο παρακάτω και τον είδε πίσω από κάθε ενέργεια προηγούμενη και θα πω εγώ και μελλοντική, καθώς η αλήθεια δεν ενδιαφέρει.

Ο ανελέητος τρόπος που « φωτογραφίζονται » άνθρωποι στήνει σκηνικό εγκλήματος, οπλίζει με φονικό όπλο όποιον βρεθεί απέναντι τους , αφού τα φανταστικά σενάρια μέσα από τις σελίδες των εφημερίδων αποκτούν, αληθοφάνεια, και δεν έχει σημασία αν είναι κατασκευές της έμπνευσης του δημοσιογράφου, ή τα διοχετεύουν κάποιοι άλλοι , το χρονικό του προαναγγελθέντος εγκλήματος είναι το ίδιο.

Αυτός ο αδίστακτος μηχανισμός ενοχοποίησης έφτασε πριν λίγες βδομάδες, στην αποκορύφωση του και με έκανε να νοιώσω , πόση χυδαιότητα και αδιαντροπιά έχουν τέτοια δημοσιεύματα. Γιατί υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία και μαρτυρίες που ανατρέπουν σοβαρότατες «κατηγορίες» και «παρουσίες» κι αυτό βέβαια κατά τύχη, γιατί δεν κρατά κανείς αποδείξεις για τις μέρες της ζωής του. Όμως τα δημοσιεύματα έχουν πετύχει το σκοπό τους, όταν με κάνουν κι εμένα ακόμη να απολογούμαι για πράγματα που δεν έχουν καμία σχέση με τα παιδιά μου .

Τέλος, πριν κάποιες μέρες, μια περίεργη ιστορία, μου έδωσε την ευκαιρία να καταλάβω ως που έχει προχωρήσει η προσπάθεια «αναζήτησης» ή κατασκευής ενόχων.

Στις 24-3-010 , ήρθαν έξω από το σπίτι μου δύο άνδρες κρατώντας πράσινα ντοσιέ και μία κόκκινη κορδέλα αποκλεισμού. Μου παρουσιάστηκαν ως αστυνομικοί του τμήματος δίωξης διαρρηκτών και μου επέδειξαν υπηρεσιακές ταυτότητες. Μου είπαν πως ψάχνουν στοιχεία για μια ομάδα διαρρηκτών που αποτελείται από αλλοδαπούς και λυμαίνονται την περιοχή.

Μου ανέφεραν πως λίγο πιο πάνω διέρρηξαν ένα σπίτι. Με ρώτησαν αν αντιλήφτηκα τίποτα και τους είπα όχι. Η επόμενη ερώτηση ήταν αν χρησιμοποιώ τους κάδους σκουπιδιών απέναντι από το σπίτι. Απάντησα πως ναι. Τότε μου ζήτησαν τα στοιχεία μου , εγώ τους τα έδωσα και ο ένας έβγαλε ένα είδος στυλού λέγοντάς μου να του δώσω δείγμα γενετικού υλικού (σάλιο). Ξαφνιάστηκα. Γιατί να το κάνω αυτό; -Βρέθηκαν λέει μέσα στους σκουπιδοτενεκέδες κάποια αντικείμενα και θέλουν να αποκλείσουν ότι ανήκουν στους κατοίκους. Τι αντικείμενα; -Δεν μπορούμε να σας πούμε. Είναι δυνατόν να δώσω αυτό που μου ζητάτε χωρίς να ξέρω γιατί πρόκειται; -Να βρέθηκαν κάτι όπλα , προφανώς των διαρρηκτών, αλλά καλό είναι να αποκλείσουμε τη πιθανότητα να είναι κάποιων άλλων . Καλά έδωσαν δείγμα και οι γείτονες ; - Μερικοί ναι. Εμένα θα μου επιτρέψετε να είμαι με τους άλλους που δεν έδωσαν.

Ήταν ευγενικοί και δεν προχώρησαν πιο πέρα. Όμως, καθώς την προηγούμενη μέρα είχα δεί στην πίσω μεριά του σπιτιού μια περίεργη πράσινη πλεχτή κουκούλα που δεν υπήρχε πριν, τους το είπα και τους οδήγησα εκεί ανυποψίαστη, και την πήρανε. Μέχρι που έφυγαν είχα τη άποψη πως όλα ήταν έτσι όπως τα είχαν πει. Μετά από λίγο, όμως , τηλεφώνησα στους γείτονες, οι οποίοι τους είχαν δει ότι κοίταζαν το σπίτι μου, αλλά στους ίδιους ποτέ δεν μίλησαν. Μπήκα τότε σε υποψίες και τηλεφώνησα στην τοπική αστυνομία, και βεβαιώθηκα πως οι δύο άντρες που κινούνταν με μηχανές η μία εκ των οποίων χωρίς πινακίδα , μαρτυρία των γειτόνων- είδα, δεν είχαν καμία σχέση με το κυνήγι των ανύπαρκτων διαρρηκτών και οι προθέσεις τους ήταν όχι απλά ύποπτες αλλά εγκληματικές γιατί πως αλλιώς ονομάζεται η χρήση ψέματος , η προσπάθεια παγίδευσης να μου αποσπάσουν γενετικό υλικό, και που ξέρω εγώ μετά που θα το έβαζαν και τι πράγματα θα μου φόρτωναν..

Μετά από όλα αυτά νιώθω παγιδευμένη. Και όχι, μη νομίσει κανείς πως παρακαλώ, πως ζητώ κατανόηση από τον οποιονδήποτε και η όποια κατάθεση της συναισθηματικής μου κατάστασης μάλλον ειρωνείες θα προκαλούσε, βλέπετε έχουμε εκπαιδευτεί αρκούντως από τα ΜΜΕ , όντας καθημερινά θεατές σκληρών εικόνων, και δεν μας αγγίζει πια εύκολα οποιαδήποτε κατάθεση ψυχής…δεν ζητώ λοιπόν. Διεκδικώ, Διεκδικώ την αλήθεια. Δεν θα αφεθώ να βλέπω να πλέκονται σενάρια ευρείας κατανάλωσης με «όμορφους» τριαντάρηδες , δεν θα είμαι απλή τρομοκρατημένη θεατής….»

Συγκέντρωση στα Προπύλαια σήμερα στις 14.00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΚΟΡΚΟΝΕΑ – ΣΑΡΑΛΙΩΤΗ
ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ
ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Η περίοδος μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 έχει σημαδευτεί από τη διαρκή κατασταλτική σκλήρυνση του κράτους απέναντι στο εργατικό και λαϊκό κίνημα και την προσπάθεια εκ νέου ορισμού των ορίων της αστικής νομιμότητας εξοβελίζοντας εκτός αυτής βασικές και θεμελιώδεις πλευρές του συλλογικού εργατικού και κοινωνικού αγώνα. Ο φόβος των δυνάμεων του κεφαλαίου και των πολιτικών τους εκφραστών ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑΟΣ απέναντι στη νεολαιίστικη έκρηξη δεν εκφράζει μια παρασπονδία, μια παράλληλη πραγματικότητα αλλά την άλλη όψη του νομίσματος της επίθεσης απέναντι στα εργατικά δικαιώματα.

Ιδιαίτερα τώρα, που ευρύτερα κομμάτια των εργαζομένων ασφυκτιούν ωθούμενα να ζουν στο όριο της επιβίωσης, τώρα που η βαρβαρότητα των μέτρων της κυβέρνησης με τις πλάτες ΕΕ-ΔΝΤ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ οξύνει την κοινωνική κατάσταση εγκυμονώντας ευρύτερες συγκρούσεις, η καταστολή έρχεται να θωρακίσει τους μηχανισμούς του κεφαλαίου απέναντι στην κλιμάκωση των εργατικών αγώνων. Στο στόχαστρο δεν είναι κάποιοι μακριά από εμάς, αλλά όλοι εμείς, όλοι όσοι αγωνίζονται. Τα πακέτα μέτρων της νέας οικονομικής λιτότητας, το φόρτωμα του «χρέους» στις πλάτες εργαζόμενων και νέων δεν μπορούν να έρθουν σε πέρας χωρίς την βίαιη εισβολή του παράγοντα «κρατική τρομοκρατία».

Οι συλλήψεις διαδηλωτών και το χτύπημα εργατικών διαδηλώσεων, η εφαρμογή του νόμου «για την κάλυψη των χαρακτηριστικών» που «θα καταργούσε» το ΠΑΣΟΚ, αποτελούν το βασικό αντίβαρο της κυβέρνησης και του αστικού συνασπισμού εξουσίας απέναντι στη διογκούμενη λαϊκή οργή που τα αντεργατικά μέτρα φέρνουν. Η επίθεση που ξεδιπλώνεται λόγω της καπιταλιστικής κρίσης, απέναντι στα λαϊκά δικαιώματα αποτελεί προέκταση της καθημερινής ολοένα και πιο οξυμένης οικονομικής κι εργοδοτικής τρομοκρατίας και έχει σαν αναπόσπαστο στοιχείο της την καταστολή, την αυταρχική επίθεση του κράτους ενάντια σε όποιον αμφισβητεί την κυριαρχία του κεφαλαίου.

Στο παραπάνω πλαίσιο εντάσσονται μια σειρά από γεγονότα (σύλληψη και παράνομη κράτηση Μάριου Ζ, συλλήψεις «συνήθων υπόπτων» και καλλιέργεια κλίματος τρομοϋστερίαςκ.α). ένα εκ των οποίων είναι και η δίκη Κορκονέα – Σαραλιώτη, ο τρόπος με τον οποίο η κυβέρνηση και το κράτος την αντιμετωπίζουν. Η όξυνση της κρατικής αυθαιρεσίας δεν έχει μόνο στόχο το κίνημα και τους αγωνιστές στο σήμερα. Στοχεύει στην απονομιμοποίηση της κοινωνικοπολιτικής δράσης από σήμερα και για το μέλλον. Βασικό της στοιχείο είναι η ανοιχτή δυνατότητα «αυθαιρεσίας» που εξασφαλίζει το κράτος στα όργανά του. Η συνεχώς διακηρυσσόμενη αμεροληψία και ανεξαρτησία της δικαιοσύνης αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ένα ισχνό κάλυμμα. Άλλωστε, οι πρόσφατες δικαστικές αποφάσεις για την «υπόθεση της ζαρντινιέρας», οι παράνομες και καταχρηστικές απεργίες, οι μαζικές προφυλακίσεις συλληφθέντων του Δεκέμβρη και πρόσφατα του Μάριου Ζέρβα, όπως και η τρομο - ϋστερία των τελευταίων ημερών «μαρτυρούν» έναν πρωτίστως κατασταλτικό δικαστικό μηχανισμό. Άλλωστε, καιρό τώρα, το αστικό κράτος αναδιαρθώνει, ταχύτατα, όλους τους θεσμούς και τους μηχανισμούς του, σε κατεύθυνση ανοιχτής εχθρότητας απέναντι στην εργαζόμενη πλειοψηφία. Αυτό είναι το κλίμα μέσα στο οποίο διεξάγεται η δίκη των δολοφόνων του Αλ. Γρηγορόπουλου.

Η πρόσφατη φαρσοκωμωδία, με την υπεράσπιση του Κορκονέα υπό την ανοχή του δικαστηρίου να στοχοποιεί τους αυτόπτες μάρτυρες λόγω των πολιτικών τους φρονημάτων, στοχοποιώντας ταυτόχρονα και συκοφαντώντας πολιτικούς χώρους και αγωνιστές και με βασική μάρτυρα να αποδεικνύεται έμμισθη ή άμισθη συλλειτουργός της Κρατικής Ασφάλειας, αποτελεί ένα μόνο επεισόδιο στην σχεδιασμένη από το κράτος οριοθέτηση της απονομής ευθυνών σε αυτήν τη δίκη. Ήδη με την άσκηση της ποινικής δίωξης αφέθηκαν στο απυρόβλητο οι πολιτικά υπαίτιοι της τραγικής δολοφονίας. Η καλλιεργημένη νοοτροπία πάνοπλου σερίφη στα αστυνομικά όργανα, o αντικοινωνικός προσανατολισμός που δίνεται στην αστυνομία, βρίσκονται πια εκτός πεδίου δικαστικού ελέγχου. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ φέρει ακέραια την πολιτική ευθύνη τόσο για τους όρους όσο και για την εξέλιξη της δίκης στην Άμφισσα.

Μετά την έκδοση του παραπεμπτικού βουλεύματος οι αυθαιρεσίες και η συγκάλυψη συνεχίστηκαν:

Α) Με την παραπομπή του Κορκονέα για ανθρωποκτονία με «ενδεχόμενο δόλο», με δεδομένες τις δύο ευθείες βολές του ενάντια σε μια παρέα ακίνητων παιδιών και ενώ δίπλα στο θύμα βρισκόταν και δεύτερο άτομο, πιθανός στόχος.

Β) με την απομάκρυνση της δίκης στην Άμφισσα, ενάντια στις αρχές της δημοσιότητάς της και με σκοπό την ήδη επιβεβλημένη σιωπή των ΜΜΕ, μακριά από το «φυσικό πολιτικό και κοινωνικό περιβάλλον της δίκης» ώστε να μπορεί να περιγράφονται τα Εξάρχεια ως «ζούγκλα- γκέτο» όπου δήθεν κινδυνεύουν οι … αστυνομικοί (!) και κανείς να μην έχει την εμπειρία της αστυνομικής κατοχής στην περιοχή, που ακολούθησε την εκλογή της κυβέρνησης.

Γ) με την απόπειρα αποκλεισμού αυτοπτών μαρτύρων κατηγορίας.

Δ) με την ανοχή της πρακτικής της υπεράσπισης να συκοφαντεί το θύμα, προσβάλλοντας τη μνήμη του και δικαιολογώντας ουσιαστικά την ανθρωποκτόνο πρόθεση του Κορκονέα

Ε)Με την ποινική αξιολόγηση των πολιτικών φρονημάτων αυτοπτών μαρτύρων και των πολιτικών οργανώσεων που αυτοί συμμετέχουν, ανοίγοντας ζητήματα «παρανομίας» της πολιτικής δράσης αγωνιστών και δυνάμεων της Αριστεράς.

Η σχεδιαζόμενη «ρίψη στα μαλακά» των δύο ειδικών φρουρών αποτελεί κομμάτι της συνολικής αντιδραστικοποίησης του κρατικού μηχανισμού και άλλη όψη της ποινικοποίησης του μαζικού κινήματος με τους τρομονόμους, την ποινικοποίηση της κάλυψης χαρακτηριστικών, τις αθρόες και εντελώς παράνομες προφυλακίσεις, τις ομαδικές προσαγωγές-απαγωγές, την ενθάρρυνση των αστυνομικών οργάνων να πυροβολούν και να σκοτώνουν «για την προάσπιση της τάξης» και τη συντεταγμένη επίθεση σε δικαιώματα όπως η ελευθερία της διαδήλωσης και το άσυλο των πανεπιστημίων.

Ακόμα περισσότερο, σήμερα, η δίκη της Άμφισσας είναι για το αστικό κράτος η δίκη του Δεκέμβρη. Η έκβαση της, σχεδιάζεται από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ως απάντηση και τιμωρία του κινήματος του Δεκέμβρη, που εξερράγη την επόμενη στιγμή της δολοφονίας. Και κυρίως για τα κινήματα που έρχονται και στις πλειοψηφικές δυνατότητες απαίτησης μιας συνολικής ανατροπής της κυρίαρχης πολιτικής. Η μαζική καταδίκη των μεθοδεύσεων στη δίκη Κορκονέα – Σαραλιώτη και το αίτημα της καταδίκης των δολοφόνων και της πολιτικής που τους οπλίζει είναι ο μόνος δρόμος να μην τους αφήσουμε να γίνουν κομμάτι της μαύρης ιστορίας που έγραψε το κράτος με το Μελίστα, τον Περίανδρο και τον Καλαμπόκα.

Η απάντηση στην επίθεση του ΠΑΣΟΚ, στην καταδίκη του Δεκέμβρη, είναι η ένταση των αγώνων της περιόδου και η συμβολή σε έναν παρατεταμένο «εργατικό Δεκέμβρη» μαζικής πολιτικής πάλης και διεκδίκησης για τα εργατικά δικαιώματα, αλλά και η διαρκής υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, απέναντι στη σαφή κατεύθυνση έντασης της καταστολής και κατατρομοκράτησης.

- Για να καταδικαστούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας.
- Για να αφοπλιστεί η αστυνομία και να καταργηθούν τα ΜΑΤ
- Για την υπεράσπιση και διεύρυνση των λαϊκών ελευθεριών και δημοκρατικών δικαιωμάτων
- Για να καταδικαστεί και να ανατραπεί η πολιτική ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ που οπλίζει τα χέρια των δολοφόνων, που έχει εσωτερικό της στοιχείο την κρατική βία και καταστολή σε βάρος του κινήματος και των αγωνιστών του.

Οργανώσεις – Κινήσεις της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς:

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α, Αριστερή Ανασύνθεση, ΑΡΑΣ, ΕΕΚ, ΕΚΚΕ, κκε(μ-λ), κ.ο.Ανασύνταξη, ΝΑΡ, νεολαία ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, ΟΕΝ, ΟΚΔΕ, ΟΚΔΕ Σπάρτακος, ΣΕΚ

Παρασκευή 23 Απριλίου 2010

Ξεκίνησε η πορεία ενάντια στο ΔΝΤ.

Από τα Προπύλαια ξεκίνησε η πορεία και κατευθύνεται στα γραφεία της Ε.Ε.
Υπολογίζεται πως συμμετέχουν περίπου 4.500 διαδηλωτές.

Προφυλακιστέα κρίθηκε η 19χρονη.

Η δικαιοσύνη αποδεικνύει για ακόμα μια φορά πως είναι και τυφλή και κουφή.
Ο ανακριτής και ο εισαγγελέας έκριναν προφυλακιστέα την 19χρονη που κατηγορείται για την συμμετοχή της στους "Πυρήνες".
Μπορείτε να κοιμηθείτε ήσυχοι το βράδυ κ.κ. δικαστές,η συνείδησή σας δεν υπάρχει πια.

Παρέμβαση στον Real fm

Παρέμβαση στον Real fm από αντιεξουσιαστές. Κατά τη διάρκεια της εκπομπής του Γ. Γεωργίου πενήντα.αντιεξουσιαστές  μπήκαν στο κεντρικό στούντιο του ραδιοφωνικού σταθμού και στα γραφεία των συντακτών. Τώρα στον αέρα ακούγονται ηχογραφημένα μηνύματα.αλληλεγγύης προς τους προφυλακισμένους για την υπόθεση Ε.Α.

Αποφυλακίστηκε ο Μάριος Ζέρβας



Αποφυλακίστηκε με περιοριστικούς όρους, μετά από 43 ημέρες κράτησης, ο Μάριος Ζέρβας, ο δάσκαλος κολύμβησης που συνελήφθη στην πορεία της 11ης Μαρτίου 2010.

Πορεία αντίστασης σήμερα ενάντια στην κατοχή του ΔΝΤ.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΚΑΤΟΧΗ
ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΩΝ

Η προσφυγή της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που οδηγείσαι η κυβέρνηση την χώρα σε συμφωνία με την ΕΕ τους τραπεζίτες, είναι η ταφόπλακα που μπαίνει στο ασφαλιστικό, στις εργασιακές σχέσεις, ενώ νέοι γύροι λιτότητας και ιδιωτικοποιήσεων, που σε συνδυασμό με τις δεκάδες χιλιάδες απολύσεις σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα θα είναι τα μέτρα που θα επιδιωχθεί να παρθούν το επόμενο διάστημα, για να «υπηρετήσουν» τον «εθνικό» στόχο της «εξόδου» από την κρίση. Σε αυτή την μαύρη προοπτική για τους εργαζόμενους δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τον γενικό ξεσηκωμό

ΚΑΜΙΑ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ, ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ.

ΕΝΩΜΕΝΟΣ ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΔΝΤ, ΕΕ.

ΟΛΟΙ ΣΗΜΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΣΤΙΣ 6΄30 ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ, ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ Ε.Ε

ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΑΘΗΝΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ


Η Αυτόνομη Παρέμβαση στηρίζει και συμμετέχει στο απογευματινό συλλαλητήριο που διοργανώνει το συντονιστικό των πρωτοβάθμιων σωματείων ενάντια στην απόφαση της κυβέρνησης για προσφυγή στο Δ.Ν.Τ.

Καλούμε όλους και όλες στις 6:30 μ. μ. στη συγκέντρωση στα Προπύλαια και στην πορεία στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.



ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Στον ανακριτή σήμερα η 19χρονη.

Σήμερα στις 11.00 θα απολογηθεί η 19χρονη που συνελήφθη από το σεσημασμένο κράτος για συμμετοχή στους ΣΠτΦ.

Επιστολή της Καρακατσάνη Κων/νας 12-11-09

Με αφορμή τα πρόσφατα γεγονότα αποφάσισα να δημοσιοποιήσω τη θέση μου σχετικά με την υπόθεση που κατηγορούμαι, υποστηρίζοντας πρώτα και πάντα την πολιτική μου ταυτότητα.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Την ημέρα που η αστυνομία έκανε την έφοδό της στην υποτιθέμενη γιάφκα στο Χαλάνδρι, συνέλαβε τέσσερα άτομα. Τα τρία αυτή τη στιγμή βρίσκονται έγκλειστα σε διάφορες φυλακές, ενώ το τέταρτο αφέθηκε. Στα δελτία επικρατεί κλίμα τρομοϋστερίας, ενώ οι δημοσιογράφοι στα πρόθυρα του εμφράγματος, ορύωνται και αναπαράγουν φαντασιόπληκτες ιστορίες τρόμου. Οργιάζουν και φαντασιώνονται πράγματα για τα οποία, όχι μόνο στοιχεία δεν έχουν, αλλά ούτε καν ενδείξεις. Αμέσως μετά εκδόθηκαν εντάλματα σύλληψης για έξι ανθρώπους που τα αποτυπώματά τους βρέθηκαν στο σπίτι και σε αντικείμενα μέσα σε αυτό, τα οποία σε καμία περίπτωση δεν σχετίζονται με την εν λόγω υπόθεση (πόρτες, παράθυρα, εφημερίδες, σακούλες, κιθάρες) ή στηρίχτηκαν στην παρουσία των οχημάτων τους έξω από το σπίτι.

Είναι προφανές ότι η αστυνομία έπραξε έτσι για να ικανοποιήσει την ανάγκη της τότε κυβέρνησης να δείξει ότι παράγει έργο, έστω και την τελευταία στιγμή της προεκλογικής εκστρατείας. Θα ήταν καταστροφικό η οποιαδήποτε κυβέρνηση να κατέβει από το σανίδι αφήνοντας πίσω της μια θητεία γεμάτη σκάνδαλα και διαφθορά και χωρίς καμία επιτυχία, έστω και φαινομενική. Γι’ αυτό αποφάσισαν ότι πρέπει να βαφτίσουν το σπίτι «γιάφκα», την παρέα «οργάνωση» και τα άτομα που πήγαιναν στο σπίτι αδίστακτους βομβιστές και να τους στείλει φυλακή, μπας και πείσουν κανέναν ότι παράγουν έργο. Μετά από κάποιες μέρες ανέλαβε ο επόμενος. Ο Μ. Χρυσοχοίδης, υπουργός που κατέχει το πιο «σεβαστό προφίλ» στα μάτια της κοινής γνώμης και τη «μεγάλη επιτυχία επί 17Ν», δεν είναι δυνατόν τη δύσκολη στιγμή της καριέρας του να κάνει λάθη. Και αρχίζει πάλι το παραλήρημα....

Μπορεί η Ν.Δ. να υποτίθεται πως εξάρθρωσε τη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, αλλά το ΠΑΣΟΚ μόλις ανέβηκε, μέσω αυτής της οργάνωσης βρήκε και την άκρη του νήματος για όλο το σύμπλεγμα της τρομοκρατίας. Και ο πυρετός άρχισε να ανεβαίνει... Με μια φωνή (όπως πάντα άλλωστε) μπάτσοι και ΜΜΕ αναγγέλλουν με πάσα βεβαιότητα ότι εμείς οι έξι πραγματώσαμε τα τελευταία χτυπήματα, ότι έχουμε σχέσεις με όλες τις οργανώσεις, ότι γνωρίζουμε άτομα...

Ενώ λένε ότι υπάρχει και το ενδεχόμενο να κρυβόμαστε μαζί με τους τρεις επικηρυγμένους συντρόφους, να κάνουμε ληστείες και να σχεδιάζουμε τα επόμενα χτυπήματα όλοι μαζί. Τώρα που τα συμπέραιναν όλα αυτά... Μάλλον οι μπάτσοι βλέπουν το «CSI MIAMI» και μετά δίνουν πληροφορίες στα αστυνομικά δελτία. Κανονίστε να σοβαρευτείτε λίγο, γιατί έτσι δε γίνεται δουλειά...

Επίσης καθοριστικό ρόλο στην έκδοση του εντάλματός μου είχε το γεγονός ότι η αστυνομία γνωρίζει τη σχέση μου με τον αναρχικό χώρο, λόγω της σύλληψής μου τον Ιανουάριο σε επιχείρησή τους σε σπίτια των Εξαρχείων, μετά την επίθεση του ΕΑ στο υπουργείο πολιτισμού. Και τότε για να μπουκάρουν, ισχυρίστηκαν ότι ήμασταν ύποπτοι (λόγω της τοποθεσίας του σπιτιού μάλλον) και αφού δεν βρήκαν τίποτα, για να μην γυρίσουν με άδεια χέρια, με συνέλαβαν (με άλλα δυο άτομα) για άσχετο λόγο. Μπορεί το δικαστήριο τότε να με αθώωσε, αλλά αυτό στάθηκε μεγάλο συν στα χέρια της αστυνομίας για να μπορέσει να με κατηγορήσει και σήμερα, μιας και με θεωρούσαν πλέον σεσημασμένο άτομο.

Και έτσι, λοιπόν, όλοι μαζί οι άρρωστοι κάνουν συνειρμούς και βγάζουν λάθος συμπεράσματα. Εγώ πάντως αυτό που έχω να τους πω, είναι να κλείσουν το στόμα τους, γιατί βάζω τα γέλια κάθε φορά που τους ακούω να λένε πως κανείς δεν εμφανίζεται, γιατί είμαστε ένοχοι. Δεν εμφανίζομαι, γιατί δεν προτίθεμαι να γίνω βορρά στις ασφαλίτικες φιλοδοξίες για παράσημα και όχι επειδή σχεδιάζω ενέργειες. Δεν επέλεξα να είμαι σε αυτή τη θέση, άλλοι το αποφασίσανε για μένα. Άλλοι προσπαθούν να δείξουν ότι είμαι στην παρανομία, να με θέσουν εκτός της καθημερινότητας, των δραστηριοτήτων μου και εκτός της ζωής μου γενικότερα. Και δεν θα πάω φυλακή για αυτούς τους άλλους που αποφάσισαν ότι τα κελιά της δημοκρατίας τους έχουν χώρο και πρέπει να τα γεμίσουν, για να σκούζουν ότι παράγουν το κατάπτυστο έργο τους. Γι’ αυτό δεν παρουσιάζομαι «αυτοβούλως» αν το πιάσατε... Και όλα αυτά γιατί; Για ένα αποτύπωμα σε μια σακούλα μέσα σε σπίτι φίλου; Με ένα αποτύπωμα σε μία σακκούλα γίναμε συντονιστές ολόκληρης της νεοτρομοκρατίας στην Ελλάδα; Μόνο την Αλ Κάιντα δεν μας έχουν φορτώσει ακόμη...Και ας ψάξουν καλύτερα, θα δουν τα αποτυπώματά μου παντού στο σπίτι. Και τι σημαίνει αυτό δηλαδή;

Ούτε εκρηκτική ύλη υπήρχε διασκορπισμένη, ούτε καμία βόμβα σε εμφανές σημείο, όπως είπαν για να μπορέσουν να κατηγορήσουν οποιονδήποτε έμπαινε. Η αντιτρομοκρατική μπήκε μέσα και έκανε το σπίτι Κόσοβο. Έβαλαν στο τραπέζι κουτιά με μπογιά και σπρέυ και έλεγαν ότι «αυτά είναι τα σύνεργα των τρομοκρατών» λες και οι μπογιές είναι εκρηκτικές ύλες. Πως και δεν μας είπαν ότι το τηλεκοντρόλ είναι χειροβομβίδα...

Και όσο για τον υπουργό Δημ. Τάξ. που ζήτησε στα έξι άτομα να παρουσιαστούν, προσωπικά του δηλώνω ότι δε συνηθίζω να απολογούμαι, ειδικά στην αστυνομία σας, και ειδικότερα εφόσον δεν υπάρχουν στοιχεία σε βάρος μου. Να πάω στην δικαιοσύνη να αποδείξω τι; Ότι η παρέα έγινε οργάνωση και το σπίτι γιάφκα για να έχουν το ελεύθερο να κατηγορήσουν όποιον θέλουν; Ότι μας φορτώνουν ολόκληρο τον ποινικό κώδικα και μάζεψαν όποιον βρήκαν μόνο και μόνο για να μιλήσουν για συλλήψεις; Ή μήπως τελικά να πάω ν’ αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας; Να πάω να διαπραγματευτώ τι ακριβώς; Αναρχική είμαι, δεν είμαι ζητιάνα να κάνω διαπραγματεύσεις και παζάρια.

Και γι’ αυτό θα είμαι απόλυτη σ’ αυτά που έχω να πω. Παρ’όλα αυτά, εγώ μπορεί να μην αναγνωρίζω το δικαστήριο ως θεσμό, αυτό όμως με αναγνωρίζει ως ένοχη. Αυτή η ιστοριούλα κάποτε πρέπει να σταματήσει και γι’ αυτό θα αναγκαστώ να αναμετρηθώ με την δικαιοσύνη σας, όταν έρθει η ώρα.

Και, επιτέλους, κύριε Χρυσοχοΐδη, αποκτήστε σταθερή άποψη: Τη μία κάνετε λόγο για «παιδάκια που ζουν μακριά από τις οικογένειες τους και η δημοκρατία πρέπει να ‘ναι επιεικής» και απ’ την άλλη η υπόθεση αναβαθμίζεται και περνάει σε εφέτη ανακριτή. Δεν κάνω παράπονα. Απλά αναδεικνύω τα παιχνιδάκια πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Ξέρω ότι μπορεί να κατηγορηθώ για τις αλήθειες που λέω, αλλά αυτό είναι που ξέρω να κάνουν οι ηδονοβλεψίες εκπρόσωποι του νόμου κάθε είδους. Να κατασκευάζουν σαθρά κατηγορητήρια, να εξαντλούν στις ανακρίσεις, να ποινικοποιούν φιλικές σχέσεις, να δικάζουν συνειδήσεις και να προσπαθούν να γεμίσουν τα κολαστήριά τους με επαναστατημένες ψυχές. Και φυσικά να προωθούν τη ρουφιανιά επικηρύσσοντας τους συντρόφους. Μιας και ήξεραν δηλαδή ότι σε κάποιους θα τρέξουν τα σάλια μόλις ακούσουν το μεγάλο ποσό της επικήρυξης και θα σπρώχνονταν μεταξύ τους για το ποιος καταδότης θα μιλήσει πρώτος.

Ο κύριος Χρυσοχοΐδης είχε το θράσος να επικηρύξει τα τρία παιδιά, ενώ ποτέ κανείς δεν έβγαλε στη δημοσιότητα καμία φωτογραφία κανενός μπάτσου από αυτούς που βιάζουν, δολοφονούν σε φυλακές και κρατητήρια, συμμετέχουν σε κυκλώματα παιδικής πορνογραφίας και ναρκωτικών, βασανίζουν, δέρνουν, σπάνε κεφάλια, βγάζουν όπλα και εκπυρσοκροτούν. Γιατί πολύ απλά αυτοί, οι νυν προστάτες του πολίτη, έχουν το ακαταλόγιστο. Η κοινωνία τους το παρέχει με την ένοχη σιωπή της.

Απευθύνομαι δημόσια όχι για να αποδείξω την αθωότητά μου, καθώς το δίπολο αθωότητας και ενοχής δεν χωράει στη λογική μου (άλλωστε σε αυτούς που θεωρώ ενόχους, έχω ήδη αναφερθεί), αλλά επειδή εκτός από τους σιχαμένους ξερολισμούς των κονδυλοφόρων της εξουσίας υπάρχει και μια άλλη αλήθεια.

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΒΑΔΙΣΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ Σ’ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΟΣΟΙ ΣΤΑΘΗΚΑΝΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ

ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗ ΚΩΝ/ΝΑ
12-11-09

Πέμπτη 22 Απριλίου 2010

Μarinaleda

Η Μαριναλέντα, µια κοινότητα 2.645 κατοίκων στην Ανδαλουσία, δεν έχει ανεργία, δεν έχει αστυνοµικούς και τα σπίτια της νοικιάζονται µε 15 ευρώ τον µήνα. Ο δήµαρχός της, ο κοµµουνιστής Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο, επανεκλέγεται εδώ και 31 χρόνια.
Εδώ και πολλά χρόνια, την εβδοµάδα που οι άλλες πόλεις στην Ισπανία γιορτάζουν το Πάσχα, στη Μαριναλέντα γιορτάζουν την ειρήνη. «Ο δήµαρχός τους είναι τρελός», λένε στο γειτονικό χωριό. «Ενώ εµείς οι άλλοι Ισπανοί κάνουµε θρησκευτικές λιτανείες, εκείνοι κάνουν επί 5 µέρες πάρτι». Πολλοί νέοι από τη Σεβίλλη, τη Γρανάδα, τη Μαδρίτη, πηγαίνουν για να γιορτάσουν µε τους χωρικούς της Μαριναλέντας.

Οταν εξελέγη για πρώτη φορά, το 1979, ο Γκορντίγιο ήταν ο νεώτερος δήµαρχος στην Ισπανία. Το 1986, έπειτα από 12 χρόνια αγώνων και καταλήψεων κυρίως από τις γυναίκες του χωριού, η Μαριναλέντα κατάφερε να πάρει από ένα γαιοκτήµονα 12.000 στρέµµατα γης και να δηµιουργήσει έναν αγροτικό συνεταιρισµό από τον οποίο ζει σήµερα σχεδόν όλο το χωριό. «Η γη δεν ανήκει σε κανέναν, η γη δεν αγοράζεται, η γη ανήκει σε όλους!», λέει ο δήµαρχος.

Στον συνεταιρισµό Εl Ηumoso οι συνεταίροι εργάζονται 6½ ώρες την ηµέρα, από τη Δευτέρα ώς το Σάββατο, δηλαδή 39 ώρες την εβδοµάδα. Ολοι έχουν τον ίδιο µισθό, ανεξάρτητα από τη δουλειά που κάνουν. Οι συγκοµιδές (ελαιόλαδο, αγκινάρες, πιπεριές κ.λπ.) συσκευάζονται στο µικρό εργοστάσιο Ηumar Μarinaleda που βρίσκεται στη µέση του χωριού και στο οποίο εργάζονται, σε πολύ χαλαρή ατµόσφαιρα, περίπου 60 γυναίκες και 4-5 άνδρες. Τα προϊό ντα πωλούνται κυρίως στην Ισπανία. Τα έσο δα του συνεταιρισµού δεν µοιράζονται, αλλά επενδύονται και πάλι στον συνεταιρισµό για να δηµιουργηθούν δουλειές. Για αυτό στο χωριό δεν υπάρχουν άνεργοι. Οµως ακόµη και σε εποχές που δεν υπάρχουν αρκετές γεωργικές δουλειές για όλους, οι µισθοί καταβάλλονται.

Στη Μαριναλέντα, η στέγαση, η εργασία, ο πολιτισµός, η εκπαίδευση και η υγεία θεωρούνται δικαίωµα. Μια θέση στον παιδικό σταθµό µε όλα τα γεύµατα κοστίζει 12 ευρώ τον µήνα. Από την άλλη, «εδώ δεν έχουµε χωροφύλακες, θα ήταν µια άχρηστη σπατάλη», λέει ο δήµαρχος. «Δεν έχουµε ούτε παπά - δόξα τω Θεώ!», προσθέτει γελώντας. Πάντως η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυηµένη και το Πάσχα έγινε µια µικρή θρησκευτική λιτανεία, η οποία πέρασε διακριτικά από τους δρόµους του χωριού, χωρίς θεατές και αποφεύγοντας την πλατεία όπου γινόταν η γιορτή.

«Εφαρµόζουµε µια συµµετοχική δηµοκρατία, αποφασίζουµε για όλα, από τους φόρους ως τις δηµόσιες δαπάνες, σε µεγάλες συνελεύσεις. Πολλά κεφάλια δίνουν πολλές ιδέες», λέει ο Γκορντίγιο. «Ξέρουµε πως οι άνθρωποι µπορούµε να δουλεύουµε και για άλλες αξίες, όχι αποκλειστικά για το χρήµα».

Δευτέρα 19 Απριλίου 2010

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί

Διεθνής Νομισματική Τρομοκυβέρνηση



«Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι
κηρύχνουν τη λιτότητα.
Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα
ζητάν θυσίες.
Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους
για τις μεγάλες εποχές που θά' ρθουν

Αυτοί που βρίσκονται ψηλά λένε: πόλεμος και ειρήνη
είναι δυο πράγματα ολότελα διαφορετικά.
Ομως η ειρήνη τους κι ο πόλεμός τους
μοιάζουν όπως ο άνεμος κι η θύελλα.
Ο πόλεμος γεννιέται απ' την ειρήνη τους
καθώς ο γιος από τη μάνα.
Εχει τα δικά της
απαίσια χαρακτηριστικά.
Ο πόλεμός τους σκοτώνει
ό,τι άφησε όρθιο η ειρήνη τους».
Μπέρτολτ Μπρεχτ