skip to main |
skip to sidebar
Και τώρα διώκεται η αλληλεγγύη...
Τη Δευτέρα 1η Νοέμβρη καλούμαι να παρουσιαστώ ενώπιον του ειδικού εφέτη ανακριτή Κ. Μπαλτά, ως κατηγορούμενος για «την αξιόποινη πράξη της ένταξης σε τρομοκρατική οργάνωση με την ονομασία Επαναστατικός Αγώνας». Το τελευταίο διάστημα αρκετά άτομα του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου, από τον ευρύτερο φιλικό και συντροφικό κύκλο των συλληφθέντων, έχουν κληθεί ως μάρτυρες για την ίδια υπόθεση.
Από τις 10 Απρίλη, όταν συνελήφθησαν έξι αγωνιστές, τρεις εκ των οποίων αρνούνται τη συμμετοχή τους στον Επαναστατικό Αγώνα, έχει ξεκινήσει μια κατασταλτική επίθεση, που, βασιζόμενη στη σιωπή, απλώνεται όλο και περισσότερο. Το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή στο στόχαστρο βρίσκομαι εγώ μαρτυρά, για ακόμα μία φορά και ακόμα πιο εξόφθαλμα, το πόσο αυθαίρετα κινούνται οι κατασταλτικοί μηχανισμοί και ταυτόχρονα καθόλου τυχαία. Στο στόχαστρο βρίσκεται ένας ολόκληρος χώρος αλλά και όσοι αγωνίζονται ή εκφράζουν την αλληλεγγύη τους.
Εδώ και 15 χρόνια ανήκω στο κομμάτι εκείνων που αγωνίζονται ενάντια στην εντεινόμενη καταπίεση και τρομοκράτηση της κοινωνίας. Αυτό που ονομάζαμε «επερχόμενη συνθήκη ολοκληρωτισμού» είναι η εξαθλίωση σαν όρος καθημερινότητας και ο φόβος σαν όρος ύπαρξης. Είναι αυτό που εν μέσω κρίσης (Δ.Ν.Τ., μέτρα λιτότητας, νέος αντιτρομοκρατικός) προσπαθούν να εφαρμόσουν τώρα πάνω σε εμένα και τους συντρόφους μου.
Είμαι γνωστός στις διωκτικές αρχές, έχοντας συλληφθεί στο παρελθόν για την κινηματική δράση μου. Κομμάτι αυτής της δράσης ήταν πάντα η αλληλεγγύη στους φυλακισμένους αγωνιστές, εξαιτίας της οποίας φωτογραφήθηκα και στοχοποιήθηκα στην υπόθεση των συλληφθέντων για τον Επαναστατικό Αγώνα. Το μήνυμα είναι σαφές. Οι σύντροφοι που αρνούνται τις κατηγορίες βρίσκονται στα υπόγεια κελιά με μοναδικά στοιχεία την πολιτική τους δράση και τις συντροφικές τους σχέσεις, που ποτέ δεν αρνήθηκαν, με τους Πόλα Ρούπα, Νίκο Μαζιώτη και Κώστα Γουρνά καθώς και με τον Λάμπρο Φούντα. Το πείραμα θεωρείται επιτυχημένο, ώστε να εφαρμοστεί σε ακόμα περισσότερους. Η δίωξή μου, λοιπόν, είναι ξεκάθαρα πολιτική και εκδικητική. Είναι προς γνώση και συμμόρφωση όσων ακόμα επιλέγουν να μάχονται, όσων είναι έτοιμοι να πάρουν την απόφαση να παλέψουν.
Διώκουν σήμερα ξεκάθαρα την αλληλεγγύη, τη συντροφικότητα, την αξιοπρέπεια. Και οι μηχανισμοί μάς χαμογελούν ειρωνικά. Με μοναδικό όπλο μου την αξιοπρέπεια, την αντίσταση και την αλληλεγγύη βαδίζω και θα βαδίζω.
Τέλος, εκφράζω την αλληλεγγύη μου στην κουμπάρα και φίλη μου, μητέρα δύο παιδιών Μαρία Μπεραχά, που διώκεται μαζί μου. Επίσης, τη φιλία μου και αλληλεγγύη μου στους Κώστα Γουρνά και Νίκο Μαζιώτη, που βρίσκονται σε απεργία πείνας από τις 9 Οκτωβρίου, για να σπάσει το καθεστώς απομόνωσης και να βρεθεί κοντά στην οικογένειά του ο Κώστας Γουρνάς.
Μπροστά σε αυτές τις διώξεις θα βγούμε πιο δυνατοί. Το ξέρω, γιατί
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ
Νίκος Μαλαπάνης
Τη Δευτέρα 25 Οκτώβρη ο ειδικός ανακριτής Δ.Μόκκας μου στέλνει μία “ΚΛΗΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΗΣ” για να απολογηθώ τη Δευτέρα 1 Νοέμβρη “για την αξιόποινη πράξη της ένταξης ως μέλος στην τρομοκρατική οργάνωση με την ονομασία “ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ” “. Την ίδια κλήση παρέλαβε και ο αναρχικός Νίκος Μαλαπάνης, που τυγχάνει να είναι και κουμπάρος μας...
Ο Κώστας Γουρνάς, που μαζί με τους Πόλα Ρούπα και Νίκο Μαζιώτη έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή στην Ε.Ο “Επαναστατικός Αγώνας” (ενώ οι συγκατηγορούμενοι τους Β.Σταθόπουλος Σ.Νικητόπουλος και Χ.Κορτέσης αρνούνται κάθε συμμετοχή σε αυτή), είναι ο σύντροφος της ζωής μου και πατέρας των δύο 22μηνών παιδιών μας.
Ο σύντροφός μου, αφού βασανίστηκε στη Γ.Α.Δ.Α, μετά τη σύλληψη του , προφυλακίστηκε στις φυλακές Τρικάλων. Από τις 9 Οκτώβρη έχει κατέβει σε απεργία πείνας στις φυλακές Κορυδαλλού, μαζί με το Νίκο Μαζιώτη (ενώ άλλοι αλληλέγγυοι φυλακισμένοι κάνουν αποχή συσσίτιου) με αίτημα το αυτονόητο : να παραμείνει στην Αθήνα που είναι ο τόπος κατοικίας της οικογένειάς του. Σήμερα διανύει την 20η μέρα απεργίας, βρισκόμενος σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο μαζί με το Νίκο Μαζιώτη.
Ένας πόλεμος μαίνεται εντός των “τειχών”, στην προσπάθεια του κράτους να θέσει τους φυλακισμένους αγωνιστές σε καθεστώς ομηρίας με όλα τα μέσα. Η προσπάθεια για την εξόντωση του συντρόφου μου κάνει “κύκλους” κι έξω απ’τα “τείχη” προσπαθώντας να θέσει σε ασφυκτικό ψυχολογικό κλοιό και την οικογένεια.
Η πίεση που δέχεται ο Κώστας ως προς τη στάση που κρατάει είναι καθαρά εκδικητική.
Η τρομοκρατία που ασκείται σε συντρόφους και συγγενείς είναι επίσης εκδικητική.
Δεν θα απολογηθώ σε κανέναν για τη ζωή μου και γιατί επέλεξα τον Κώστα για σύντροφο και πατέρα των παιδιών μας.
Δεν θα απολογηθώ για σενάρια που έχουν κατασκευάσει για το πρόσωπο μου.
Για τις αρχές, δυνητικά και με βάση, μόνο, τις κοινωνικές, πολιτικές και οικογενειακές μας σχέσεις μπορούμε να είμαστε όλοι “μέλη” του “Επαναστατικού Αγώνα”.
Ας μπει μία τελεία στις διώξεις που προκύπτουν από τις σχέσεις αυτές.
Η υπομονή έχει τα όρια της…
Μαρί Μπεραχά
28/10/2010
Πριν λίγες μέρες έλαβα και εγώ, όπως πολλοί ακόμα αγωνιστές, κλήση ειδικού εφέτη ανακριτή για να καταθέσω ως μάρτυρας σε σχέση με την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα.
Πριν από έξι μήνες, κατά τη διάρκεια της κατασταλτικής επιχείρησης υπό τον γενικό τίτλο «εξάρθρωση του Επαναστατικού Αγώνα» -που είχε σαν αποτέλεσμα τη σύλληψη και προφυλάκιση έξι αγωνιστών-, το κράτος επιχείρησε να διευρύνει το κατασταλτικό του πλαίσιο, στοχοποιώντας και άλλα πρόσωπα, ανάμεσά τους και εμένα.
Στις 14 Απρίλη του 2010, σε δημόσια απάντησή μου στα τρομοσενάρια της αστυνομίας και των ΜΜΕ, είχα αναφέρει: «... όσον αφορά τη «διαρροή» του ονόματός μου σε σχέση με αποτύπωμα που αναφέρεται ότι βρέθηκε σε βιβλίο στο σπίτι του δολοφονημένου συντρόφου Λάμπρου Φούντα, έχω να δηλώσω τα εξής: Πρώτον, δεν συνηθίζω στην καθημερινότητά μου να κυκλοφορώ με γάντια! Και, δεύτερον, η μνήμη του δολοφονημένου αγωνιστή με γεμίζει με αισθήματα τιμής και συγκίνησης για αυτόν, και οργής για τους φονιάδες του. Τέλος, εκφράζω την αλληλεγγύη μου στους συλληφθέντες και σε όλους τους διωκόμενους αγωνιστές. Αν χρειαστεί, θα επανέλθω.»
Η διαδικασία των ανακρίσεων που εξελίσσεται το τελευταίο διάστημα κατευθύνεται για μια ακόμα φορά από την Αντιτρομοκρατική, η οποία με βάση υποτιθέμενα «στοιχεία» της έρευνας κατασκευάζει και πάλι σενάρια, δίνοντας τον τόνο σε αυτόν το νέο κατασταλτικό κύκλο. Όπως τον περασμένο Απρίλη, έτσι και σήμερα αυτό που επιχειρείται είναι η ποινικοποίηση των πολιτικών και κοινωνικών σχέσεων ανάμεσα στους αγωνιστές, η ευρύτερη στοχοποίηση και τρομοκράτηση του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος και η απομόνωσή του από την κοινωνία. Αυτές οι κινήσεις αντανακλούν το φόβο του κράτους για τη δυναμική και τη διεισδυτικότητα των κοινωνικών προταγμάτων του αντιεξουσιαστικού αγώνα, ιδιαίτερα σε μια περίοδο όπου, κάθε φωνή που υψώνεται ενάντια στους πολιτικούς και οικονομικούς σχεδιασμούς για την επιβολή ακόμα σκληρότερων όρων εκμετάλλευσης και ελέγχου στην κοινωνία, όπως και κάθε προσπάθεια συνάντησης και αλληλεγγύης ανάμεσα στους επιμέρους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, αντιπροσωπεύουν και μια νέα απειλή για ένα γενικευμένο κοινωνικό ξέσπασμα.
Η άρνησή μου να παρουσιαστώ στον ανακριτή είναι απόρροια της συνολικής πολιτικής μου τοποθέτησης, τόσο απέναντι στη συγκεκριμένη υπόθεση, όσο και απέναντι σε κάθε απόπειρα τρομοκράτησης, φίμωσης και εξουδετέρωσης του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.
Σε αυτό τον αγώνα, θα με συνοδεύει πάντα η μνήμη των δολοφονημένων συντρόφων που πάλεψαν για έναν ελεύθερο κόσμο, και θα στέκομαι πάντα αλληλέγγυα στο πλευρό των φυλακσιμένων αγωνιστών.
Αλληλεγγύη στους αναρχικούς Χ. Κορτέση, Β. Σταθόπουλο και Σ. Νικητόπουλο που βρίσκονται προφυλακισμένοι αρνούμενοι κάθε συμμετοχή στον «Επαναστατικό Αγώνα», και στους προφυλακισμένους αγωνιστές Π. Ρούπα, Ν. Μαζιώτη και Κ. Γουρνά που έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη της συμμετοχής τους στην οργάνωση.
Λήδα Σοφιανού
26 Οκτώβρη 2010
Την Παρασκευή 22/10 καλούμαι να εμφανισθώ ενώπιον του ειδικού ανακριτή εφέτη Αθηνών που χειρίζεται την υπόθεση του «Επαναστατικού Αγώνα» προκειμένου να εξετασθώ ως μάρτυρας.
Η κλήτευσή μου γίνεται στο πλαίσιο ενός κυνηγιού μαγισσών που έχει στηθεί, καθώς το τελευταίο διάστημα πολλοί αναρχικοί και αντιεξουσιαστές καλούνται ως «μάρτυρες» με βάση τις υποδείξεις και τα σενάρια της Αντιτρομοκρατικής. Μοναδικό αντικείμενο της ανάκρισης αποτελούν οι ενδεχόμενες προσωπικές και συντροφικές σχέσεις με τους έξι φυλακισμένους αγωνιστές για την υπόθεση του «Επαναστατικού Αγώνα», όπως και ο έλεγχος «κοινωνικών φρονημάτων», σε μια απόπειρα διεύρυνσης των κατασταλτικών μεθοδεύσεων.
Η συγκεκριμένη κίνηση των μαζικών ανακρίσεων εντάσσεται στην εμπέδωση της κρατικής καταστολής και των τρομονόμων, στη στοχοποίηση του αναρχικού κοινωνικού κινήματος και στην τρομοκράτηση της κοινωνίας συνολικά. Άλλωστε, η διαρκής –πλην μάταιη– αγωνία του κράτους είναι ακριβώς το πώς θα καταπνίξει την πάντοτε ζωντανή προοπτική της εξέγερσης και πώς θα συντρίψει την κοινωνική και ταξική αλληλεγγύη, για να πάρουν τη θέση τους ο φόβος, η σιωπή και ο χαφιεδισμός, ώστε να μην τολμά κανείς να σηκώσει κεφάλι μέσα σε καιρούς άγριας εκμετάλλευσης που επιβάλλεται στην κοινωνία από τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά.
Αρνούμαι να προσέλθω στην ανάκριση καθώς δεν έχω τίποτε να προσφέρω σε αυτούς τους σχεδιασμούς. Αντίθετα, ως αναρχική έχω επιλέξει να συνεισφέρω με όλες μου τις δυνάμεις στον κοινωνικό αγώνα για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Κομμάτι αυτού του αγώνα είναι και η αλληλεγγύη στους πολιτικούς κρατούμενους. Η αλληλεγγύη στους 3 αναρχικούς (Χ. Κορτέση, Σ. Νικητόπουλο, Β. Σταθόπουλο) που παλεύουν για την άμεση απελευθέρωσή τους αρνούμενοι κάθε συμμετοχή στον «Επαναστατικό Αγώνα», καθώς και στους 3 αγωνιστές που έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τον «Ε.Α.» (Π. Ρούπα, Κ. Γουρνά, Ν. Μαζιώτη), και ιδιαίτερα στους απεργούς πείνας Γουρνά και Μαζιώτη, οι οποίοι αυτή τη στιγμή διακινδυνεύουν την υγεία και τη ζωή τους διεκδικώντας να αρθεί το εκδικητικό καθεστώς απομόνωσης που έχει επιβληθεί στον Κ. Γουρνά.
22 Οκτώβρη 2010
Κατερίνα Σοφιανού
Από τότε και μετά σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα από Πελοπόννησο μέχρι την Θράκη (συζητούν να βάλουν διόδια και στην Κρήτη), νέοι σταθμοί είσπραξης διοδίων ξεφυτρώνουν νέες αυξήσεις στις τιμές επιβάλλονται. Χωριά και πόλεις περικυκλώνονται από σταθμούς διοδίων και έτσι για να φύγεις και να γυρίσεις στο σπίτι σου πληρώνεις χαράτσι.
Σε κάθε νέο δρόμο που ασφαλτοστρώνουν, την επόμενη μέρα τοποθετούν διόδια. Γιατί άραγε πληρώνουμε ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ; Τα διόδια στην πραγματικότητα είναι ένας Κεφαλικός Φόρος που τον πληρώνουμε κατευθείαν στις τράπεζες και στις εταιρείες.
Νέοι φόροι, περικοπές μισθών και συντάξεων, κατάργηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων κλείσιμο επιχειρήσεων και μαζική ΑΝΕΡΓΙΑ είναι αυτά που απαιτούν το διεθνές και ντόπιο κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις , με μνημόνια κατά εντολή της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ., με μεγάλη προθυμία τα επιβάλουν.
Οι διεθνείς και ντόπιοι τοκογλύφοι αφού επί δεκαετίες, με την συνεργασία του διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος, κερδοσκοπούσαν ασύστολα, τώρα ζητούν από την εργατική τάξη και τον εργαζόμενο λαό να πληρώσει με την ζωή του την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος.
Το κίνημα, “αρνούμαι να πληρώσω διόδια” είναι μέρος του κινήματος που δεν δέχεται οι εργάτες και ο εργαζόμενος λαός να πληρώσει την κρίση του καπιταλιστικού τους συστήματος. Αρνούμαστε να πληρώσουμε, αρνούμαστε την ανεργία, αρνούμαστε μια μαύρη ζωή χωρίς ελπίδα. Αρνούμαστε να ζήσουμε την κόλαση του καπιταλισμού. Διεκδικούμε τα πάντα τα θέλουμε ΟΛΑ, θέλουμε την ζωή μας».
Ένα μαύρο πανό στην είσοδο των Προπυλαίων στον ιερό βράχο της Ακρόπολης, στο οποίο αναγράφεται η φράση «Όχι στις απολύσεις» έχουν απλώσει συμβασιούχοι του Υπουργείου Πολιτισμού, οι οποίοι πραγματοποιούν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την Ακρόπολη.
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στη Μαρία Περαχά και τον Νίκο Μαλαπάνη Δευτέρα 1 Νοεμβρίου, 9 π.μ.
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Ενώ εντείνεται η επίθεση της κυβέρνησης και του κεφαλαίου, εγχώριου και διεθνούς, κατά των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων, στο «παρασκήνιο» της προεκλογικής επικαιρότητας και υπό τη σκιά των πρωθυπουργικών εκβιασμών στην κοινωνία, διεξάγεται ένας ιδιότυπος πόλεμος, χαμηλής δημοσιότητας μεν, αλλά υψηλής εντάσεως. Πρόκειται για τον πόλεμο που έχουν κηρύξει οι μηχανισμοί καταστολής (και οι πολιτικοί προϊστάμενοί τους) εναντίον του αναρχικού χώρου και ιδιαίτερα σε βάρος εκείνων των τμημάτων του τα οποία θεωρούν ότι «συνοδοιπορούν με την τρομοκρατία», επομένως συνιστούν απειλή για την εμπέδωση του «νόμου και της τάξης», που τόσο χρειάζεται το καθεστώς σε καιρούς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.
Επειδή δεν συνηθίζουμε να κινδυνολογούμε, ούτε να κάνουμε αυθαίρετες γενικεύσεις, ακριβολογούμε όταν αναφερόμαστε σε «πόλεμο» και εξηγούμαστε.
Με αφετηρία την υπόθεση του Επαναστατικού Αγώνα και στους επτά μήνες που ακολουθούν λαμβάνει χώρα μια πρωτοφανής, για τα ελληνικά μεταπολιτευτικά δεδομένα, διαδικασία, η οποία υπερβαίνει κατά πολύ το πεδίο της τήρησης δικαιωμάτων και δικονομικών εγγυήσεων. Αναφέρουμε ενδεικτικά ορισμένα χαρακτηριστικά της: Πλήρης κατάργηση του τεκμηρίου της αθωότητας και της αναλογικότητας των μέσων· απόλυτη υπαγωγή της διαδικασίας της ανάκρισης στον αστυνομικό σχεδιασμό ή, ορθότερα, μετάλλαξη της ανακριτικής αρχής σε αστυνομική υπηρεσία· συνειδητή ανάδειξη των προσωπικών σχέσεων σε ποινικά κολάσιμες πράξεις και συγκρότηση της γενικής πεποίθησης ή της αόριστης υποψίας των διωκτικών μηχανισμών σε βαρύτατα κατηγορητήρια· και το χειρότερο και εντελώς καινοφανές, εν ψυχρώ αποδοχή από τις αρχές ότι μια ειδική κατηγορία κατηγορουμένων και κρατουμένων δεν (πρέπει να) έχει δικαιώματα, διότι αυτό εξυπηρετεί το «γενικό συμφέρον», δηλαδή την «πάταξη της τρομοκρατίας».
Βεβαίως, και κατά το παρελθόν αντιμετωπίσαμε πλευρές των προαναφερθέντων, ιδιαίτερα στην υπόθεση 17 Νοέμβρη, ωστόσο αυτή η εξέλιξη συνιστά τομή ως προς το εύρος των αυθαιρεσιών, την τιμωρητική εκδικητικότητα, την επέκταση πρακτικών ποινικοποίησης αποκλειστικά για φρονηματικούς λόγους και κυρίως την επιμονή των διωκτικών αρχών να παρακάμψουν κάθε δικονομικό περιορισμό προκειμένου να πετύχουν το επιθυμητό (καταδικαστικό) αποτέλεσμα. Ορισμένα μόνο παραδείγματα που φωτίζουν την άποψή μας:
•Οι προφυλακισμένοι κατηγορούμενοι ως μέλη της Συνωμοσίας των Πυρήνων της Φωτιάς, Χάρης Χατζημιχελάκης, Τάκης Μασούρας και Κωνσταντίνα Καρακατσάνη, οδηγούνται σε δίκη με μοναδικό «στοιχείο» ίχνη πυρίτιδας σε μια κατσαρόλα (!) που βρέθηκε στο σπίτι του πρώτου στο Χαλάνδρι. Και όμως, για το πιο γελοίο κατηγορητήριο από τη Μεταπολίτευση νέοι άνθρωποι φυλακίζονται μόνο και μόνο για να παρουσιάσουν οι μηχανισμοί καταστολής «αντιτρομοκρατικό» έργο και να παραδειγματιστεί η «γενιά του Δεκέμβρη».
•Οι Σαράντος Νικητόπουλος, Χριστόφορος Κορτέσης και Βαγγέλης Σταθόπουλος, κατηγορούμενοι για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα, διώκονται και προφυλακίζονται απλώς επειδή είχαν συναντηθεί και συνομιλήσει τηλεφωνικά με τον Νίκο Μαζιώτη, ο οποίος αποδέχεται τη συμμετοχή του στην οργάνωση. Μάλιστα, το αρμόδιο Συμβούλιο αρνείται την αποφυλάκιση του Νικητόπουλου με το επιχείρημα ότι στο σπίτι του βρέθηκαν μια αντιασφυξιογόνος μάσκα, μια αποκριάτικη περούκα και η εφημερίδα «Ποντίκι» που δημοσίευε προκήρυξη του Επαναστατικού Αγώνα!
•Ο Κώστας Γουρνάς (και μαζί του ο Νίκος Μαζιώτης) αναγκάζεται να κάνει πολυήμερη απεργία πείνας για να μεταφερθεί στις Φυλακές Κορυδαλλού, όπου κρατούνται συγκατηγορούμενοί του, ώστε να μπορεί να βλέπει τα νήπια παιδιά του… Και το καταπληκτικό: Αντί οι αρχές να ικανοποιήσουν, ως όφειλαν, το στοιχειώδες αυτό αίτημα, απαγγέλλουν κατηγορίες για συμμετοχή στον Ε.Α. στη σύζυγό του Μαρία Περαχά και στον κουμπάρο του Νίκο Μαλαπάνη χωρίς κανένα απολύτως στοιχείο – με την πλήρη έννοια του όρου. Αν αυτό δεν είναι εκβιασμός, εκδικητικότητα και μικροπρέπεια, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους.
•Ίσως όμως πιο ανησυχητικό και από όλα τα πρωτοφανή προηγούμενα είναι οι δεκάδες κλήσεις για ανάκριση που γίνονται τις τελευταίες μέρες σε αναρχικούς ή οικογενειακούς φίλους των κατηγορουμένων. Πρόκειται κυριολεκτικά για «βιομηχανία κλήσεων», η οποία ουδεμία σχέση έχει με το ανακριτικό έργο συλλογής στοιχείων για την υπόθεση, αλλά συνιστά αποκλειστικά επίδειξη ισχύος των μηχανισμών καταστολής, επιχείρηση εκφοβισμού του αναρχικού χώρου και, κυρίως, εφαρμογή της φασιστικής αρχής της «συλλογικής ευθύνης», για πρώτη φορά στη δημόσια σφαίρα σε βάρος ενός νόμιμου πολιτικού χώρου όπως (θεωρούμε ότι) είναι ο αναρχικός.
Πιστεύουμε ακράδαντα ότι μπορεί αυτός ο πόλεμος να στρέφεται εναντίον των αναρχικών, ωστόσο επ’ ουδενί αφορά μόνο αυτούς. Όχι μόνο γιατί ο νέος τρομονόμος προβλέπει αντίστοιχο πλαίσιο πολιτικοδικαστικοαστυνομικής ασυδοσίας σε βάρος ευρύτερων συνδικαλιστικών και κινηματικών πρακτικών, αλλά και επειδή όλα όσα προαναφέρουμε αποτελούν τετελεσμένα, διαμορφώνουν «δίκαιο», δηλαδή δικαστικές και αστυνομικές κατακτήσεις και δικαιώματα, όπως, π.χ., το «δικαίωμα στην ελεύθερη καταστολή», και εντέλει εξοικειώνουν την κοινωνία στην (αυτοκαταστροφική) αποδοχή της εξόντωσης του «άλλου», αυτού που δεν γνωρίζει ή δεν συμπαθεί. Με αυτή την έννοια, τουλάχιστον η Αριστερά οφείλει να αντιληφθεί την ουσία της πραγματικότητας που περιγράφουμε, να μην περιμένει η συρρίκνωση της αστικής νομιμότητας να αποβάλει και τμήματά της για να κινητοποιηθεί –θα είναι πολύ αργά– και οπωσδήποτε να παραδεχτεί ότι η κατηγορηματική αντίθεσή της με τις ένοπλες οργανώσεις μόνο ως φύλλο συκής μπορεί να εκληφθεί όταν σιωπά εκκωφαντικά απέναντι στην καταστροφή δικαιωμάτων και ελευθεριών που συνήθως συντελείται μετά την εξάρθρωσή τους ή, πλέον, κατά την επιχείρηση συντριβής των θεωρούμενων «συνοδοιπόρων» τους.
Και επειδή ξεκινήσαμε αποκαλώντας αυτή τη σταυροφορία πόλεμο, θα κλείσουμε με μια παραδειγματική αντιστοιχία με τον πραγματικό πόλεμο: Προφανώς, η φάση του κοινωνικού πολέμου στην οποία αναφερόμαστε δεν αντιστοιχεί στην ένταση που είχαν το Ανατολικό Μέτωπο ή η Απόβαση της Ιβοζίμα στον πραγματικό πόλεμο, αλλά σίγουρα είναι πιο προχωρημένη από τους «πολέμους των λουλουδιών» στη Ρηνανία, την Αυστρία και τη Σουδητία με τους οποίους ο Χίτλερ προλόγισε το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο… Δυστυχώς, ο «εσωτερικός πόλεμος» έχει αρχίσει και καμία μάχη δεν πρέπει να χαθεί!
Συγκέντρωση αλληλεγγύης στη Μαρία Περαχά και τον Νίκο Μαλαπάνη
Δευτέρα 1 Νοεμβρίου, 9 π.μ., Εφετείο (Λουκάρεως)
ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Ο αρχαιολογικός χώρος της Ακρόπολης δεν λειτουργεί, καθώς οι μόνιμοι υπάλληλοι πραγματοποιούν στάση εργασίας έως τις 12 το μεσημέρι και η είσοδος φρουρείται από δυνάμεις των ΜΑΤ.
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν οι συμβασιούχοι, υπάλληλοι κλήθηκαν από άλλες υπηρεσίες προκειμένου να λειτουργήσει ο αρχαιολογικός χώρος, σπάζοντας έτσι τη στάση εργασίας που πραγματοποιούν οι μόνιμοι υπάλληλοι.
Το ίδιο κατήγγειλε και ο πρόεδρος των συμβασιούχων του ΥΠΠΟ, Νίκος Χασομέρης, λέγοντας ότι ορισμένοι υπάλληλοι βάζουν τουρίστες στον αρχαιολογικό χώρο, από την είσοδο της Αρεοπαγίτου, σπάζοντας έτσι τη στάση εργασίας των μονίμων, που θα διαρκέσει έως τις 12 το μεσημέρι.
"Θα φτάσουμε τον αγώνα μέχρι τέλους. Οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται" πρόσθεσε.
ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΤΑ ΜΑΤ ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΛΗ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ. ΟΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΒΑΝΑΥΣΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟΥΝ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 5 ΜΜ.
ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ
Για ποιά Δημοκρατία μιλάμε επιτέλους;Αυτή που μας καληνύχτισε;
Τι υπέροχη εικόνα να βλέπεις εργαζόμενους του Υπ.Πολιτισμού στην Ακρόπολη με χειροπέδες επειδή τολμούν να ζητάνε δεδουλευμένα 27 μηνών, αυριανούς ανέργους που ζητάνε μια δουλειά να συλαμβάνονται και να σπρώχνονται σαν εγκληματίες!
Τι ντροπή να βλέπεις τα ΜΑΤ να ψεκάζουν και να χτυπάνε,απλήρωτους συμβασιούχους, οπερατέρ και φωτογράφους που έπαιρναν πλάνα από την διαμαρτυρία στην Ακρόπολη!
Μαύρες εποχές,γεμάτες γύψο.
Παρατεταγμένες έξω από την είσοδο του Ιερού Βράχου βρίσκονται δυνάμεις των ΜΑΤ προκειμένου να επέμβουν σε περίπτωση που οι συμβασιούχοι απεργοί του υπουργείου Πολιτισμού δεν επιτρέψουν και σήμερα την είσοδο στους τουρίστες. Νωρίτερα άνδρες της αστυνομίας προσπάθησαν να σπάσουν το λουκέτο που κρατά την πόρτα στην είσοδο της Ακροπόλεως κλειστή, εν μέσω αποδοκιμασιών από τους συμβασιούχους και μπροστά στα έκπληκτα βλέμματα των τουριστών.
Όλοι στην πορεία!!!
Ενάντια σε:
-Αντιεκπαιδευτικό πολυνομοσχέδιο της διαμαντοπούλου
-Νέα αντεργατικά αντικοινωνικά μέτρα
ΠΕΜΠΤΗ 14 ΟΚΤΩΒΡΗ
Σε μια ομαδική έξοδο στο κέντρο της Αθήνας καλούν το απόγευμα της Πέμπτης 14 Οκτώβρη οι «Καλλιτέχνες ενάντια στο Μνημόνιο» με αφορμή τη νέα επιθεώρηση της τρόικας.
Απέναντι στην πειθαρχία που θέλουν να επιβάλλουν για την τήρηση του μνημονίου ξένοι και ντόπιοι τοποτηρητές της αντιλαϊκής συμφωνίας, καλούν όλους τους ενδιαφερόμενους για μια «αγωνιστική ξενάγηση» στην πόλη.
Δίνουν ραντεβού για τις 6 το απόγευμα στο παλιό Χρηματιστήριο στη Σοφοκλέους για μια διαφορετική πορεία στο κέντρο με σταθμούς σε μνημεία και τόπους της τρέχουσας ιστορικής στιγμής.
Περιγράφουν ένα δρώμενο με έντονο πολιτικό περιεχόμενο και πρωταγωνιστές τη συλλογική μνήμη, την αξιοπρέπεια, τη διάθεση για αντίσταση.
Η κίνηση αυτή των καλλιτεχνών ενάντια στο μνημόνιο, προέκυψε παράλληλα με τις διαδικασίες για τη συγκρότηση του Αριστερού Βήματος διαλόγου και κοινής δράσης. Οι ίδιοι όμως δεν περιορίζουν την αναφορά τους στους γνωστούς ανθρώπους της Αριστεράς ή στους συναδέλφους τους καλλιτέχνες.
Στο κάλεσμα που απευθύνουν σε όλους αναφέρουν:
Επειδή έχουμε μνήμη… (και μετά το μνημόνιο)
Επειδή δε μας χωρά το σπίτι μας…
Επειδή δε μας χωρά η τέχνη μας…
Βγαίνουμε στο δρόμο!
Σας καλούμε για μια αγωνιστική ξενάγηση στο κέντρο της Αθήνας.
«Φίλοι παλιοί και σύντροφοι καινούργιοι / ελάτε μαζί μας»
Στη Δράση κολλάει το σίδερο.
«Καλλιτέχνες ενάντια στο Μνημόνιο»
Με επιστολή του μεταξύ άλλων αναφέρει:
«Δεν ήμασταν μαχητές του Επαναστατικού Αγώνα, δεν αγωνιζόμαστε ενάντια στο κεφάλαιο και στο κράτος, για να αποδεχθούμε μέσα στη φυλακή τις συνθήκες που μας επιβάλλουν οι δεσμώτες μας. Τον Απρίλιο του 2010 το κράτος μάς προφυλάκισε διαχωρίζοντάς μας σε διάφορες φυλακές. Ετσι ο σύντροφος Κώστας Γουρνάς, τρίτος πλέον "συναρχηγός" της οργάνωσης κατά το νέο, βαρύτερο κατηγορητήριο, μετά τα βασανιστήρια που υπέστη από την Αντιτρομοκρατική κατά τη σύλληψή του, βρέθηκε προφυλακισμένος στα Τρίκαλα για εκδικητικούς λόγους, μακριά από την οικογένειά του και τα ανήλικα παιδιά του».
«Από το Σάββατο 9 Οκτώβρη ο Κώστας Γουρνάς κατέβηκε σε απεργία πείνας διεκδικώντας να μείνει στις φυλακές Κορυδαλλού ώστε να μπορεί να βλέπει ως πατέρας τα παιδιά του, αντιδρώντας έτσι στην αναλγησία του υπουργείου "Δικαιοσύνης" στο να απαντήσει στην εδώ και πέντε μήνες εκκρεμή αίτησή του να μεταχθεί στη Δικαστική Φυλακή Κορυδαλλού. Ως σύντροφος συναγωνιστής, ως μέλος του Επαναστατικού Αγώνα, δεν μπορώ παρά να σταθώ αλληλέγγυος δίπλα του και να ξεκινήσω κι εγώ την ίδια μέρα απεργία πείνας, στηρίζοντας το αίτημά του. Ούτως ή άλλως οι αγώνες γίνονται για να ζήσουν σ' έναν καλύτερο κόσμο τα παιδιά μας και οι επόμενες γενιές», προσθέτει.
Αποχή συσσιτίου για τον ίδιο λόγο ξεκίνησαν από το περασμένο Σάββατο οι: Σαρ. Νικητόπουλος, Β. Σταθόπουλος, Αγγ. Δελανδρέας, Αλ. Ριτζάι, Στ. Παναγάκος, Κ. Μαυρίδης, οι οποίοι προειδοποιούν πως αν δεν απαντήσει το υπουργείο Δικαιοσύνης στο αίτημα του Κ. Γουρνά μέχρι την Πέμπτη 14 Οκτώβρη, θα προχωρήσουν σε απεργία πείνας. Με το συμβολικό τρόπο της αποχής συσσιτίου για την «άρση του καθεστώτος απομόνωσης από το οικογενειακό και πολιτικό περιβάλλον του» απαντούν και οι: Μ. Τραϊκάτης, Αλ. Κόσιβας, Α. Σειρηνίδης, Χ. Χατζημιχελάκης, Χρ. Στρατηγόπουλος, Γ. Δημητράκης.
Επειδή όμως ο πόλεμος πάντα χρειάζεται δύο, στους πολιτικούς μου αντιπάλου γνωστοποιώ τα εξής:
Ξεκινώ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ από το Σάββατο 9 Οκτώβρη και ωσότου μου επιδοθεί η γραπτή έγκριση του αιτήματος μου για μεταγωγή στις Φυλακές Κορυδαλλού. Ως επαναστάτης, συνεπής αγωνιστής και πατέρας δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να εκδικείται τα παιδιά μου και βάζοντας τα σε κίνδυνο, να τα αναγκάζει να ταξιδεύουν οδικώς 12 ώρες σε μια μέρα, μια φορά το μήνα για να εκπληρώνεται η στοιχειώδης ανάγκη τους, έστω και για 30 λεπτά, της παρουσίας και των δύο γονιών στη ζωή τους. Κι επειδή έρχεται ο χειμώνας … η υπομονή μου εδώ τελειώνει.
Πολιτικός κρατούμενος Κώστας Γουρνάς
Μέλος του Ε.Α.
ΣΤ΄ Κορυδαλλός
