Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010

Εκδήλωση της «Δράσης για την Ελευθερία»

Την Παρασκευή 23 Απρίλη, οργανώθηκε από τη Δράση για την Ελευθερία εκδήλωση –παρουσίαση του βιβλίου «Τουπαμάρος – Ημερολόγιο φυλακής» των Μαουρίσιο Ροσενκόφ και Νιάτο Φερνάντες Ουιδόμπρο, σε μετάφραση του Δημήτρη Κουφοντίνα.

Στην εκδήλωση μίλησαν:

Ο δημοσιογράφος Γιώργος Σταματόπουλος που παρουσίασε το βιβλίο, τον αγώνα των πολιτικών κρατουμένων για αξιοπρέπεια, άλλοτε και σήμερα, εδώ και αλλού.

Ο δικηγόρος-συγγραφέας Δημήτρης Μπελαντής που αναφέρθηκε στη δαιμονοποίηση των ελλήνων πολιτικών κρατουμένων από τον Εμφύλιο μέχρι σήμερα.

Η πρώην πολιτική κρατούμενη Αγγελική Σωτηροπούλου που μετέφερε την εμπειρία της απομόνωσης και διάβασε κείμενο του Δημήτρη Κουφοντίνα.

Εκπρόσωπος της «Δράσης για την Ελευθερία» εξέθεσε τις απόψεις μας για τους παλιούς και νέους πολιτικούς κρατούμενους και τη σημασία του αγώνα για την απελευθέρωσή τους.

Τοποθέτηση εκπροσώπου της Δράσης για την Ελευθερία

Η αφετηρία για τη συγκρότηση της “Δράσης για την Ελευθερία” ήταν η διαπίστωση της ανάγκης για την επανατοποθέτηση του ζητήματος των πολιτικών κρατούμενων, οκτώ χρόνια μετά τις συλλήψεις των μελών και των φερόμενων ως μελών των ένοπλων οργανώσεων.

Σ’ αυτήν την λογική και ανάμεσα σ’ ένα προγραμματισμό δράσεων γι’ αυτό το θέμα οργανώθηκε η σημερινή εκδήλωση.

Δυστυχώς η συγκυρία μεταβάλλει τον χαρακτήρα της και τον μετατρέπει σε μια πρώτη εκδήλωση αλληλεγγύης στους καινούργιους πολιτικούς κρατούμενους για την υπόθεση του Ε.Α.

Καταρχήν εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους έξι προφυλακισμένους συντρόφους και θα τοποθετηθούμε εκτενέστερα στην πορεία της εκδήλωσης κάνοντας έναν κύκλο με τις προγραμματισμένες εισηγήσεις με τους:

Σταματόπουλο Γιώργο δημοσιογράφο: παρουσίαση του βιβλίου “Ημερολόγιο Φυλακής”

Μπελαντή Δημήτρη δικηγόρο-συγγραφέα: η δαιμονοποίηση των πολιτικών κρατούμενων από τον εμφύλιο ως σήμερα.

Αγγελική Σωτηροπούλου πρώην πολιτική κρατούμενο και σύντροφο του Δημήτρη Κουφοντίνα: Ειδικές συνθήκες κράτησης και κείμενο του Δημήτρη Κουφοντίνα

Θα προσπαθήσω μια σύντομη τοποθέτηση για τους στόχους της Δράσης και φυσικά για την υπόθεση των έξι αγωνιστών που κατηγορούνται για την υπόθεση του Ε.Α.

Στην πρώτη ανακοίνωση που εκδώσαμε για την υπόθεση αυτή ξεκινούσαμε με την φράση “βάζουμε σε τάξη την χώρα”, φράση του πρωθυπουργού που συνέχαιρε τον υπουργό του.

Φυσικά και δεν εννοούσε ότι η τάξη αυτή εμπεδώνεται με την επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, η νεολαία, η κοινωνία συνολικά, από την τρομοκρατία της φτώχειας. Την τρομοκρατία του ΔΝΤ, την τρομοκρατία της επιτήρησης, την τρομοκρατία των ένστολων συμμοριών που περιπολούν εξευτελίζοντας, προπηλακίζοντας και καμιά φορά τυχαία δολοφονούν κάποιον περαστικό.

Αναφερόταν στην πολιτική επιλογή της κυβέρνησης και επιλογή των ντόπιων και διεθνών αντιτρομοκρατικών επιτελείων στην για πολλοστή φορά προσπάθεια να ποινικοποιηθεί-δαιμονοποιηθεί ο αναρχικός-αντιεξουσιαστικός χώρος.

Αναφέρονταν στην σύλληψη των έξι αναρχικών αγωνιστών, αγωνιστών του πιο προωθημένου και μαχητικού κομματιού του κινήματος ανατροπής.

Αφετηρία έχουμε δύο παραδοχές:
Η αλληλεγγύη και ο αγώνας για την απελευθέρωση των πολιτικών κρατούμενων είναι χωρίς όρους και όρια.
Οι ένοπλες οργανώσεις είναι κομμάτι του κινήματος και ως τέτοιες όταν βρίσκονται αντιμέτωπες με την καταστολή έχουν την αλληλεγγύη μας αδιαπραγμάτευτη. Και την έχουν γιατί οι όποιες του κινήματος δεν κρίνονται με βάση τον ποινικό κώδικα αλλά κρίνονται από το αξιακό τους περιεχόμενο και το απελευθερωτικό τους πρόταγμα.

Οι έξι αναρχικοί αγωνιστές που έχουν συλληφθεί τις τελευταίες μέρες είναι σύντροφοί μας.

Είναι σύντροφοί μας που τους γνωρίζουμε χρόνια στους αγώνες και στις διαδικασίες του κινήματος. Είναι τιμή μας που βρεθήκαμε δίπλα τους στον δρόμο. Όπως είναι τιμή μας που ο Λάμπρος Φούντας ήταν μέρος του κινήματος. Ήταν ένας από μας όπως εύστοχα λέει η αφίσα. Οι έξι σύντροφοι από την πρώτη στιγμή της σύλληψής τους με την υποδειγματική και αξιοπρεπή παρουσία τους υπερασπίστηκαν τους εαυτούς και τις αξίες τους και κυρίως άμεσα να κρατήσουν ψηλά το φρόνημα του κινήματος στην ολομέτωπη και λυσσαλέα επίθεση που δέχεται.

Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες της υπόθεσης.

Στην παρούσα φάση δεν μας αφορά η εμπλοκή τους στην υπόθεση ή όχι.

Όπως και να ‘χει είμαστε δίπλα τους.

Οι δύο υποθέσεις οργανώσεων ένοπλης πάλης, της 17Ν και του Ε.Α. Τέμνονται αλλά δεν ταυτίζονται. Όπως σε όλες τις υποθέσεις κρατικής καταστολής έχουν κοινά χαρακτηρίστηκα.

Το 2002 η ασφάλεια του εθνικού ιδεώδους της ολυμπιάδας και η απαίτηση των αμερικάνων για την συντριβή των αντιστάσεων. Το 2010 η τάξη και η σιωπή για την εθνική ανάγκη της σωτηρίας από την χρεοκοπία και η απαίτηση των αμερικάνων για την συντριβή των αντιστάσεων.

Το τρομοθέαμα που οργανώνεται από τα ΜΜΕ ενορχηστρώνει την καταστολή, ελέγχει την αργοπορία των αρχών, δικάζει δίκαια, διαβάλλει και σπιλώνει τους αγωνιστές και δημιουργεί μια αόρατη απειλή για τον μέσο πολίτη που τον καλεί να συνεισφέρει ρουφιανεύοντας.

Σ’ αυτήν την προσπάθεια δεν διστάζουν να κατασκευάσουν και συνομιλίες μεταξύ αδίστακτων τρομοκρατών που γελούν παρακολουθώντας το θάνατο του νεαρού μετανάστη.

Η καταστολή προσαρμόζεται στις συνθήκες της κάθε εποχής.

Η αλληλεγγύη οφείλει να αναπροσαρμόζεται και να επανατοποθετείται.

Η κάθε εποχή έχει τις ένοπλες οργανώσεις που της αντιστοιχούν.

Το 2002 τα μέλη ή τα φερόμενα ως μέλη της 17Ν παρουσιάζονταν σαν αιμοσταγή εγκληματικά στοιχεία χωρίς κανένα πολιτικό προσανατολισμό, χωρίς καμία αξιακή βάση.

Τα τελευταία χρόνια οι κρατούμενοι της 17Ν χρησιμοποιούνται ως πολιτικά υποκείμενα και με σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό, εν αντιθέσει με τα μέλη των νέων οργανώσεων ένοπλης βίας τα οποία παρουσιάζονται ως εγκληματικά – στοιχεία, ως χούλιγκανς.

Πρέπει να προετοιμάσουμε μια ιδεολογική αντεπίθεση. Για το θέμα των αγώνων, για το θέμα των αγωνιστών.

Η σημερινή εκδήλωση με τον συμβολισμό της παρουσίασης του βιβλίου “Ημερολόγιο Φυλακής” σε μετάφραση του Δημήτρη Κουφοντίνα επιδιώκει να ανοίξει την συζήτηση όπου ο πολιτικός κρατούμενος θα αναδεικνύεται ως αυτός που πράγματι είναι.

Ως ο αγωνιστής που δεν παραιτήθηκε ηττημένος αλλά εξακολουθεί να οραματίζεται, να αγωνίζεται και να δημιουργεί από τις ιδιαίτερες συνθήκες που βρίσκεται.

Επιδιώκουμε να ανοίξουμε μια δημόσια συζήτηση για τη φυσιογνωμία, τις ανάγκες και τα αιτήματα των πολιτικών κρατούμενων και να δημιουργούμε ένα κίνημα αλληλεγγύης που διαμορφώνοντας τους απαραίτητους συσχετισμούς θα απαιτεί και εν τέλει θα επιβάλλει την αποφυλάκιση όλων των πολιτικών κρατούμενων.

Σ’ αυτήν την διαδρομή και μέχρι την επίτευξη του τελικού στόχου έχουμε αρκετές επί μέρους μάχες. Από την άρση της απομόνωσης στην χορήγηση αδειών, στην άμεση αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού.

Εδώ να κάνουμε μια ιδιαίτερη μνεία στα πολλά και σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει πολυτραυματίας όντας. Πάσχει από τύφλωση-κώφωση καθώς και καρδιοαγγειακά προβλήματα τα οποία σαφώς επιβαρύνονται από τον εγκλεισμό και τις ιδιαίτερες συνθήκες κράτησης.

Η επιμονή και η επικέντρωση στην φύση της πολιτικής ιδιότητας στους συγκεκριμένους κρατούμενους σε καμία περίπτωση δεν υφίσταται αντιθετικά ως προς τους υπόλοιπους κρατούμενους και τους αγώνες τους στους οποίους άλλωστε ήμασταν και θα είμαστε αλληλέγγυοι.

Αλλά γιατί αποτελεί ένα κομβικό σημείο που επιχειρείτε να ποινικοποιηθεί και να εγκληματοποιηθεί η πολιτική δράση.

Κάθε νίκη σ’ αυτό το μέτωπο είναι και μια ήττα του κράτους.

Εν κατακλείδι:

Θα είμαστε παρόντες σε όλες τις μάχες που έρχονται.

Δεν αιτούμαστε τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από την απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατούμενων.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.